Мастак і літаратар Адам Глобус гатовы перадаць стол класіка беларускай літаратуры, за якім былі напісаныя «Каласы пад сярпом тваім» і «Хрыстос прызямліўся ў Гародні». Стол Уладзіміра Караткевіча захоўваецца на лецішчы бацькоў Адама Глобуса.
— Менавіта за гэтым сталом Караткевіч напісаў усе свае асноўныя творы, — расказвае Адам Глобус. — Толькі напрыканцы жыцця Валянціна Браніславаўна купіла мужу новы вялікі стол. Выкінуць стары было шкада. Караткевічы папрасілі забраць стол на нашу дачу. Там ён з таго часу і стаіць. Бацька мой любіў за ім пісаць свае дзённікі. Каб хто забраў стол Караткевіча ў добрыя рукі, я б яго і аддаў.
Але ёсць у Адама Глобуса ўмова: стол павінен застацца ў сталіцы.
— Найлепшыя творы Караткевіча былі напісаны ў Мінску. І Караткевіч быў цалкам сталічным чалавекам. Я не згодны з тым, каб перавозіць ягоны стол у Воршу.
— Чаму б не зрабіць куток Караткевіча ў мінскай школе ці вучэльні, ці ва ўніверсітэце, а можа быць у краязнаўчым музеі ці ў музеі літаратуры? — разважае суразмоўца. — Чаму б не пачаць працу над стварэннем музея Караткевіча ў Мінску?
Пасля таго, як Глобус у сваім Жывым часопісе некалькі дзён таму абвясціў аб перадачы стала, вартых прапаноў яму не паступала.
— Некаторыя звярталіся, гаварылі: «Я магу забраць». Ну, добра, я ж яго не выкідаю! — смяецца Адам Глобус. — Мне ж не гарыць яго аддаць. Мне хочацца стварыць рэзананс і размову вакол гэтай рэчы. Людзі згодныя забраць стол, нават у Амерыку звезці. Але, па сутнасці, гэта нічога не мяняе. Пакуль ён будзе стаяць у некага — застаецца прыватным аб’ектам. А ён павінен ператварыцца у практычна музейную рэч, бо гэта не проста стол часоў Караткевіча.
Вось прыходзіш у музей і ляжыць там жаба, напрыклад, і на ёй напісана «жаба Лермантава». Пытаешся, ці сапраўды ў Лермантава была гэтая жаба. Не, кажуць табе, «ёсць легенда, што быццам бы некалі, у некага, нехта чуў». Нашто ж вы пішаце «жаба Лермантава» у музеі Багдановіча! А дзеці ж прыходзяць, вераць… Дык лепш замест містычнай жабы Лермантава паставіць рэальны стол Караткевіча!
Арыштаваны 75‑гадовы Зміцер Санько — ветэран-выдавец3
Каментары