На пахаванне чакаюць дзясяткі тысяч людзей.
Цела былога камандуючага войскам баснійскіх сербаў Раткі Младзіча, асуджанага на пажыццёвае зняволенне за генацыд і іншыя ваенныя злачынствы, даставілі з Гаагі ў Бялград.
Нягледзячы на прысуд міжнароднага трыбунала, многія сербы па-ранейшаму лічаць яго нацыянальным героем.
Младзіч памёр на мінулым тыдні ў следчым ізалятары ААН у Гаазе ва ўзросце 84 гадоў. Ён адбываў пажыццёвае пакаранне за злачынствы, учыненыя падчас вайны ў Босніі ў 1992—1995 гадах.
Труна, накрытая сербскім сцягам, прыбыла ў Бялград на ўрадавым самалёце. Разам з целам прыляцелі сын і ўнучка Младзіча, а таксама міністр юстыцыі Сербіі Ненад Вуіч, паведамляе Reuters.
У аэрапорце труну перанеслі сербскія вайскоўцы. Яе даставілі ў вайсковы шпіталь, дзе ў выхадныя павінна адбыцца ўскрыццё.
Развітанне з Младзічам плануюць правесці ў суботу ў будынку сербскай арміі ў цэнтры Бялграда. У панядзелак адбудзецца адпяванне ў царкве ў прыгарадзе сталіцы, пасля чаго яго пахаваюць побач з дачкой.
Прэзідэнт Сербіі Аляксандар Вучыч заявіў, што на пахаванне могуць прыйсці дзясяткі тысяч людзей. Паводле яго, гарантаваць бяспеку падчас цырымоніі будзе складана.
Адзін з сербскіх міністраў раней анансаваў пахаванне з дзяржаўнымі ўшанаваннямі. Аднак пасля рэзкай рэакцыі еўрапейскіх палітыкаў урад Сербіі гэтага не пацвердзіў.
Еўракамісарка па пытаннях пашырэння Марта Кос заявіла, што «гераізацыя Раткі Младзіча як ваеннага злачынцы супярэчыць фундаментальным еўрапейскім каштоўнасцям». Прэм’ер-міністр Харватыі Андрэй Пленкавіч папярэдзіў, што дзяржаўнае пахаванне Младзіча «зачыніла б для Сербіі дзверы ў Еўрапейскі саюз».
Міжнародны трыбунал ААН прызнаў Младзіча вінаватым у генацыдзе за яго ролю ў разні ў Срэбраніцы ў 1995 годзе. Пасля захопу анклава, які знаходзіўся пад абаронай ААН, сілы баснійскіх сербаў забілі каля васьмі тысяч баснійскіх мусульман — мужчын і хлопчыкаў.
Младзіча таксама асудзілі за 43‑месячную аблогу Сараева, падчас якой загінулі каля 10 тысяч чалавек.
Нягледзячы на гэта, ён застаецца папулярнай фігурай сярод часткі насельніцтва Сербіі і Рэспублікі Сербскай у складзе Босніі і Герцагавіны.
Цяпер чытаюць
«Чаму мы павінны неяк ушчэмліваць сябе?». Дырэктарка РТБД патлумачыла, чаму паставіла спектакль паводле Пушкіна ў адным з апошніх тэатраў краіны, які працаваў па-беларуску21
Каментары