Cichanoŭskaja: Nijakich hrošaj ja nie prasiła, mnie prosta ŭsunuli hety kanviert. Jaho da siońnia nie raśpiačatvała
U efiry dziaržaŭnaha kanała ANT 6 žniŭnia pakazali kadry apieratyŭnaj zdymki 10 žniŭnia 2020 hoda ź minskaj kvatery Cichanoŭskich. Na ich vidać, jak načalnik apieratyŭna-analityčnaha centra (AAC) Andrej Paŭlučenka pieradaje Śviatłanie Cichanoŭskaj pakunak. Na videa źmieściva jaho nie vidać, ale sam Paŭlučenka kaža, što ŭ im hrošy. «Lusterka» paprasiła u Śviatłany Cichanoŭskaj prakamientavać hetaje videa. Jana śćviardžaje, što tolki paśla demanstracyi siužeta vyrašyła raśpiačatać pakunak, jaki pralažaŭ u jaje biez małaha piać hadoŭ.
Śviatłana Cichanoŭskaja śćviardžaje, što ŭsie piać hadoŭ paśla vyjezdu ź Biełarusi nie dakranałasia da pakunku ad AAC i raśpiačatała jaho tolki 6 žniŭnia 2025-ha paśla siužeta ANT. U pakiecie sapraŭdy było 15 tysiač jeŭra novymi kupiurami, paviedamiła jana «Zierkału». Pa prośbie Cichanoŭskaj vydańnie pryvodzić jaje kamientar biez skaračeńniaŭ i źmianieńniaŭ:
— Jak heta kamientavać? Čarhovaja porcyja chłuślivaj prapahandy. Pieršaje. Ja nikoli nie prasiła mianie vyvozić i nie źbirałasia nikudy vyjazdžać. Tam, u CVK, na mianie akazvali cisk.
Pamiataju, jak mianie sprabavali nastroić suprać kamandy Babaryki, pahražali dziećmi. Mnie adkryta skazali: «Kali nie pahodzišsia na našy ŭmovy, to ŭsiakaje z taboj moža zdarycca».
Druhoje. Ab vyjeździe ź Biełarusi. Maryja [Maroz] nastajała, kab Paŭlučenka jechaŭ z nami ŭ adnoj mašynie — heta było harantyjaj taho, što z nami pa darozie ničoha nie zdarycca.
Treciaje. Nakont Paŭła Paŭłaviča [Łatuški], jaki nibyta chacieŭ kahości spalić, — heta poŭnaja łuchta. Dumaju, jon sam heta prakamientuje.
I čaćviortaje — pra hrošy. Nijakich hrošaj ja nie prasiła, mnie prosta ŭsunuli hety kanviert. Takoje adčuvańnie, što niekatoryja frazy Paŭlučenka śpiecyjalna pramaŭlaŭ tak, niby ja prasiła ŭ jaho hrošy. Darečy, kali ja vychodziła z kvatery, to pasprabavała «zabyć» hety kanviert, ale jon nahadaŭ, kab ja jaho zabrała. I na miažy ja znoŭ sprabavała jamu ich viarnuć. Im prosta patrebny byŭ niejki kampramat na mianie.
Ja tady znachodziłasia pad vielizarnym emacyjnym ciskam. Ja nie była da takoha hatovaja i nie viedała, jak pavodzić siabie ŭ padobnych situacyjach. Ab hetym złaščasnym kanviercie ja nie raskazvała, tamu što mnie było soramna, što jon u mianie apynuŭsia. Ja nie chacieła da jaho navat dakranacca.
Ale raz užo režym tak niepakoić los hetych hrošaj, to davajcie razam vyrašym, kudy pojdzie hety «danat ad Łukašenki». Biełaruskim dobraachvotnikam? Siemjam palitviaźniaŭ? Na kulturnyja prajekty?
I ja ŭ čarhovy raz zaklikaju biełarusaŭ: kali ŭ vas jość mahčymaść, kali łaska, padtrymlivajcie našy prajekty i inicyjatyvy.
Kamientary