Dejvidu Marpłzu, viadomamu kanadskamu palitołahu i daśledčyku Biełarusi, biełaruskija ŭłady nie vydali ŭjaznoj vizy. Pra heta prafiesar Marpłz paviedamiŭ na svajoj staroncy ŭ Fejsbuku, piša Radyjo Svaboda
Dejvid Marpłz (David Marples) — kanadski historyk i palitołah, prafiesar na histaryčnym fakultecie Univiersiteta Albierty ŭ Edmantanie. Kiruje adnoj z prahramaŭ vyvučeńnia sučasnaj Ukrainy ŭ Kanadskim instytucie ŭkrainistyčnych daśledavańniaŭ. Aŭtar 12 knižak i bolš čym 150 artykułaŭ pa histaryčnych i palityčnych pytańniach Rasii, Ukrainy i Biełarusi. Letaś byŭ abrany staršynioj Paŭnočnaamierykanskaj asacyjacyi biełarusaznaŭčych daśledavańniaŭ. Źjaŭlajecca daradcam pa pytańniach Uschodniaj Jeŭropy Dziaržaŭnaha departamienta ZŠA, Departamienta zamiežnych spravaŭ i mižnarodnaha handlu Kanady dy Ministerstva zamiežnych spravaŭ Vialikabrytanii.
Apublikavaŭ try knižki pra Biełaruś: «Belarus: From Soviet Rule to Nuclear Catastrophe» (1996), «Belarus: A Denationalized Nation» (1999), «The Lukashenka Phenomenon: Elections, Propaganda, and the Foundations of Political Authority in Belarus» (2007)
Śpis asobaŭ, jakim zabaronieny ŭjezd u Biełaruś naličvaje niekalki dziasiatkaŭ čałaviek:heta hramadskija dziejačy, pravabaroncy, žurnalisty sa Šviecyi, Hiermanii, Vialikabrytanii, Rasii, Ukrainy, Litvy, Polščy
Ciapier čytajuć
«Ja nie bomž, u mianie navat biełyja škarpetki». U Minsku dziaŭčyna z Łuhanska raskłała pałatku prosta ŭ padjeździe šmatpaviarchovika, ustryvožyŭšy žycharoŭ
Kamientary