Як маці чатырох дзяцей стала кіроўцам аўтобуса ў Мінску

Ілона Дрозд працуе кіроўцам аўтобуса ў Мінску. Калі жанчына прыйшла працаваць у аўтобусны парк №5, у яе было чацвёра дзяцей ва ўзросце ад 4 да 9 гадоў. Яна працуе ў парку каля 10 гадоў, дзеці выраслі — двое ўжо паўналетнія, расказвае abw.by.

Раней Ілона была выхавальніцай у дзіцячым садзе, але вырашыла змяніць прафесію.

«З дзяцінства марыла стаць кіроўцам і хацела вадзіць менавіта аўтобус. Спачатку атрымала катэгорыю В, ад’ездзіла два гады і пайшла вучыцца на катэгорыі D і С. Уладкавацца на гэтую працу жанчыне тады было даволі складана — у многіх парках, куды я тэлефанавала, адмаўлялі. Тут далі шанец, і я вельмі ўдзячная за гэта кіраўніцтву», — дзеліцца яна.

Павялічыць

Падчас навучання Ілона была адзінай дзяўчынай у групе, аднак гэта не стварала цяжкасцяў: экзамены яна здала з першага разу. Многія жанчыны ў прафесіі пачынаюць з тралейбуса, але для сябе яна адразу вырашыла: працаваць толькі на аўтобусе. Калі прыйшла ў парк, адносіны з калектывам былі добрыя.

На пытанне пра тое, як удавалася сумяшчаць мацярынства і працу, Ілона адказвае, што дзейнічалі па сітуацыі: калі яна забярэ-адвязе дзяцей, калі — муж. Старэйшыя дапамагалі з малодшымі і ў цэлым раслі адказнымі і самастойнымі. Да таго ж, пакуль тром дзецям не споўнілася 16 гадоў, па законе яна мела дадатковы выходны раз на тыдзень. Дзяцей з садка і школы дапамагаў забіраць муж, а таксама заўсёды дапамагалі мама і сястра. Дарэчы, муж Ілоны таксама працуе ў сферы пасажырскіх перавозак — кіруе маршрутным таксі.

«Сваякі спачатку ставіліся да гэтай ідэі скептычна. Адгаворвалі ўсе — па-першае, таму што не жаночая прафесія, а муж запэўніваў, што я не знайду працу. Але я пайшла і ўнесла першыя грошы за вучобу. А раз унесла — трэба вучыцца», — узгадвае Ілона.

Жанчына ездзіць на МАЗ-203 — спачатку была адна машына, з часам аўтапарк абнавілі і далі новы аўтобус. «Легкавіком я таксама кірую, але на аўтобусе адчуваю сябе нават больш упэўнена. Габарыты адчуваю выдатна, легкавая машына пасля аўтобуса здаецца занадта маленькай», — кажа Ілона.

У першы час пасажыры звярталі ўвагу на жанчыну-кіроўцу аўтобуса: паказвалі «клас», азіраліся са здзіўленнем. Зараз увагі менш, але ўсё роўна дзяўчына за рулём аўтобуса выклікае рэакцыю.

«Адзін хлопец, на выгляд гадоў 16 яму было, нават працягнуў у акно запісачку з тэкстам «Дзякуй за вашу працу!». Дагэтуль важу яе ў торбе з дакументамі.

Калі ён прачытае гэты артыкул, думаю, яму будзе прыемна, што я яе захавала», — кажа Ілона.

Павялічыць

***

Прымаць кіроўцамі аўтобусаў жанчын у Мінску сталі з 2013 года. Першым гэты зрабіў аўтобусны парк №5. Цяпер там кіроўцамі аўтобусаў працуе 26 жанчын.

Першай жанчынай за стырном аўтобуса ў Мінску была Іна Пяхота. Яна да гэтага часу працуе ў парку з мужам на адным аўтобусе.

З прыходам жанчын у парку з'явіліся новыя арганізацыйныя парадкі.

«Калі мы замацоўвалі кіроўцаў за аўтобусамі, стараліся, каб у пары былі мужчына і жанчына. Гэта звязана з тым, што мужчыны ў сярэднім больш падкаваныя тэхнічна. Пры аглядзе мужчына можа заўважыць больш нюансаў: знос дэталяў, працёкі, неабходнасць рамонту, праверыць узровень антыфрызу. Хоць і дзяўчаты вельмі хутка пачынаюць выдатна ў гэтым разбірацца», — адзначае Віталь Чарнавокі, намеснік дырэктара парка па ідэалогіі, кадрах і сацыяльнай працы.

Рашэнне прымаць жанчын на працу цалкам сябе апраўдала.

«Дзяўчаты вельмі дысцыплінаваныя і адказна ставяцца да працы», — кажа Віталь Чарнавокі.

Спачатку мужчыны-кіроўцы ў парку ставіліся да гэтай ідэі скептычна. Цяпер многія, наадварот, хочуць працаваць у пары з дзяўчатамі, бо яны даглядаюць тэхніку не горш, але пры гэтым ствараюць у аўтобусе ўтульнасць.

Пасажыры, паводле супрацоўнікаў парка, таксама станоўча ўспрымаюць жанчын за рулём. Часцей за ўсё адзначаюць акуратны, спакойны стыль кіравання.

«Калі браць, напрыклад, кіроўцаў таксі ці маршрутак, якія прыходзяць уладкоўвацца да нас на працу, то там часам даводзіцца дадаткова працаваць над іх манерай кіравання, рабіць яе больш спакойнай. У жанчын з гэтым праблем няма ад пачатку».

• 4
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 1