Historyki ličać, što znojdzieny ŭ Babrujsku ŭnikalny šlem, chutčej za ŭsio, naležaŭ połackamu kniaziu Iziasłavu, synu Uładzimira i Rahniedy. Pra heta raspaviali ŭ efiry STB, paviedamlaje BiełTA.
Zaraz artefakt, jaki dobra zachavaŭsia dziakujučy tamu, što doŭhi čas znachodziŭsia ŭ vadzie, adnaŭlajuć najlepšyja restaŭratary. Šlem vyjavili ŭ pačatku krasavika vypadkova, kali supracoŭniki miascovaha pradpryjemstva pahłyblali dno Biareziny. Jaho cudam nie zakranuli kaŭšom ekskavatara, jaki prybiraŭ hlinu.
«Absalutna niadaŭna ŭ horadzie Babrujsku pry ziemlanych rabotach my zdabyli realny znak toj vialikaj suvierennaj ułady — chutčej za ŭsio, my znajšli šlem Iziasłava Połackaha. Jon zaraz na restaŭracyi. Kali my adrestaŭrujem, ja dumaju, što my zmožam z honaram vystaŭlać i hanarycca hetym», — adznačyŭ deputat Pałaty pradstaŭnikoŭ Ihar Marzaluk.
Pa słovach historyka Mikałaja Siłkova, była zroblenaja pieršapačatkovaja ekśpiertyza, jakaja ŭstanaviła: znachodka redkaja nie tolki dla Biełarusi, ale i dla śvietu. Isnuje tolki 19 padobnych šlemaŭ, jakija zachavalisia da našych dzion. Znojdzieny ŭ Babrujsku artefakt staŭ 20-m.
Na dumku ekśpiertaŭ, pa ŭzroście šlem abyšoŭ znakamituju šapku Manamacha, jakoj amal 600 hadoŭ. Źniešni vyhlad šlema śviedčyć: heta praca pa zamovie, adzinkavaja, vykananaja, chutčej za ŭsio, skandynavami.
Pieryjad isnavańnia padobnych šlemaŭ — X—XI stahodździ. Heta čas, kali na terytoryi Biełarusi farmiravałasia dziaržaŭnaść.
Kamientary