«Шчаўкункоў у мяне больш за 300»: у мінскай кавярні паказваюць вельмі незвычайную калекцыю цацак
Аляксандра Пустул больш за пяць гадоў збірае Шчаўкункоў і іншых герояў знакамітай казкі. Цяпер дзяўчына вырашыла, што калекцыю можна паказаць усім ахвотным і выставіла яе ў кавярні, якой кіруе. У калекцыі больш за 300 Шчаўкункоў, а таксама дзясяткі Маш, Драсельмаераў і Мышыных каралёў — сабраныя ўсе героі знакамітай гісторыі.
Дзяўчына распавяла, што ў кавярні выстаўлена прыкладна траціна цацак. Аднак тут можна ўбачыць самы дарагі экспанат калекцыі, цацкі савецкага часу (самыя «старэйшыя» — 1953 і 1984 гадоў) і прывезеныя з розных краін, піша Onliner.by.
Саша распавяла, што захапілася Шчаўкункамі нечакана нават для самой сябе.
— Пасля пакупкі першага Шчаўкунка ў рамеснікаў мне захацелася паглядзець: а ці бываюць іншыя? Прайшло больш за пяць гадоў, і высветлілася, што яшчэ як бываюць! — усміхаецца калекцыянерка.
Спачатку калекцыя папаўнялася цацкамі, якія прадаваліся ў Беларусі. Саша распавядае, што шукала Шчаўкункоў паўсюль: у афлайн– і анлайн-крамах, на барахолках, у рамеснікаў. А апошнія некалькі гадоў да папаўнення калекцыі далучыліся сябры: цяпер у яе ёсць цацкі з Казахстана, Францыі, Іспаніі, Італіі і іншых краін.
— Самая дарагая цацка ў маёй калекцыі каштавала 150 рублёў. Гэта фарфоравая шкатулка, якую ў мінулым годзе я знайшла на анлайн-барахолцы. У яе цікавая гісторыя: жанчына распрадавала рэчы, каб сабраць грошы для дзіцяці на навучанне. Шкатулка была прывезеная з Францыі — гэта падарунак чалавека, з якім яны былі блізкія ў маладосці, але разам усё ж не засталіся. Падарунак жанчына захоўвала ўсё жыццё, а я паабяцала, што ён будзе ў надзейных руках.
— Калі казаць не пра матэрыяльную каштоўнасць, то для мяне самыя дарагія цацкі — гэта прывезеныя блізкімі. Напрыклад, мая былая калега неяк прыязджала ў Беларусь у госці з ЗША і падарыла мне Шчаўкункоў. Уявіце, яна купіла іх загадзя, захоўвала і прывезла для мяне — шчыра, я плакала, гэта неацэнна!
Саша з усмешкай распавядае, што часам любоў да Шчаўкункоў выклікае пытанні: маўляў, яны ж выродлівыя, ды і наогул гэта дзіцячы сад.
— Сёлета я нават задумалася: а ці не час спыніцца? — смяецца дзяўчына. — Але потым мне трапіўся Шчаўкунок, якога я вельмі хацела. І зразумела — гэта ўсё ж любоў, а не сляпая манія.
На працягу года, кажа мінчанка, цацкі захоўваюцца дома ў спецыяльнай вітрыне. А сёлета Саша прапанавала прывезці частку калекцыі на працу ў кавярню і стварыць гасцям святочны вайб.
Убачыць калекцыю Сашы можна ў кавярні «Варка» на Дзяржынскага, 115. Па словах беларускі, Шчаўкункі там прабудуць да сярэдзіны студзеня.
Цяпер чытаюць
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра2929
Каментары