24 studzienia paśla praciahłaj chvaroby na 79-m hodzie žyćcia pamior Mikoła Łavicki — aŭtazavodziec, hramadcki dziajač, abaronca biełaruskaj movy.
Pry śmierć Mikoły Łavickaha — hramadskaha dziejača, publicysta i aktyŭnaha abaroncy biełaruskaj movy — paviedamili jaho paplečniki, byłyja adnapartyjcy, piša Radyjo Svaboda.
Mikoła Łavicki byŭ aktyvistam Tavarystva biełaruskaj movy imia Franciška Skaryny, prychilnikam idejaŭ biełaruskaj sacyjał-demakratyi.
Bolšaść žyćcia Łavicki pracavaŭ na Mienskim aŭtamabilnym zavodzie, zajmaŭ pasady ŭ prafsajuznych i hramadskich arhanizacyjach.
Jon naradziŭsia na Sieńnienščynie ŭ 1946 hodzie, skončyŭ škołu majstroŭ Minskaha aŭtazavoda i tam ža pracavaŭ kavalom, elektramancioram, termistam, byŭ staršyniom prafkamu aŭtamabilnaj vytvorčaści.
Byŭ aŭtaram knih «Radzimy poklič», «Puls darohi» i «Kułamiesa: vieršy».
-
«Paša, ja tabie nie vieru». Sieviaryniec raskazaŭ, jak vypadkovaja dziaŭčyna matyvavała jaho nazaŭsiody pierajści na biełaruskuju movu
-
«Jana nie dačakała hetaha dnia, ale hety dzień dačakaŭ jaje»: Łarysie Hienijuš paśmiarotna vydali Nacyjanalny pašpart Biełarusi
-
Darožnyja štrafy buduć śpisvać z kartki aŭtamatyčna. Ale nie va ŭsich vypadkach
Ciapier čytajuć
«Paša, ja tabie nie vieru». Sieviaryniec raskazaŭ, jak vypadkovaja dziaŭčyna matyvavała jaho nazaŭsiody pierajści na biełaruskuju movu3
Kamientary