Jury Rubcoŭ: Vy možacie mianie zhnaić, ale na kaleni nie pastavicie

Aŭdyjozapis vystupu Juryja Rubcova dasłali ŭ redakcyju charter97.org. Pryvodzim jaho słovy całkam:

- Ja pryhadvaju ekśpierymient, jaki stavili ŭ Savieckim Sajuzie ŭ siaredzinie 60-ch hadoŭ - kali va ŭniviersitet, u prysutnaści dvuchsot studentaŭ, uryvajucca šeść čałaviek i vykradajuć vykładčyka. Potym, pry apytańni hetych dvuchsot čałaviek, śledčyja pačynajuć brać pakazańni - usie studenty pakazvajuć pa-roznamu. Usio. Adnolkavych pakazańniaŭ niama.

Dźvieście čałaviek bačyli, jak na ich vačach vykrali vykładčyka - i adnolkavych pakazańniaŭ nie było.

Ja da čaho viadu?

U vas u spravie — vy nie pračytali, choć ja prasiŭ — jość pakazańni, jakija braŭ śledčy va ŭsich śviedak. Ja źviarnuŭ uvahu: piać pakazańniaŭ - piać čałaviek - i słova ŭ słova, da koski.

Heta śviedčyć ab falsifikacyi kryminalnaj spravy.

Taksama ŭ SSSR rabiŭsia ekśpierymient, kali šasnaccać čałaviek padbuchtoryli na biełaje skazać — «čyrvonaje», na šar skazać - «paralelepipied»… I siamnaccaty čałaviek, jaki pra heta nie viedaŭ, siadzieŭ (ź imi). Voś šasnaccać čałaviek kažuć: «Heta - čyrvonaje!», i siamnaccaty zhadžaŭsia.

I tolki adzin z tysiačy - jaki byŭ siamnaccatym - jon nie stanie havaryć na biełaje - «čyrvonaje», jon skaža: «Ja nie bačyŭ».

Adzin z tysiačy…

Z falsifikacyjami pratakołaŭ sudovych pasiadžeńniaŭ ja znajomy daŭno - ja sudziŭsia z homielskim pradpryjemstvam «Homielvodakanał». Ja byŭ šakavany adkazam Viarchoŭnaha suda na svaju zajavu, iskavuju. Kali mianie, nie siabra prafsajuza, pazbaŭlali usich dapłat.

Kali ja atrymaŭ adkaz Viarchoŭnaha suda, ja padumaŭ: «Ci ja idyjot, abo ŭ Viarchoŭnym sudzie idyjoty». Ale ja źviarnuŭsia - sud nie padniaŭ pratakoły materyjałaŭ sudovaj spravy. Ja sa ździŭleńniem ubačyŭ, što maich vystupaŭ nie było ni adnaho. Absalutna.

Paśla hetaha, adstojvajučy svaje pravy, ja svaje materyjały spravy staŭ pisać ad ruki.

Tady jašče tak nie było raspaŭsiudžana kapijavańnie.

I tolki paśla hetaha, ja - pieršy z Homielskaj vobłaści - damohsia taho, što «nie siabry» prafsajuza mieli takija ž pravy, jak i siabry prafsajuza. Heta - było.

Tamu cudoŭna viedaju, jak składajecca sudovy pratakoł.

Ja vydatna viedaju, jak sudździ na tuju publiku, jakaja znachodzicca z boku suda, akazać psichałahičnaje ŭździejańnie.

Sudździ, jakija vynosili niezakonnyja prysudy - padonki! I ja hetaj praŭdy prytrymlivajusia i ciapier.

Ale sudździ dastatkova było tolki skazać: «Vy čuli, jak jon skazaŭ «padonak»? Vaša proźvišča, davajcie my vas śviedkam zapišam. Heta była nieaficyjnaja kamanda sakrataru pisać tak, jak jon [sudździa] skazaŭ.

Ja nie vypadkova paprasiŭ siońnia začytać pratakoł sudovaha pasiadžeńnia ab dopycie sakratara-śviedki taho suda. Ja vydatna viedaŭ, što ŭ hetym pratakole nie budzie słoŭ: «Vy hetaha nie pamiatajecie». Heta ŭ vas tut, pa zmaŭčańni, - jak kampjutar, prahrama pracuje, tak i tut - vašy hetyja słovy tam [u pratakole] - nie zapisanyja. Vy potym asobna pastanaŭlajecie, što ŭnieści - što «vynieści».

Mienavita tamu pratakoły sudovych pasiadžeńniaŭ u našaj krainie viaducca pa-staromu, «pa-sakratarski», a nie pad aŭdyjozapis.

Heta značyć, pa sutnaści, u čym tut pytańnie? Kazali hetuju frazu ci nie? - Dastatkova było skłaści aŭdyjozapis i pierakanacca. Usio! Nijakich (nie patrabujecca) śviedak, nijakich pytańniaŭ niama! Ale prabačcie - jak možna pryciahvać u śviedki ludziej, jakija pracujuć pavodle kantraktu? Kali načalnik im skazaŭ: «Skazać i zrabić heta!». Jany i buduć rabić tak, inakš straciać pracu. Sapraŭdy hetak ža, jak i vam, - kali vam skazali mianie asudzić - vy asudzicie mianie, tamu što inakš vam nie daduć pracavać. Vy ž - na kantrakcie. Heta - naša sistema! Pryčym śviedki - i jon, i jon, i jana, i ŭsie tut siadziać - usie na kantrakcie! Dastatkova nie vykanać kamandu - načalnik (nierazborliva) łajacca nie budzie - prosta tabie nie praciahnuć pracoŭny dahavor, i ty zastaniešsia biez pracy.

Voś suprać hetaj sistemy ja zmahajusia.

Ale mienavita hetaj sistemie vyhadnyja hetyja voś usie pratakoły - pa-staromu drukavać, pisać, dla taho, kab heta potym možna było źmianić tak, jak treba mienavita ŭładzie.

Mienavita tamu ŭ nas asudžajuć pa dvaccać, pa tryccać, pa sorak čałaviek za «maciuki» u hramadskim miescach, dzie ich i nie było. Jak Illu Dabratvora prosta ŭ budynku suda ŭziali za «mat ŭ hramadskim miescy», nichto hetych maciukoŭ nie čuŭ, kudy jon dzieŭsia - nieviadoma. I «ŭziali» ź im dvuch žurnalistaŭ, jakich nie puścili ŭ śviedki da Illi Dabratvory, a tolki milicyja «śviedkami» stała.

Dyk heta za «mat» mianie sudziać, albo za palityčnaje dziejańnie? Mianie za abrazu sudździ sudziać, abo za palityčnaje dziejańnie?

Ja ni razu nie ŭstaŭ, kali ŭvajšoŭ sudździa. Ja nie budu ŭstavać pierad sudździoj, jaki nie źjaŭlajecca niezaležnym. Ja nie budu ŭstavać pierad złačyncam u luboj mantyi - ci to ŭ sudziejskaj, ci to ŭ prakurorskaj.

Tamu što naša sistema - sudovaja sistema - złačynnaja! Usia sudovaja sistema złačynnaja.

Tak, ja razumieju, što tolki sud moža nazvać čałavieka złačyncam. Ale prabačcie, - jość takaja situacyja, kali žančynu zhvałciŭ jaki-niebudź načalnik, jana nie moža hetaha dakazać, tamu što načalnik vystavić śviedkami svaich padnačalenych, prystrašyć im zvalnieńniem, i jany pakažuć: «Hetaha nie było». Ale žančyna ž viedaje, što načalnik - złačyniec. I jana maje prava nazyvać jaho złačyncam.

Tak i ja. Ja viedaju, što sudździa paśla hetaha - złačyniec, i ja maju prava nazyvać jaho złačyncam.

Tak, ja vykazaŭsia «padonkami». Prabačcie, heta - całkam litaraturnaje słova. Bolš za toje, u mianie niama vyšejšaj adukacyi, tym bolš fiłałahičnaj, kab da takich tonkaściaŭ dachodzić i viedać, jakoje słova źjaŭlajecca abrazaj, a jakoje słova źjaŭlajecca praŭdaj.

U lubym vypadku - padonak i złačyniec - heta adno i toje ž. Tamu ŭ hetym vypadku heta nie jość abraza.

Tamu ja nie budu prasić ab łascy. Na kaleni pierad złačyncami nikoli stanavicca nie budu. Chto b jany ni byli, u jakoj by pasadzie nie znachodzilisia.

Kali ja prychodziŭ da prakurora vobłaści, sakratarka mnie niejak skazała: «Vy što, i da Łukašenki budziecie nahoj dźviery adčyniać?» Ja kažu: «Tak! Kali ja viedaju, što jon parušyŭ zakon, ja budu i da jaho nahoj dźviery adčyniać. Ale schilacca pierad złačyncam ja nikoli nie budu.

Vy možacie mianie zhnaić, ale na kaleni nie pastavicie.

Nahadajem, 6 kastryčnika homielskaha aktyvista Juryja Rubcova pryznali vinavatym pavodle artykuła 391 Kryminalnaha kodeksa ŭ «abrazie sudździ». Jon byŭ prysudžany da abmiežavańnia voli na 2 hady i 6 miesiacaŭ z nakiravańniem va ŭstanovu adkrytaha typu. Termin byŭ skaročany na adzin hod pavodle amnistyi. Spravu razhladała sudździa sudu Centralnaha rajona Mienska Natalla Vajciachovič. U dačynieńni da Juryja Rubcova abranaja miera strymańnia - padpiska ab niavyjeździe.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0