Kala pomnika Maksimu Bahdanoviču ŭ Miensku adbyłasia pamiatnaja impreza z nahody 98-ch uhodkaŭ śmierci paeta. Šmat hadoŭ hetuju imprezu ładziŭ litaraturny muzej Maksima Bahdanoviča. Ale ad niadaŭniaha času jon byŭ pazbaŭleny statusu samastojnaści i staŭ filijałam Muzeju biełaruskaj litaratury.
Hetym razam kala pomnika była ŭstalavanaja hukaŭzmacnialnaja aparatura, ź jakoj hučali pieśni, napisanyja na słovy Maksima Bahdanoviča. Impreza, adnak, stałasia tradycyjna niešmatludnaj: akramia muzejnych rabotnikaŭ, da Maksima Bahdanoviča pryjšli čalcy praŭładnaha Sajuzu piśmieńnikaŭ Biełarusi, daśledčyki tvorčaści paeta, a taksama niešmatlikija školniki, navučency suvoraŭskaj vučelni i nieabyjakavyja amatary paezii.
Z hetaj nahody dyrektarka Muzeju biełaruskaj litaratury Lidzija Makarevič adznačyła:
«Vielmi škada, što siońnia tut sabrałasia takaja małaja kolkaść ludziej. Vielmi chaciełasia, kab tut byli sotni i sotni prychilnikaŭ paezii. Bo ŭsio toje, što napisana vialikim Maksimam — heta zapaviet nam bierahčy i lubić našu rodnuju movu tak, jak lubiŭ jaje Maksim».
Niekatoryja vystupoŭcy zaklikali palitykaŭ prysłuchoŭvacca da paetaŭ, cytujučy vieršy Maksima Bahdanoviča: kab nie było «svarak i zvadak», «jak heta zaraz adbyvajecca ŭ bratniaj Ukrainie», bo «ŭsie my lacim da zor».
Padčas imprezy hučała taksama paezija Maksima Bahdanoviča i vieršy-pryśviačeńni.
Na zaviaršeńnie śpiavačka Taciana Hrynievič praśpiavała «Vieraniku» i «Pahoniu» Maksima Bahdanoviča, za što atrymała apladysmenty i vokličy «Brava!».
Da pomnika ŭskłali kvietki, a suvoraŭcy zrabili hrupavy fatazdymak pierad pomnikam Maksimu Bahdanoviču.
Kamientary