«Sajuz biełaruskich piśmieńnikaŭ» apublikavaŭ zvarot, u jakim zaklikaje ŭłaśnikaŭ restarana la Kurapat da dyjałohu.
6 červienia, faktyčna ŭ tryccatuju hadavinu pieršaj publikacyi praŭdy pra Kurapackuju trahiedyju ŭ piśmieńnickim tydnioviku «Litaratura i mastactva», niepasredna kala miesca ŭšanavańnia i hramadskaha miemaryjału pa achviarach stalinskich zabojstvaŭ, nasupierak niehatyŭnamu staŭleńniu hramadskaści, byŭ adčynieny zabaŭlalny kompleks-restaran «Pojediem, pojedim». Ciaham niekalkich hadoŭ demakratyčnaja supolnaść pravodziła manitorynh dziejnaści ŭłaśnikaŭ restarana i reahavała na ŭsie sproby jaho adkryćcia, a paśla taho jak heta ŭsio-taki zdaryłasia, raspačała biesterminovuju akcyju niehvałtoŭnaha supracivu.
Rada hramadskaha abjadnańnia «Sajuz biełaruskich piśmieńnikaŭ», razam z usioj nieabyjakavaj hramadskaściu, vykazvaje rašučy pratest z nahody haniebnaj padziei — adkryćcia restarana «Pojediem, pojedim», naviedniki jakoha buduć charčavacca i tančyć pobač ź lesam pamiatnych kryžoŭ kurapackaha miemaryjału. Takoj hańby nie źviedvała nivodnaje miesca pamiaci achviar, nivodzin miemaryjał u śviecie: zabudova vakoł ich zaŭsiody i nieadmienna płanujecca z ulikam mierkavańniaŭ supolnaści, u tym liku mierkavańniaŭ maralna-etyčnych, jakija, jak my vymušany adznačyć, vielmi redka ŭličvajucca ŭ Biełarusi ŭ dačynieńni achviar stalinskich represij. Z druhoha boku, nivodzin zabaŭlalny restaran nie adkryjecca ŭ Chatyni, Traściancy, jak nie adkryty jon u Aśviencymie ci Majdanaku. Ale ŭ Kurapatach, dzie byli rasstralanyja sotni biełaruskich paetaŭ, prazaikaŭ, akcioraŭ i navukoŭcaŭ, dziasiatki tysiač dahetul nieviadomych ludziej, takaja źniavaha pa-raniejšamu mahčymaja.
Šanujučy prava pryvatnaj ułasnaści, my zaklikajem uładalnikaŭ ziamli, na jakoj zbudavany kompleks, da šyrokaha hramadskaha dyjałohu, u vyniku jakoha buduć vypracavany zachady da deeskałacyi hramadskaha kanfliktu i ŭličany intaresy ŭsich bakoŭ.
My ŭpeŭnienyja, što z usich bakoŭ jość ludzi, dla jakich pašana da prodkaŭ, a tym bolš da biaźvinnych achviaraŭ, — śviatoje. Heta ŭ spradviečnych tradycyjach, u samim charaktary biełarusaŭ, što i musić stać vyrašalnym u kanflikcie, jaki skłaŭsia vakoł nacyjanalnaha miemaryjału «Kurapaty». Pamiać pra sotni tysiač zahinułych, źniščanych synoŭ i dačok Biełarusi, prosta patrabuje ad nas stvareńnia ŭ Kurapatach Muzieja achviaraŭ balšavickich represij.
Ciapier čytajuć
«Ja bolš nie anarchist». Mikoła Dziadok — pra turmu, Boha i rasčaravańnie ŭ ideałohijach10
Kamientary