«Шчаўкункоў у мяне больш за 300»: у мінскай кавярні паказваюць вельмі незвычайную калекцыю цацак
Аляксандра Пустул больш за пяць гадоў збірае Шчаўкункоў і іншых герояў знакамітай казкі. Цяпер дзяўчына вырашыла, што калекцыю можна паказаць усім ахвотным і выставіла яе ў кавярні, якой кіруе. У калекцыі больш за 300 Шчаўкункоў, а таксама дзясяткі Маш, Драсельмаераў і Мышыных каралёў — сабраныя ўсе героі знакамітай гісторыі.
Дзяўчына распавяла, што ў кавярні выстаўлена прыкладна траціна цацак. Аднак тут можна ўбачыць самы дарагі экспанат калекцыі, цацкі савецкага часу (самыя «старэйшыя» — 1953 і 1984 гадоў) і прывезеныя з розных краін, піша Onliner.by.
Саша распавяла, што захапілася Шчаўкункамі нечакана нават для самой сябе.
— Пасля пакупкі першага Шчаўкунка ў рамеснікаў мне захацелася паглядзець: а ці бываюць іншыя? Прайшло больш за пяць гадоў, і высветлілася, што яшчэ як бываюць! — усміхаецца калекцыянерка.
Спачатку калекцыя папаўнялася цацкамі, якія прадаваліся ў Беларусі. Саша распавядае, што шукала Шчаўкункоў паўсюль: у афлайн– і анлайн-крамах, на барахолках, у рамеснікаў. А апошнія некалькі гадоў да папаўнення калекцыі далучыліся сябры: цяпер у яе ёсць цацкі з Казахстана, Францыі, Іспаніі, Італіі і іншых краін.
— Самая дарагая цацка ў маёй калекцыі каштавала 150 рублёў. Гэта фарфоравая шкатулка, якую ў мінулым годзе я знайшла на анлайн-барахолцы. У яе цікавая гісторыя: жанчына распрадавала рэчы, каб сабраць грошы для дзіцяці на навучанне. Шкатулка была прывезеная з Францыі — гэта падарунак чалавека, з якім яны былі блізкія ў маладосці, але разам усё ж не засталіся. Падарунак жанчына захоўвала ўсё жыццё, а я паабяцала, што ён будзе ў надзейных руках.
— Калі казаць не пра матэрыяльную каштоўнасць, то для мяне самыя дарагія цацкі — гэта прывезеныя блізкімі. Напрыклад, мая былая калега неяк прыязджала ў Беларусь у госці з ЗША і падарыла мне Шчаўкункоў. Уявіце, яна купіла іх загадзя, захоўвала і прывезла для мяне — шчыра, я плакала, гэта неацэнна!
Саша з усмешкай распавядае, што часам любоў да Шчаўкункоў выклікае пытанні: маўляў, яны ж выродлівыя, ды і наогул гэта дзіцячы сад.
— Сёлета я нават задумалася: а ці не час спыніцца? — смяецца дзяўчына. — Але потым мне трапіўся Шчаўкунок, якога я вельмі хацела. І зразумела — гэта ўсё ж любоў, а не сляпая манія.
На працягу года, кажа мінчанка, цацкі захоўваюцца дома ў спецыяльнай вітрыне. А сёлета Саша прапанавала прывезці частку калекцыі на працу ў кавярню і стварыць гасцям святочны вайб.
Убачыць калекцыю Сашы можна ў кавярні «Варка» на Дзяржынскага, 115. Па словах беларускі, Шчаўкункі там прабудуць да сярэдзіны студзеня.
Каментары