Čempijon Biełarusi i Polščy trapiŭ za kraty praz toje, što źbieh ad słužby ŭ biełaruskim vojsku. A ciapier uvohule źnik
Viktar Šmulaj zajmaŭsia volnaj baraćboj ź dziacinstva. Jon udzielničaŭ u spabornictvach spačatku ŭ Biełarusi, a potym i ŭ Polščy. Ale niekalki miesiacaŭ tamu małady mužčyna źnik, a jaho maci raskazvaje ŭ sacsietkach pra siamiejnuju trahiedyju.
Pra dramatyčnuju historyju Viktara ŭ Threads raspaviała jaho maci Viktoryja Šmulaj. Jana ź luboŭju demanstruje pakoj syna, jaki zrabiŭ dla taho baćka. Adzinaje, što vyklikaje ździŭleńnie kamientataraŭ — śviacilnia, na jakoj možna ŭbačyć pistalety.
Viktar — starejšy syn u siamji — naradziŭsia ŭ 1996 hodzie. Ros spartyŭnym — vyrašyŭ, što choča zajmacca volnaj baraćboj.
U 2013 hodzie chłopiec navat jeździŭ na čempijanat Jeŭropy ŭ składzie biełaruskaj junackaj zbornaj.
Maci Viktoryja pryznajecca, što pieravieźci syna ŭ Varšavu siamja vyrašyła dla taho, kab jon nie trapiŭ u biełaruskaje vojska.
U Viktara navat jość staronka ŭ polskamoŭnaj Vikipiedyi. Tam apisvajucca jaho dasiahnieńni: «Udzielnik mižnarodnych čempijanataŭ siarod kadetaŭ, junijoraŭ i moładzi. Jaho najlepšym vynikam stała vośmaje miesca na čempijanacie Jeŭropy siarod junijoraŭ da 23 hadoŭ u 2018 hodzie. Čempijon Polščy ŭ 2017 i 2019 hadach; druhoje miesca ŭ 2018 hodzie; treciaje miesca ŭ 2016 hodzie. Vice-čempijon Polščy siarod moładzi ŭ 2017 i 2018 hadach. Pieršaje miesca siarod junijoraŭ u 2016 hodzie».
U ajčynnych ŚMI proźvišča Šmulaja apošni raz zhadvałasia ŭ 2019 hodzie. Tady pisali, što Viktar Šmulaj — čempijon Biełarusi, čempijon Polščy pa volnaj baraćbie — dapamahaŭ pravodzić majstar-kłas dla chakiejnaha kłuba «Pinskija jastraby».
U 2023 hodzie Viktar — tady jamu ŭžo było 27 hadoŭ — vyrašyŭ viarnucca ŭ Biełaruś da baćkoŭ. Jaho zatrymali. U vyniku, sa słoŭ maci, synu za ŭchileńnie ad pryzyvu ŭ vojska dali paŭtara miesiaca aryštu.
Maci kaža, što zaležnaść (ałkaholnaja i narkatyčnaja) u jaho źjaviłasia zadoŭha da viartańnia na radzimu.
«Z čempijona i cudoŭnaha, dobraha, spahadlivaha chłopca pieratvaryŭsia ŭ bamža. Piać hadoŭ prosta raździraje nam dušu na častki, asabliva apošnija try hady».
Byŭ momant, kali ŭ siamji źjaviłasia nadzieja na toje, što syn stanie na šlach vypraŭleńnia — jon znajšoŭ dziaŭčynu. Maci raskazvaje, što abrańnica jaho była pryhožaja i razumnaja, mieła svaje kramy. Ale ŭ chutkim časie Viktar kinuŭ kachanuju — vybraŭ kajf.
Baćkoŭskija razmovy nijak nie dapamahali, piša maci: «Bomž, i jamu heta narmalna. Valacca ŭ kustach, u namiocie. Kazała, što pamreš biez času, dyk ledź nie zabiŭ mianie ad złości».
Žyćcio pieratvaryłasia ŭ sucelny žach: syn źnikaŭ, baćki šukali jaho paŭsiul — časta znachodzili ŭ žudasnym stanie. Pryvodzili damoŭ, adkormlivali, škadavali — a potym usio paŭtarałasia znoŭ i znoŭ.
Pryblizna paŭhoda tamu Viktara pavinny byli prymusova adpravić u lačebna-pracoŭny prafiłaktoryj, ale ŭ apošni momant baćka zmoh admazać syna. Spałochu chapiła na adzin dzień — potym małady mužčyna ŭziaŭsia za staroje. Maci kaža, što ŭ vyniku stała tolki horš.
Dva miesiacy tamu Viktar źnik — paśla taho, jak baćki pasprabavali ŭvieści stražejšyja praviły i pierastali davać hrošy. Šukać jaho siamja nie płanuje, usie sprabujuć žyć svaim žyćciom.
Maci dapuskaje dumku ab tym, što syn moh vyjechać nazad u Polšču, bo maje polskaje hramadzianstva (tata Viktara — palak):
«Źnik, kali tut, u Biełarusi, milicyja prycisnuła. Viečny nieadekvat. Usim nadakučvaje ŭ kramach, kradzie».
U Minsku adbylisia masavyja zatrymańni vydaŭcoŭ i kniharaspaŭsiudnikaŭ33
Kamientary
kommientatory nikohda nie byvali v otdiełach dietskich ihrušiek v mahazina?