Рэстаўрацыя кляштара бернардынаў у Мінску ператварылася ў разбурэнне

Старшыня Таварыства аховы помнікаў Антон Астаповіч здолеў патрапіць на будаўнічую пляцоўку ў Верхнім горадзе, на якой поўным ходам ідзе прыстасаванне ансамбля былога бернардынскага кляштара на пляцы Волі пад гатэльны комплекс.

«Працы, што праводзяцца на «комплексе зданий № № 6, 8 по ул. Кирилла и Мефодия» практычна нічым не адрозніваюцца ад працаў на жывёлагадоўчым комплексе», —

На фота, зробленых у будынку кляштара, бачна, што

будаўнікі знішчылі скляпеністыя перакрыцці ў калідорах, паклаўшы столі з бетонных плітаў. Гэта не толькі недапушчальна ў такім каштоўным гістарычным будынку, але і папросту небяспечна,

Не дадае будынку трываласці і тое, што ў мурах,

без уліку канструктыўных асаблівасцяў, папрабіваныя штрабы для гатэльных камунікацый — вадаправоду, каналізацыі.

у бернардынаў былі цёплыя сцены: гарачае паветра з печаў і камінаў ішло па люхтах, зробленых проста ў муры.

Пазакладалі і сценавыя нішы, якія надавалі інтэр’еру своеасаблівы кляшторны каларыт.

«Адна з найбольшых праблем у тым, што

Мінгарвыканкам хоча, каб тут быў менавіта чатырохзоркавы гатэль, —

нумары на адну асобу, грувасткія санвузлы, якія сваёй вагой трушчаць муроўку скляпенняў, маса новых камунікацый.

Разбурэнню сценаў спрыяе і пастаяннае намаканне.

У прабітых штрабах намерзлі вялізныя ледзяшы: над будынкам ужо год няма нармальнай страхі.

Невядома, што будзе і з падмуркамі:

катлаван падземнай паркоўкі, паводле словаў Астаповіча, умацавалі сцяной, якая перашкаджае адтоку грунтовых водаў ад падмуркаў кляштара.

«Пры гэтым смешна выглядаюць патрабаванні да будаўнікоў, якія займаюцца тынкоўкай, — саркастычна піша старшыня Таварыства аховы помнікаў. — 

Ну вельмі хочацца нашаму начальству, каб тынкоўка была высакаякаснай, ідэальна роўненькай, з канцікамі, аб якія парэзацца можна. Гэта ж «красіва», паводле іх разумення, у гэтым самы сталічны гламур».

Вяртання кляштара з касцёлам Святога Язэпа ў Верхнім горадзе мінскія вернікі дамагаліся больш за 17 гадоў. У 2005 годзе кіраўніцтва Касцёла ў Беларусі звярнулася да ўладаў з адпаведным патрабаваннем. Аднак тагачасны старшыня Мінгарвыканкама Міхаіл Паўлаў выдаткаваў з бюджэту сродкі на рэканструкцыю і рэстаўрацыю кляштара з прыстасаваннем яго пад гатэльны комплекс з саўнай, боўлінгам і падземнай паркоўкай.

У сакавіку 2007 года праект ператварэння кляштара ў гатэль трапіў у СМІ. Вернікі пачалі кампанію па абароне бажніцаў. Пад сценамі касцёла Св. Язэпа рэгулярна ладзіліся супольныя малітвы, былі сабраныя тысячы подпісаў пад зваротам да кіраўніка дзяржавы за вяртанне вернікам святыняў. У красавіку таго ж года Беларуская рэспубліканская навукова-метадычная рада па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрстве культуры ўхваліла перадпраектную прапанову па прыстасаванні былога кляштара пад гатэль. А потым ініцыятары праекту ўзялі трохгадовую паўзу.

Працы аднавіліся ў жніўні 2010-га. Гатэльны комплекс запланавана здаць у эксплуатацыю ўжо ў маі 2013-га. Гатэль увайшоў у праграму стварэння гасцінічнага сервісу да правядзення ў Мінску Чэмпіянату свету па хакеі ў 2014 годзе.

14 сакавіка

Таварыства аховы помнікаў скіравала лісты ў міністэрства культуры і Генпракуратуру. «Але гэта больш фармальныя дзеянні, — кажа Астаповіч. — Помнік ужо не вярнуць».

Астаповіч кажа, што пасля з’яўлення ў інтэрнэце фота «рэстаўрацыйных» работ адбылася нарада ў КУП «Мінская спадчына», якая займаецца будаўнічымі працамі: «Але яны абмяркоўвалі не свае „касякі“, а спрабавалі высветліць, хто пусціў Астаповіча на аб’ект».

Таксама Таварыства аховы помнікаў рыхтуе лісты ў нунцыятуру і да Святога пасаду ў Рым.

«Калі кляштар не аддалі вернікам, на самым вышэйшым узроўні было паабяцана, што там адбудзецца бездакорная рэстаўрацыя. Тое што адбылося — папросту падман», —

* * *

Кляштар бернардынаў быў заснаваны па фундацыі 1624 краснасельскага старасты Андрэя Кансоўскага і яго брата Яна. Манахам перадаваўся драўляны дом на ўсходнім баку Верхняга Рынка. У 1630‑я бернардынцы збудавалі драўляныя касцёл і канвент. Комплекс згарэў у 1644. Да 1652 былі адбудаваныя ўжо каменны касцёл Св. Язэпа і кляштарны корпус. Пасля паўстаньня 1863 у кляштары размясціліся расейскія вайсковыя кашары, касцёл перарабілі на праваслаўную царкву. У савецкі час у кляштары была вайсковая пракуратура. У 2007 вайскоўцы пакінулі муры. Згодна з праектам, зацверджаным Мінгарвыканкамам, кляштар і касцёл стануць часткай гатэльнага комплекса. Праект выклікаў пратэст грамадскасці.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0