Džynsy - nie najhoršy varyjant

"Z časam navat samaja aryhinalnaja ideja pieratvarajecca ŭ štamp. A kali štampam złoŭžyvać, heta moža vyklikać usieahulnaje razdražnieńnie. Tak adbyłosia z kalarovymi revalucyjami", - napeŭna, maje racyju spadar Taras, pačynajučy hetymi słovami svoj artykuł "Džynsy ci džynsa?" ("NN", №46). Ale ci dapamoža čužy paśpiachovy tavar, kali ŭziać jaho za svoj talisman? Nie, kali bačyć za paniatkam "džynsy" tolki zručnuju vopratku.

Krychu historyi

Dzień naradžeńnia džynsaŭ - 15 traŭnia 1853 h., kali emihrant Levi Straŭs vyrašyŭ zarablać na žyćcio handlem haspadarčymi tavarami na kalifarnijskich kapalniach, u tym liku italjanskaj parusinaj. Naradžeńnie pačałosia z hramatyčnaj pamyłki: nadpis "Genes" (Hienuja) na ciukach z tkaninaj pračytali jak "džyns".

U 1856-m kampanija Straŭsaŭ mieła dobruju kramu i pačała handlavać štanami, jakija ŭžo nabyli amal klasyčny vyhlad, źmianiŭšy karyčnievuju parusinu z Hienui na siniuju saržu - "denim" - z francuskaha Nimu (de Nim). Partyja mieła numar 501 dy aryjentavałasia na novych spažyŭcoŭ - kaŭbojaŭ. Kali Levi ŭžo byŭ miljaneram, habrej-emihrant z Ryhi Devis na zamovu niejkaha bambizy daŭmieŭsia zamacoŭvać skryžavańni švoŭ na kišeniach miednymi rymarskimi zaklopkami i prapanavaŭ svaju vynachodku Straŭsam.

Stahodździe džynsy pieraciakali ŭ Eŭropu jak suveniry, pokul nie byli zapatrabavanyja jak pratestny atrybut u vystupach suprać kanservatyŭnaści noravaŭ pakaleńniem 1960-ch - 1970-ch hh.. Džynsy stali nadzvyčaj papularnyja. Paciortyja nahavicy nasili i kinazorki, i palityki dy pradstaŭniki karaleŭskich siemjaŭ u niefarmalnaj abstanoŭcy. Kampaniju "Levi Strauss & Co" ŭznaharodzili premijaj za asablivyja zasłuhi pierad industryjaj mody ZŠA.

U kožnaha svoj kajf

Z denimu ciapier vyrablajecca ŭsio: ad kapielušoŭ da palito. Materyjał užyvajecca dzie varta i dzie nia varta, imitujecca i padrablajecca. Uźnik ceły kult: jość cełyja sajty, dzie padrabiazna tłumačycca, jak vybrać madel, jak adroźnić firmu ad padrobki, staryja ekzemplary vystaŭlajuć na aŭkcyjonach i pradajuć za šalonyja hrošy.

Technolahi eksperymentujuć sa sposabami apracoŭki tkaniny i hatovych vyrabaŭ. Navat "iapi" - maładych haradzkich prafesijanałaŭ - spadary Armani, Haćje, Versače spakusili pryniać svoj niestandartny pohlad na džynsavy styl u žyćci.

Z 1990-ch u modu znoŭ pryjšli "askietyzm i niastača". Styli "hranž" (marhinalny šyk) i jaho spadkajemca "hipi-šyk" stali novym sposabam demanstracyi vysokaha sacyjalnaha statusu i materyjalnych mahčymaściaŭ. Tamu nieviadoma, ci zrazumieje patłaty intelektuał 1970-ch (adziety ŭ panošanyja džynsy) u akularach i z baradoj maładoha džynsača ŭ švedry ź nieapracavanymi manžetami, asabliva kali na plačach u apošniaha - kurtka sa skury krakadziła.

Hetaksama jak i žančyny: adnyja praź niastaču pierašyvajuć staryja mužavy džynsy ŭ dziciačuju viatroŭku, druhija "łoviać kajf", dałučajučysia da pjankoj supermodnaj vynachodki - stylu "vintaž", bo viačerniuju sukienku ad Haćje, zroblenuju takim samym čynam, tolki z bolšaj kolkaści džynsavych abnoskaŭ, kamentatary ad suśvietnaj mody nazyvajuć prykładam virtuoznaha i niečakanaha vałodańnia materyjałam.

Adnak čamu ludzi tak upadabali hetyja sinija štany? Chiba biaź ich mała zručnych i kamfortnych rečaŭ?

Adno ź pieršych patrabavańniaŭ da adzieńnia - jaho funkcyjanalnaść. Psycholahi mody dakładna vyznačyli, što funkcyjanalnaje adzieńnie ŭzmacniaje tavaryskaść, schilnaść da supracoŭnictva, zhody ci kampramisu. Žančyny ŭ zručnym adzieńni mienš ahresiŭnyja i žorstkija.

Symbolika siniaha

Klasyčnyja džynsy začaroŭvajuć mahičnaj hłybinioj indyha i nahadvajuć pra viečny ruch vyćviłaściu dy pryćviłaściu. Tamu chaciełasia b prypynicca mienavita na symbolicy siniaha koleru.

U ilustravanych albomach, pryśviečanych biełaruskamu narodnamu adzieńniu, hetych farbaŭ sustrenieš niašmat, choć u mitalohii biełarusaŭ sini, jak i paŭsiudnyja bieły dy čyrvony, źviazany z kultam prodkaŭ.

U biełarusaŭ jość ustojlivaje słovazłučeńnie "sini lon". Praŭda, bolšaść miarkuje, što heta idziecca pra kvietki, pakolki indyha tut nie raście, a lnianoje vałakno kiepska farbujecca raślinnym sposabam.

Maja babula zhadvała, što za ich siałom było harełaje bałota. Toj, chto nie lenavaŭsia ściahvać snapy praź les, potym praz bahavińnie i vymočvać ich u čornaj, "harełaj" vadzie zapavietnaj aziarynki, mieŭ potym kaštoŭnuju siniuju pałatninu.

Na Staražytnym Uschodzie ličyli, što kali cieła Kryšny stała sinim, cykl ziamnoj historyi padychodzić da svajho zaviaršeńnia, treba čakać hibieli hetaha śvietu. Japoncy kažuć: sini - "koler dzirki, prajedzienaj najmacniejšym z łuhaŭ - časam". U Eŭropie asabliva šanavalisia sinija kamiani, ale paźniej hety koler nabyŭ nehatyŭnaje adcieńnie: "siniaja spadnica" ŭ Francyi - achviara mužčynskaj zdrady, "sini płašč" u Niderlandach, naadvarot, - nie najlepšych pavodzinaŭ žonki.

Štany jak pakaźnik prahresu

I što b ni kazali modnyja časopisy, padručniki pa psychalohii mody kanstatujuć: adna z funkcyj mody - pryŭniasieńnie peŭnaj miery adnastajnaści praz vybar z roznych kulturnych madelaŭ adnoj, jakaja interpretujecca jak norma. Moda vychoŭvaje i farmuje asablivaści ŭsprymańnia supolnaści i jaje hust.

1970-ja byli nia tolki dziesiacihodździem "kiepskaha hustu" - tady ŭpieršyniu pačali havaryć pra realnaść pahrozy ekalahičnaj katastrofy i ŭźnik "ekalahičny padychod" da prablem u dyzajnie. Adzin z hałoŭnych kirunkaŭ - razumnaje skaračeńnie spažyvańnia, viartańnie da jakasnych rečaŭ "praciahłaha karystańnia", vykarystańnie niaškodnych materyjałaŭ, čystych technalohij i raźvićcio tvorčych zdolnaściaŭ čałavieka. Sajuz dyzajneraŭ Niamieččyny ŭ 1983 h. zapatrabavaŭ "najaŭnaści ŭ pramysłovym vyrabie duchoŭna-sensavaj stymulacyi", to bok kab reč skiroŭvała spažyŭca da samastojnaj arhanizacyi svajoj žyćciovaj prastory, była elementam "pazła", a nie hatovaj madellu.

Zhadajma jašče pra sučasnuju kancepcyju pobytu ŭ postyndustryjalnym hramadztvie: mienavita ad jakaści našaha volnaha času zaležyć farmavańnie novych madelaŭ kultury, kaštoŭnasnych aryjenciraŭ, dzie na pieršym planie indyvidualnaść, jaje zdolnaści, radaści, mary. Dyk pra što heta my? Chiba nie pra džynsy - prosta zručnaje adzieńnie, ekalahičnaje, daŭhaviečnaje, toje, što stymuluje daroščvać siabie da taho vobrazu, u jakim budzie kamfortna i radasna adčuvać siabie roŭnymi ci lepšymi, maryć, pracavać, być ščaślivymi.

Šmat kamu nadakučyła być persanažami starych savieckich anekdotaŭ, jakich zmušajuć siadzieć hołaj dupaj na hołaj ziamli i dumać, što trapili ŭ raj. Chočacca ŭstać i što-niebudź rabić. Nia kožnamu siońnia jašče ŭciam, što mienavita treba rabić, navošta i kaho słuchać, ale, kab pačać, treba najpierš naciahnuć štany (ci ŭśviadomić narešcie, što na tabie jany jość), i nia samy horšy varyjant, kali heta - džynsy.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0