Alaksandr Łukašenka padkreślivaje važnaść adzinstva ŭ Carkvie. Pra heta jon zajaviŭ siońnia na sustrečy z patryjarcham Maskoŭskim i ŭsioj Rusi Kiryłam u Minsku.
«Na žal, naša Carkva vielmi časta ŭ historyi stanaviłasia zakładnicaj miždziaržaŭnych adnosin. Časam našych niapravilnych učynkaŭ, — adznačyŭ biełaruski kiraŭnik. — Vy pavinny viedać našu niepachisnuju dziaržaŭnuju pazicyju, što raskoł — heta zaŭsiody drenna. I heta drennyja nastupstvy. Nastupstvy niebiaśpiečniej za ŭsio. Tamu my vielmi baluča stavimsia da taho, što adbyvajecca siońnia ŭ pravasłaŭi».
Łukašenka padkreśliŭ, što sučasny śviet źmianiŭsia. «Mała taho, što paskoryŭsia, jon źmianiŭsia nie ŭ lepšy bok. I zakładniki ŭžo ŭsio nasielnictva našaj płaniety. Heta pierš za ŭsio drenny nastroj. A nastroj — zaŭsiody byŭ adkaznaściu Carkvy. Tamu heta bje najpierš pa Carkvie, pa jaje słužycielach», — kanstatavaŭ Łukašenka.
Kiraŭnik dziaržavy ciopła pryvitaŭ patryjarcha ŭ Biełarusi, adznačyŭšy, što heta rodnaja ziamla dla ich abodvuch. «Zaŭsiody napiaredadni našych sustreč ja ŭspaminaju vaš pieryjad słužeńnia ŭ Carkvie až da patryjaršaha sanu. U nas u Biełarusi zaŭsiody byli vielmi ciopłyja ŭspaminy. I ja vam kazaŭ, u mianie ŭ pamiaci zastałosia vaša pierasoŭvańnie sa Smalenska ŭ Kalininhrad, i abaviazkova praz našu Biełaruś (patryjarch Kirył raniej słužyŭ archijepiskapam Smalenskim i Kalininhradskim i časta byŭ prajezdam u Biełarusi). Napeŭna, z taho času vy zakachalisia ŭ hetuju nie čužuju dla vas ziamlu», — skazaŭ Łukašenka.
Jon pažadaŭ patryjarchu Kiryłu mudraści i ciarpieńnia. «My, jak prychadžanie, budziem staracca padtrymlivać jadnańnie ŭsich pracesaŭ, kab zachavać mir na ziamli. Užo zanadta blizka my padyšli da niebiaśpiečnaj rysy», — adznačyŭ Alaksandr Łukašenka.
«Dyk dadomu zabiary ałkaša abascanaha i vychodžvaj». Małady zahadčyk adździaleńnia balnicy nie strymlivaje siabie ŭ vyrazach u sacsietkach24
Kamientary