Šmat viedźmaŭ u Biełarusi

— Hladzi, nikomu nie prahavarysia, što my pojdziem pa spravach, — papiaredziŭ baćka syna. — A to niačyściki pojduć za nami i jak-niebudź, dy naškodziać. Mnohija viedźmaki niadobra hladziać na tych, chto zajmajecca handlem.

Zamienha Batukiezanha, «Uspaminy ab vioscy». Litaraturny almanach «Afryka», vypusk №7.

Astralahičny centar pravodzić seansy jasnabačańnia, źniaćcia psoty, adnaŭleńnia ŭzajemaadnosin u siamji, pośpiechu ŭ biznesie.

Hazeta «Iz ruk v ruki», Miensk, 27 sakavika 2004 h.

Kaliści ŭ škole na zaniatkach historyi nam raspaviadali, nibyta pryčynaju viery ŭ niačyścikaŭ i viedźmakoŭ źjaŭlałasia biezabaronnaść staražytnaha čałavieka pierad navakolnym śvietam.

U naš čas, na žal, zababony nie źnikajuć. Naadvarot, źjaŭlajucca novyja. Bolš za toje, na kožnym słupie ci navat u ŚMI nieskładana znajści abviestku: «Varažu na kartach. Zdymaju psotu. Niadoraha». I sprava tut nia stolki ŭ vialikaj kolkaści padobnych abjaŭ, kolki ŭ najaŭnaści popytu na takija pasłuhi.

U kancy 80-ch usie bajalisia radyjacyi.Tut ža znajšłasia Chadora z-pad Białynič. Małapiśmiennaja, ale pradprymalnaja babka tłumiła hałovy nia horaj za Kašpiroŭskaha, prapanoŭvajučy lačycca ad radyjacyi hlinaju ź jejnaha kałodzieža. Minuŭsia čas. Z radyjacyjaj usie zvyklisia. A słovazłučeńnie «Chadora Białynickaja» pieratvaryłasia ŭ kryłaty vyraz, jaki aznačaje toje samaje, što j «puta kałhasnaja».

Daremna sacyjalahičnyja apytańni pierakonvajuć u stabilnaści dy ŭpeŭnienaści biełarusaŭ u zaŭtrašnim dni. Niebiespadstaŭny strach pierad navakolnym śvietam mocna siadzić u našaj śviadomaści.Čym bolej žyćcio čałavieka zaležyć ad znadvornych abstavin, a nie ad jaho asabista, tym bolej prymchlivaści. Chočaš daviedacca, čaho baicca naš sučaśnik-suajčyńnik, — pryhledźsia ŭvažliva da isnych zababonaŭ — starych i tych, što tolki ŭźnikli.

Što da prykmiet nakštałt «Maroznaja zima — śpiakotnaje leta», ciapier mała chto advažycca skazać takoje ŭ kampanii zaŭziatych dačnikaŭ. Pieramiašałasia ŭsio ŭ pryrodzie.

Mahičnyja sposaby ratunku ad navalničnaj niebiaśpieki cikavyja tolki starym z dalokich viosak.

U asnoŭnym ludzi žachajucca niaščaściaŭ, praduchilić jakija nia majuć mahčymaściaŭ, a hramničnaju śviečkaj ad takoha nie ŭratuješsia. Samyja pašyranyja, viadomyja kožnamu prymchi datyčać chvarobaŭ, čaściej nievylečnych, niebiaśpiečnych zdareńniaŭ u darozie, naradžeńnia chvorych dziaciej, viadźmačych čaraŭ, materyjalnaha dabrabytu, na vioscy — zdaroŭja bydła.

Kab hrošy vialisia

Paradaŭ nakont hetaha bahata. Spadabajecca kamuści tvajo pracoŭnaje miesca abo ŭ aŭtobusie abrabujuć — pavieryš u što chočaš. Kožny viedaje: nielha na stoł pustuju plašku stavić, śvistać u kvatery, nasuproć nočy pakidać nož na stale i vynosić śmiećcie, u vialikija śviaty dy niadzieli pazyčać hrošy ludziam, hetaksama jak i pazyčać u ludziej. Kamiečyć hrošy, abychodzicca z hrašovymi znakami nieachajna zabaraniajecca: pakryŭdziacca.

Treba roŭnieńka składać hrošyki, zachoŭvać papierki ad pačkaŭ z hrašyma. Kab handal byŭ udały, hrošy, atrymanyja ad pieršaha prodažu, pa mahčymaści zachoŭvać da zakančeńnia handlovaha dnia, a nie raspuskać na reštu.

Dabrabyt — źjava nienadziejnaja, kali nia maješ zastupnikaŭ pry pasadzie ci bahataj spadčyny.

Niablizki śviet

Słovazłučeńnie «sabraŭsia ŭ darohu» samo praź siabie toić niebiaśpieku.

Poŭny varyjant artykułu hladzicie ŭ hazecie "Naša Niva".

Taciana Barysik, Mahiloŭ

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0