Меркаваннем старшыня Савета Рэспублікі падзялілася на пасяджэнні выканкама «Аб рэалізацыі дзяржаўнай моладзевай палітыкі ў Мінску», піша БелТА
«Сучаснаму грамадству, і перш за ўсё, моладзі, не хапае чалавечай камунікацыі. І мы разумеем, што тут не павінна быць фармалізму. Гэта тое, чаго не прымае моладзь. Калі вы на любой сустрэчы, мерапрыемстве адносіцеся да працэсу фармальна, дзеля галачкі яго правялі, дый яшчэ і падключылі адміністрацыйны рэсурс і прыцягнулі туды моладзь — гэта ў іх будзе выклікаць толькі адмаўленне, — адзначыла Наталля Качанава.
— Моладзь — гэта самая ўдзячная аўдыторыя. Яны сапраўды задаюць тыя пытанні, якія іх хвалююць. Бывае так, што яны проста не разумеюць таго, пра што прачыталі ў тым жа інтэрнэце. І вось тут трэба знайсці час, паспрабаваць сустрэцца і пагаварыць, і данесці да гэтага маладога чалавека праўдзівую інфармацыю. Моладзь вельмі чуйна рэагуе на хлусню. Яны заўсёды з вялікай радасцю адгукаюцца на адкрытасць чалавека перад імі. Моладзь пойдзе ў тыя грамадскія аб’яднанні і арганізацыі, дзе будзе адчуваць нефармальны падыход і шчырую зацікаўленасць».
Паводле слоў Наталлі Качанавай, работа з моладдзю павінна праводзіцца на пастаяннай аснове, не ад выпадку да выпадку і мерапрыемства. «Не залежна ад таго, колькі ў нас часу, мы павінны сустрэцца хай і з невялікай групай маладзёнаў, і данесці ім усё тое, чым сёння жыве наша краіна, якія ў нас дасягненні, што мы робім. А таксама даведацца ў іх — якія ёсць пытанні, праблемы, пачуць ад моладзі, што іх хвалюе. Гэта штодзённая работа любога кіраўніка. Кіраўнік арганізацыі або навучальнай установы сам павінен займацца гэтымі пытаннямі, каб не назіраць потым непрыемныя сітуацыі, — дадала Наталля Качанава. — Важныя асабістыя зносіны. Мы павінны прыйсці ў моладзевую аўдыторыю і пагаварыць з імі. Растлумачыць, што робіцца для захавання міру і спакою, для таго, каб забяспечыць такое добрае жыццё. Таму тут нельга фармальна».
«Гэтыя людзі сёння, наша моладзь, падзяляюць тую палітыку, якая праводзіцца ў нашай краіне. А калі вы адчулі, што ёсць нейкая праблема, тады трэба дайсці абсалютна да кожнага і разабрацца», — дадала Наталля Качанава.
Цяпер чытаюць
«Калі б не «Вясна-1996, мы б былі Татарстанам». 30 гадоў таму беларусы ўжо пратэставалі супраць Лукашэнкі і Расіі — як гэта было15
Каментары