10 hadoŭ śviatarskaha słužeńnia ajca Andreja Abłamiejki. Piša Anatol Sidarevič.
10 hadoŭ śviatarskaha słužeńnia ajca Andreja Abłamiejki. Piša Anatol Sidarevič.
Voś čaho ja nikoli sabie ŭjavić nie moh, dyk heta taho, što žvavaha, z žyvymi, bystrymi vačami, nie pazbaŭlenaha artystyčnych zdolnaściaŭ rahatuna praź niejki čas budu nazyvać baciuškam. A jon niejak chutka – ci nie pad upłyvam svajho bolšaha brata Siarhieja? – staŭ carkoŭnym čałaviekam.
U 1990 hodzie na Baćkaŭščynie tolki‑tolki pačała adradžacca Unija, a
ŭžo ŭ 1991 hodzie prefiekt Kanhrehacyi ŭschodnich cerkvaŭ pakivaŭ biełarusam i ŭkraincam palcam: kab bolš takoha nie było.Heta značyć, kab nie vyśviačali na dyjakanaŭ nadta maładych ludziej. Bo i praŭda, u traŭni 1991‑ha, kali jaho vyśviaciŭ biskup Safron Dmyterka, dyjakan hreka‑katalickaj parafii Śviatoha Jazepa ŭ Minsku tolki što ŭstupiŭ u dvaccać druhi hod žyćcia.
U probašča parafii, ajca Jana Matusieviča, źjaviŭsia pamočnik i, jak stała viadoma paźniej, pierajemnik.
Za što ja lublu naš vizantyjski abrad, dyk i za toje, što ŭ im jość dyjakan, jaki pačynaje słužbu słovami «Błasłavi, uładyka», dapamahaje śviataru i pry patrebie kiruje śpievam, i tady parafijanie śpiavajuć upeŭnieniej, družniej. A dyjakan Andrej byŭ i słycham nadzieleny, i hałasisty jon udaŭsia. Da taho ž uśmiešlivy.
Jon i zaraz – užo mužčyna stałaha vieku, baćka traich dziaciej – uśmiešlivy i lubić pažartavać. Mahčyma, za heta jaho lubiać dzieci parafijanaŭ.
Užo daŭnavata ijarej, užo navat protapreśviter, dekan hreka‑katalickich parafijaŭ u Miensku, Mienskaj, Bresckaj i Hrodzienskaj abłaściach, jon u dušy zastajecca tym maładym dyjakanam. I kali śpieŭ parafijanaŭ byvaje nia nadta strojny i družny, z ałtara padaje svoj hołas baciuška, i ŭsio naładžvajecca jak treba.
Kali zhadać, što dyjakan (διάκονος) – heta słuha, słužyciel, dyk hetaje słova, hetaje zvańnie stasujecca, badaj, da kožnaha śviatara, bo chto taki śviatar, kali nie słuha Božy i nie słuha słuhaŭ Božych?
Takim słuhoj źjaŭlajecca, pa‑mojmu, i ajciec Andrej Abłamiejka. 16 śniežnia spoŭnicca 10 hod z taho času, jak mitrapalit Ivan Martyniak vyśviaciŭ jaho na śviatara. U hety dzień jon budzie, jak zaŭsiody, słužyć.
Kamientary