Шрайбман: Забараняючы бел-чырвона-белы сцяг, улада гарантуе, што ён будзе дзяржаўным
Піша палітычны аглядальнік Арцём Шрайбман.

Забарона БЧБ і прызнанне яго экстрэмісцкім — важны крок да далейшай сакралізацыі сцяга. Ён пачынаў 2020 год як сімвал нацыянальна-дэмакратычнай праслойкі грамадства — 15-20% ад сілы. Завяршаў ён гэты год як сімвал шырокага грамадзянскага пратэсту без прывязкі да сваёй гісторыі.
Цяпер ён становіцца сакральным сімвалам, забароненым плодам, чымсьці, што будуць маляваць па начах на сценах, захоўваць у зацішных кутках і ўсё больш эмацыйна прывязвацца да гэтага знака.
Недаацэньваючы яго папулярнасць, улада адразае яшчэ адзін шлях да кампрамісу, выносячы мільёны сваіх апанентаў у поле крыміналу ўжо не толькі за іх дзеянні, але і за іх маркеры.
Чырвона-зялёны сцяг заўсёды меў большую падтрымку, чым беларуская ўлада і дакладна мог яе перажыць. Цяпер грамадству прапануюць падзяліцца. Сядзець побач з чырвона-зялёным сцягам цяпер праява палітычнай пазіцыі.
Такая палітызацыя сімвала і яго прывязка да канкрэтнай пазіцыі — шлях да таго, што сыход улады будзе азначаць сыход і яе атрыбутаў разам з ёй. Чырвона-зялёны сцяг меў шанцы не стаць такім атрыбутам, але зараз сапраўды стане.
Забараняючы БЧБ, улада гарантуе, што ён будзе дзяржаўным, паколькі гэта цяпер не субкультура. Важны дзень.
-
Чарняўская пра «Быхаўскую мадонну»: Большасць талентаў — у падполлі або эміграцыі. Значыць, выбірай з таго, што даюць
-
Кіркевіч пра «Быхаўскую мадонну»: Ціхі бяздумны погляд у нікуды — скульптар злавіў стан душы лукашэнкаўскай Беларусі
-
Кучынскі — Касцюговай: Хачу папрасіць цябе не перапісваць гісторыю
Цяпер чытаюць
Адвакат Аляксандр Данілевіч: Мяне адвялі ў клетку на КПП і зачыталі ўказ для службовага карыстання пра памілаванне па просьбе Міжнароднага алімпійскага камітэта
Каментары