Kaleśnikava: Možacie choć 10 spraŭ na mianie zavieści, vas heta nie ŭratuje
Maryja Kaleśnikava prakamientavała admovu zavodzić kryminalnuju spravu pa faktach vykradańnia i pahroz.
Jašče 10 vieraśnia Maryja padavała zajavu ab raspačynańni kryminalnaj spravy, nazyvajučy ŭsie imiony i pasady ludziej, jakija arhanizavali jaje vykradańnie, pahražali joj i siłkom sprabavali vyvieźci ź Biełarusi.
Śledčy kamitet vyrašyŭ nie razhladać zajavu Maryi, a pieradaŭ jaje ŭ Ministerstva ŭnutranych spraŭ. MUS admoviła ŭ zaviadzieńni kryminalnaj spravy.
Kaleśnikava aburajecca tym, što rašeńnie ab zaviadzieńni spravy demanstratyŭna pieradali Ministerstvu, na kiraŭnikoŭ jakoha jana skardziłasia.
«27 studzienia ja atrymała admovu ŭ zaviadzieńni kryminalnaj spravy. Ździŭlenaja ja? O, nie! Tam, u kabiniecie Karpiankova, spadary Kazakievič i Paŭlučenka va ŭsich padrabiaznaściach raspaviali, što mianie čakaje, kali ja nie pakinu krainu: SIZA, turmy, źnievažalnyja dahlady, padarvanaje zdaroŭje, zabyćcio. Ja zabudu pra knihi (Charary, Chokinh, čao!), pra muzyku taksama, bo mnie pierałamajuć palcy, praź miesiac pra mianie ŭsie zabuduć. 25 hadoŭ u kałonii, dzie ja budu jamu (Kazakieviču) formu šyć, jakuju jon budzie apranać pa asablivych nahodach. Tak što nie, nie ździŭlenaja.
Ja budu dalej źviartacca ŭ Hienieralnuju prakuraturu, u sud, a vy možacie jašče choć 10 spraŭ na mianie zavieści. Vas heta ŭžo nie ŭratuje. Vy heta zrabili — vy heta viedajecie, ja viedaju, vašy ministry viedajuć, kiraŭnik dziaržavy viedaje, kalehi viedajuć, śviedki (a ich niamała), vašy dzieci viedajuć, žonki, vašy baćki, siabry i blizkija. Vy heta zrabili!» — adznačyła Maryja Kaleśnikava.
Ciapier čytajuć
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom13
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1919
Kamientary