U Žabavie Zachodniepamorskaha vajavodstva janot zalez na lichtar i zasnuŭ. Na dapamohu pryjšli pažarniki, jakija źniali žyviolinu. Ale, mabyć, janotu tam było zručna, bo jon, kali jaho vypuścili, palez nazad.
U sieradu kala poŭdnia pažarniki z dobraachvotnaj pažarnaj kamandy ŭ Žabavie byli vyklikanyja dla vyrašeńnia niezvyčajnaj prablemy. Na adnym z vuličnych lichtaroŭ zaŭvažyli janota, jaki spaŭ.
Pažarniki ačapili terytoryju, vyklikali na miesca chutkuju enierhietyčnuju dapamohu. Jaje supracoŭniki adklučyli elektryčnaść, kab pažarniki mahli biaśpiečna spuścić janota na ziamlu, skarystaŭšysia damkratam. Hetaja apieracyja prajšła paśpiachova.
Ale žyviolina niadoŭha zastavałasia na ziamli. Pakul pažarniki źbirali svoj ryštunak, janot znoŭ uskaraskaŭsia na lichtar. Jaho jašče raz daviałosia spuskać uniz, ale hetym razam ratavalniki zakinuli jaho ŭ słužbovy miech, admysłova pryznačany dla adłovu žyvioł.
Paśla taho, jak pažarniki vypuścili janota ŭ lesie, jon bolš na lichtarnuju mačtu nie viarnuŭsia, paviedamiŭ žurnalistam kiraŭnik miascovaj pažarnaj słužby Michał Maduza.
Kamientary