Alaksandr Łukašenka patrabuje stvareńnia ŭ krainie sumlennaj i prazrystaj sistemy handlu. Takuju zadaču jon pastaviŭ siońnia, prymajučy z dakładam ministra handlu Uładzimira Kałtoviča.
«Ja stolki ŭvahi nivodnamu ministru nie nadavaŭ, kolki chacieŭ by nadać rabocie Ministerstva handlu ŭ budučyni, — skazaŭ kiraŭnik dziaržavy. — Z čaho ja zychodžu pierš za ŭsio? Nie ź niejkich bukvarnych iścin i ekanamičnych, navukovych vykładak, choć heta taksama važna. Ja sychodžu z žadańnia i imknieńnia našych ludziej da sumlennaści i spraviadlivaści».
Kiraŭnik krainy nahadaŭ, nakolki handal byŭ padkantrolny ŭładzie ŭ savieckija časy. «Handal byŭ tvaram ułady. Jon zastajecca i siońnia, bo z handlem čałaviek sutykajecca kožny dzień. Kali razburyli adpaviednuju ekanamičnuju sistemu, pierajšli da niejkaj rynkavaj ekanomiki, my vyrašyli, što, u pryncypie, handal jak taki nie patrebny: jość pradpryjemstvy, u zaležnaści ad popytu i prapanovy handlujem…», — adznačyŭ Alaksandr Łukašenka.
Pavodle jaho słoŭ, heta pryviało da taho, što handal, z adnaho boku, prycisnuŭ vytvorcu, a druhoj rukoj zabraŭ hrošy ŭ spažyŭca. «I ŭ nas, pahladzicie, siońnia ludzi, jakija pracujuć u handli, stali samymi zamožnymi. Ja nie suprać pradprymalnikaŭ, ja nie suprać elemientaŭ isnaha handlu, ale ja kateharyčna suprać niezaroblenych hrošaj», — padkreśliŭ jon.
«Matyvuju. Ja liču, što hrošy, pierš za ŭsio, pavinny atrymlivać tyja, chto tavar vyrablaje, a handal pavinien mieć svaju niejkuju maržu abo dolu ad cany hetaha tavaru, ale handal nie pavinien być abdzirałaŭkaj. Ja padvodžu da taho, što niejkaje b my daśledavańnie ni pravodzili, narod bolš za ŭsio turbuje rost cenaŭ. Pieršaje miesca — rost cen», — skazaŭ Alaksandr Łukašenka.
Jon adznačyŭ, što dobra znajomy ź sistemaj handlu i nie zhodny z tym, što adbyvajecca ciapier. «Treba stvaryć hetuju sistemu ŭ Biełarusi i pakazać usim, što handal - heta surjoznaja halina, i jon moža być adnosna sumlennym. Tam sumlennaści nie było i ŭ tyja savieckija časy, kali žalezna kantralavałasia. Ciažka budzie i ciapier. Ale padyści da hetaha, imknucca da hetaha treba. I vy pavinny ŭ krainie stvaryć hetuju sistemu», — zapatrabavaŭ kiraŭnik dziaržavy.
Źviartajučysia da ministra handlu, Alaksandr Łukašenka padkreśliŭ: «Chto b vam što ni kazaŭ, vy budziecie naŭprost adkazvać pierada mnoj. I pierad narodam. Usio, što my robim siońnia, - my pavinny padabacca svajmu narodu. Nie treba papulizmam zajmacca, nie treba padłaščvacca pierad narodam. Ja prama zaŭsiody kazaŭ: dajcie narodu pracu i spytajecie na ŭsiu katušku z hetaha naroda. Ale kali my narodu ničoha nie dajem, i pierš za ŭsio pracy nie možam dać, što my ź jaho spytajem?! Va ŭsim my vinavatyja budziem i pravilna».
«Dyk dadomu zabiary ałkaša abascanaha i vychodžvaj». Małady zahadčyk adździaleńnia balnicy nie strymlivaje siabie ŭ vyrazach u sacsietkach24
Kamientary