Pad pryhniotam mužnieje nacyja

Vasil Lavonaŭ, były ministar sielskaj haspadarki i niefarmalny lider haspadarčaje elity, vystupiŭ z publičnaj lekcyjaj «Novaja Biełaruś. Jak my budziem razbudoŭvać biełaruskuju dziaržavu?» pierad studentami VNU i navučencami Biełaruskaha liceju imia Kołasa. Vasil Lavonaŭ nie vyklučaje svajho ŭdziełu ŭ vybarach 2006 hodu ŭ jakaści kandydata abo daradcy adnaho z kandydataŭ.

Ja časta pytaju siabie: jakoju budzie Biełaruś praz 10—15 hadoŭ? U jakoj krainie stanuć darosłymi maje ŭnuki?

U takoj samaj, jak siońnia?

Adrazu chočacca adkazać — nie, heta niemahčyma. Pieramieny niepaźbiežnyja. Ale jakimi jany buduć?

Navat tyja, chto i zaŭtra, i ŭsio astatniaje žyćcio hatovy prystasoŭvacca da «zakručvańnia hajek», razumiejuć, što siońniašniaja Biełaruś — heta hramadztva biaz budučyni. Tupik, vychad ź jakoha nieviadomy i nievidavočny.

Vy, peŭna, taksama zadajacie sabie hetaje pytańnie i sprabujecie na jaho adkazvać.

Siońnia ja chaču padzialicca z vami svaimi razvažańniami pra budučyniu. Pra novuju Biełaruś. Pra toje, jak my staniem budavać biełaruskuju dziaržavu.

Siońnia my nia dumajem pra siabie, pra svaju krainu choć by ŭ piacihadovaj, a pahatoŭ — u dziesiacihadovaj perspektyvie. U najlepšym vypadku my hladzim u 2006 hod. I malujem nadta biazradasnyja karciny. Prykraja čarhovaja «elehantnaja pieramoha» — dla adnaho. Ci dla inšaha? Ale dla ŭsich astatnich — u najlepšym vypadku «hodny projhryš».

Mienavita hetak usprymaje bolšaść biełarusaŭ dyskusiju, jakaja idzie pra «adzinaha kandydata na pasadu prezydenta».

Davajcie havaryć ščyra.

Ci mohuć być u siońniašniaj Biełarusi vybary? Pry adsutnaści svabody ŭ pryncypie. Vy možacie sabie ŭjavić, naprykład, teledebaty Łukašenki z «adzinym kandydatam»? Abo inšuju formu realnaj kankurencyi dziejučaha prezydenta z apanentami?

Akramia taho, mała chto vieryć, što «adzinaha» ŭvohule ŭdasca vyznačyć.

Napeŭna, budzie svoj «adziny», jakoha pryznačyć Łukašenka dla imitacyi demakratyčnych vybaraŭ.

Jašče mienš ludziej vierać, što adzinamu kandydatu ad apazycyi ŭvohule dazvolać uziać udzieł u vybarach.

I treba być užo poŭnym aptymistam, kab u ciapierašnich umovach vieryć u pieramohu «adzinaha kandydata» i mahčymaść abaranić jaje.

Tut jość niejki paradoks. Z adnaho boku, ludzi apazycyi vyjaŭlajuć mužnaść, vartuju ŭsialakaj pavahi. Jany «vychodziać z akopu» i kažuć toje, pra što inšyja ličać za lepšaje maŭčać. Jany kažuć, što nijakich histaryčnych perspektyŭ u ciapierašniaha režymu niama i być nia moža.

Ale z druhoha boku, hetyja samyja ludzi majuć słušnyja sumnieńni ŭ efektyŭnaści ŭłasnych dziejańniaŭ i scenaroŭ zamieny režymu.

Bo scenary ž čužyja, jany ad ułady.

Voś jon, razryŭ śviadomaści pamiž sučasnaściu i budučyniaj u jaho čystym vyhladzie.

U hramadztvach, pazbaŭlenych budučyni, zaŭsiody ŭźnikaje admysłovaja forma sacyjalnaj dyskryminacyi — dyskryminacyja pakaleńniaŭ.

Starejšyja pakaleńni mohuć kampensavać adsutnaść budučyni, zahłyblajučysia va ŭspaminy pra svaje stałyja i maładyja hady.

A maładyja ludzi asudžany na viečnaje dziacinstva biez mahčymaści pastaleć.

Što tut možna zrabić? Nieabchodna «rasčaravać», razvaražyć budučyniu. Źniać ź jaje praklon.

Chto na heta zdatny? Kamu heta najbolš nieabchodna?

Budučynia — hałoŭnaja kaštoŭnaść, hałoŭny resurs moładzi.

Maładym treba dapamahać. I heta pavinny rabić ludzi starejšaha pakaleńnia, dla jakich vialikaja častka žyćcia ŭžo za plačyma. Užo niama strachu pierad budučyniaj, ale jašče dosyć siłaŭ i enerhii.

Majo pakaleńnie vinavataje ŭ tym, što dapuściła siońniašniuju biadu i smutu. Jano vitała pierabudovu i pieraadoleńnie zastoju. Ale pradbačyć, jak buduć uvasablacca ŭ žyćcio hetyja lozunhi, jano nie zmahło.

My nie zabiaśpiečyli svoječasova nieabchodnych pieramien u hramadztvie. Pakajacca na słovach niedastatkova. My pavinny vypraŭlać pamyłki.

Tamu ja i navažyŭsia pačać z vami hetuju hutarku.

I. Pamiž imperyjami

Dla taho kab spaścihnuć budučyniu, kab zdabyć jaje dla siabie, nieabchodna bieź iluzij zirnuć na svaju sučasnaść i minuŭščynu.

Biełaruś nikoli nie była i ciapier nie źjaŭlajecca nacyjanalnaj dziaržavaj.

U hetym niama ničoha kryŭdnaha. Bolš taho, šmat chto ź biełarusaŭ zadajecca pytańniem: a ci patrebnaja nam nacyjanalnaja dziaržava?

My zvykli, što ŭvieś čas kudyści ŭvachodzim. U Vialikaje Kniastva Litoŭskaje, dzie biełarusy faktyčna źjaŭlalisia tytulnaj nacyjaj. U Polšču, u Rasiejskuju imperyju, u Saviecki Sajuz. Tak, usiudy, kudy my ŭvachodzili, my adyhryvali svaju ŭłasnuju, admysłovuju rolu. Biełarusy zmahli, niahledziačy ni na što, zachavać nacyju. Ale nacyjanalnaj dziaržavy pabudavać nie paśpieli.

Davajcie ŭspomnim našu niadaŭniuju historyju. Jakija nadziei šmat chto ŭskładaŭ na mahčymaść adnaŭleńnia SSSR! Choć by, dla pačatku, u vyhladzie sajuznaj dziaržavy Rasiei i Biełarusi.

My doŭha žyli hetaj vieraj, pakul nia stała jasna, što «abjadnalnyja» prajekty vykarystoŭvajucca liderami Rasiei i Biełarusi vyklučna dziela taho, kab vyrašać svaje ŭłasnyja prablemy.

Hety etap my prajšli. Ciapier niamała biełarusaŭ bačać našu budučyniu ŭ Eŭrasajuzie.

Čamu heta adbudziecca? Kali? Na jakich umovach?

Hetaha nichto nia viedaje.

Eŭrasajuz — jak prykazka: «usio budzie dobra».

Ale tut treba razumieć dźvie važnyja akaličnaści.

Pieršaje. Eŭrasajuz — heta zusim nia niejkaja rajskaja miaścina, dzie nas ź nieciarplivaściu čakajuć.

U Eŭrasajuzie my nia zmožam kuplać haz pa ŭnutryrasiejskich cenach, biaspošlinna pradavać u Rasieju svaju pradukcyju. Pamiž Oršaj i Smalenskam nam daviadziecca ŭkapać pamiežnyja słupy i prakłaści kantrolna-śledavuju pałasu.

U Eŭrasajuzu mnostva ŭłasnych prablem.

Dahetul važnaj zadačaj Eŭrasajuzu było jaho pašyreńnie, ustupleńnie ŭ jaho novych siabroŭ. «Starejšyja eŭrapiejskija braty» prymali da sabie bratoŭ «małodšych».

Ale siońnia ŭžo niamała eŭrapiejskich palitykaŭ nastojvajuć, što Eŭrasajuzu čas pierastać pašyracca. Para zaniacca realnymi ŭnutranymi prablemami.

Naprykład, pačać zmahacca z ekanamičnym kryzisam, sa strataj kankurentazdolnaści.

I vielmi moža być, što da taho momantu, kali Łukašenka ŭsio ž vyrašyć vieści Biełaruś za cyvilizavanymi krainami, kali Biełaruś źbiarecca narešcie ŭstupić u Eŭrasajuz, daroha tudy budzie ŭžo pierakrytaja.

Pahladzicie na našu susiedku — Ukrainu. Vosieńniu minułaha hodu šmatlikija pavažnyja palityki ščyra vieryli, što zdolejuć zabiaśpiečyć Ukrainie hodnuju padtrymku ŭ eŭrapiejskich kalidorach ułady. A siońnia słužboŭcy Eŭrasajuzu zajaŭlajuć, što ŭstupleńnie Ŭkrainy ŭ Eŭrasajuz treba adkłaści na termin udvaja daŭžejšy, čym tam spadziavalisia.

Druhoje. Biełaruś znachodzicca pamiž dvuma mahutnymi imperskimi ŭtvareńniami — Rasiejaj i Eŭropaj.

Biełaruś ryzykuje zastacca raźmiennaj kartaj u składanych adnosinach pamiž hetymi imperyjami.

My možam, viadoma, čakać.

Čakać, pakul Rasieja i Eŭrasajuz vyznačać doŭhaterminovyja stratehii ŭłasnaha raźvićcia.

Čakać, pakul jany damoviacca pamiž saboju i ŭzhodniać pazycyi z Amerykaj. Što jaŭna niemahčyma ŭ najbližejšaj perspektyvie: intaresy zanadta roznyja.

Dyk što, budziem čakać, pakul inšyja vyznačać los Biełarusi i pradyktujuć jaho biełaruskamu prezydentu?

Ale my nia viedajem hałoŭnaha — kali i navošta budzie pryniata choć jakoje rašeńnie.

A što my, kožny z nas, budziem rabić uvieś hety čas?

Prosta siadzieć i čakać? A pad kaniec žyćcia narakać na los, jaki nia daŭ nam mahčymaści realizavać siabie?

My možam uziać svoj los u svaje ruki. My možam pačać dziejničać. My možam pačać budavać našu biełaruskuju nacyjanalnuju dziaržavu. I znachodzić dla hetaha sajuźnikaŭ.

Adrazu skažu — budzie nialohka.

Ja z tryvohaj hladžu na perspektyvy raźvićcia ŭkrainskich padziej. Choć usio toje, što adbyłosia ŭvosień minułaha hodu, ja vitaju. Ukraincy ŭzialisia za pabudovu nacyjanalnaj dziaržavy.

I dla Biełarusi ja nia baču inšaha šlachu.

Tolki ŭ nacyjanalnaj dziaržavie ŭsie my, hramadzianie Biełarusi, zmožam zdabyć našu ŭłasnuju budučyniu.

Budučyniu, jakuju my budziem viedać. Budučyniu, jakuju my sami budziem budavać.

Zadača, jak kazaŭ klasyk, archiciažkaja, ale vartaja taho, kab pryśviacić joj svaje siły.

II. Prykład Švajcaryi

Stvareńnie biełaruskaj nacyjanalnaj dziaržavy zusim nie aznačaje, što my supraćpastavim siabie Eŭropie i Rasiei.

Naadvarot. Ja liču, što heta šlach, jaki adnačasova zadavolić abodva baki. Jon dazvolić Novaj Biełarusi być samastojnaj u svaich adnosinach jak z Uschodam, tak i z Zachadam.

Viadoma, daviadziecca pieražyć peryjad nierazumieńnia. Budziem pieraadolvać stereatypy myśleńnia, uzajemny niedavier i padazronaść. Nia vyklučana i procidziejańnie.

My, hetaksama jak i Ŭkraina, znachodzimsia ŭ admysłovym stanoviščy. Naš šlach adroźnivajecca ad šlachu inšych dziaržaŭ. I hetuju svaju asobnaść my pavinny tłumačyć, kali treba — adstojvać.

My pavinny razumieć matyvy i intaresy našych susiedziaŭ. Ale nie dziela taho, kab prahinacca i prystasoŭvacca da źmienlivaj sytuacyi. My pavinny ŭmieć rastłumačyć im svaje intaresy i svaju pazycyju. A moža, navat dapamahčy im lepš zrazumieć samich siabie.

Budavać svaju nacyjanalnuju dziaržavu — heta intelektualny vyklik.

Nia treba biezahladna pierajmać prykład inšych narodaŭ, jakim by pryvabnym jon ni byŭ.

Ja niadrenna viedaju sytuacyju šerahu krain Eŭropy, nia z knižak vyvučyŭ stan spraŭ u Rasiei, inšych respublikach byłoha SSSR, patencyjał hetych krain. I hłyboka pierakanany, što rola ŭschodniesłavianskaj Švajcaryi — heta naša nacyjanalnaja rola i misija.

My pavinny zaŭsiody być trochi napieradzie, zaŭsiody znachodzicca ŭ pošuku. U nas jość taki patencyjał.

Heta, kali chočacie, i jość naša nacyjanalnaja ideja.

Nie mechaničnaja miašanka z roznych idealohij pavodle pryncypu «voźmiem adusiul usio dobraje i adkiniem usio drennaje».

Nie vajaŭničaje supraćpastaŭleńnie siabie ŭsiamu śvietu.

Nia ŭpartaje adstojvańnie prava biełarusaŭ na abmiežavanaść i zabitaść, nibyta pakinutyja nam u spadčynu ad prodkaŭ.

Ja maru pra Biełaruś, u jakoj kipić žyvaja dumka.

Pra dziaržavu, mocnuju nie čynoŭnickaj vertykallu, a čałaviečaj raznastajnaściu, raźniavolenym patencyjałam kožnaha žychara našaj krainy.

Ja maru pra Biełaruś, jakaja tvoryć i raźvivaje novyja formy kultury, pryciahvajučy da siabie ŭsie žyvyja i zdarovyja siły Ŭschodu i Zachadu, Poŭdnia i Poŭnačy.

Chto skazaŭ, što heta niemahčyma? I rozumu, i siłaŭ u našaha narodu chapaje. Tolki nielha marnavać siły — na toje, kab vyžyć, pieračakać, prystasavacca. Siły treba nakiravać na rašeńnie zrazumiełaj i jasnaj zadačy.

III. Sens historyi

Kali my pačniom budavać nacyjanalnuju biełaruskuju dziaržavu, my sutykniomsia z surjoznaj niebiaśpiekaj — upaści ŭ biazdumny, fanatyčny nacyjanalizm.

Usio heta my ŭžo prachodzili, i nia tolki my.

Usie papiarednija sproby pabudovy nacyjanalnaj biełaruskaj dziaržavy ŭ kančatkovym vyniku skončylisia ŭstalavańniem siońniašniaha režymu.

Ale adsutnaść kananičnaj historyi biełaruskaj nacyjanalnaj dziaržavy — heta i jość naša vialikaja pieravaha.

Treba tolki nabracca śmiełaści i skazać samim sabie: «Pa vialikim rachunku historyja biełaruskaj nacyjanalnaj dziaržavy pačynajecca siońnia».

I dla hetaha jość usie pieradumovy.

Ja spadziajusia, što i tut siarod vas znachodziacca ajcy-zasnavalniki našaj dziaržavy.

Ad nas z vami zaležyć, ci buduć historyki praz sto hadoŭ vyvučać siońniašnija dni jak čas adradžeńnia biełaruskaj nacyi. I ci zojmie Łukašenka ŭ historyi naležnaje miesca — miesca siły, pad pryhniotam jakoj mužnieła nacyja.

Mienavita stvareńnie biełaruskaj nacyi i biełaruskaj nacyjanalnaj dziaržavy moža nadać sens historyi biełarusaŭ.

Hety akt apraŭdaje ŭsie ździejśnienyja našymi prodkami podźvihi, usie vyniesienyja imi pakuty.

A natchnieńnia my šukajem nie ŭ minułym, a ŭ budučyni.

Lepšy sposab vyjavić našuju pavahu da prodkaŭ ciažka sabie i ŭjavić.

IV. Režym Łukašenki nia viečny

Režym Łukašenki nia viečny. Heta viedajuć usie, u tym liku i samyja addanyja jaho prychilniki. Dumaju, što i ŭ samoha Łukašenki niama asablivych iluzij. Chto moža vyznačyć, jaki zapas tryvałaści maje ciapierašniaja ŭłada? Piać hadoŭ? Dziesiać? Biaskoncaść?

Usio moža abrynucca ŭ kožny momant.

Eŭropa i Ameryka pastavili biełaruski režym u adzin šerah z samymi adyjoznymi dyktatarskimi režymami planety i abviaścili, što buduć spryjać, kab jaho zrynuli.

Ułada sprabuje vyhladać bolš tryvałaju, čym jana jość nasamreč.

Niekatoryja biełarusy jašče hatovyja ciarpieć Łukašenku ŭ jakaści svajho kiraŭnika. Ale tolki datul, pakul jany nia ŭbačać realnuju budučyniu krainy biez Łukašenki.

Naturalna, što ŭsie svaje siły režym vykarystoŭvaje na samazachavańnie. Na toje, kab navat bačnaści alternatyvy nia ŭźnikła.

«Vertykal» — heta vielmi słabaja apora ŭłady. Hetyja ludzi zmušanyja «prysiahać na viernaść» režymu. Absalutnaja bolšaść ź ich — vysokaprafesijnyja, prystojnyja, DUMAJUČYJA. I tych, chto śmiarotna baicca adkaznaści paśla sychodu Łukašenki i zmušany trymacca za jaho da kanca, nia tak šmat.

Jość i inšyja pryčyny, jakija mohuć pryvieści da raptoŭnaha krachu režymu.

Naprykład, Rasieja vidavočna nie žadaje, kab u Biełarusi paŭtaryŭsia ŭkrainski scenar, kali jana pajšła na pavadu ŭ dziejučaj ułady i prajhrała. Całkam mahčyma, što ŭ hetym vypadku Rasieja pasprabuje dziejničać bolš hnutka.

Naprykład, ekanomika nibyta kvitnieje. Hety roskvit pryvidny. Tranzytnaja ekanomika vielmi ŭraźlivaja i niaŭstojlivaja. Kožnaje vahańnie kańjunktury, kožny zboj moža pryvieści da kryzisu, a značyć — padzieńnia ŭzroŭniu žyćcia ludziej i sacyjalnaha vybuchu.

Mienavita raptoŭnaha krachu ciapierašniaha režymu my pavinny aścierahacca. Biełaruś da hetaha pakul nie hatovaja. A varta było b.

Standartnyja recepty — pryvatyzacyja, liberalizacyja i hetak dalej — nieprydatnyja dla nacyjanalnaj dziaržavy. Da čaho pryviadzie ich vykanańnie, viadoma zahadzia. Rabavańnie zapasaŭ, vojny aliharchaŭ, bandytyzm, šok dla nasielnictva.

Nia mienšaja pahroza — heta novy pravadyr, stychijna ŭźniesieny na viaršyniu ŭłady, jaki pačynaje realizoŭvać svaje ŭłasnyja «vypakutavanyja» fantazii, zmahacca z unutranymi i vonkavymi vorahami. Heta ŭžo było, i paŭtareńnia čamuści nia chočacca.

Samaje aktualnaje siońnia dla nas pytańnie: jak my budziem žyć paśla Łukašenki?

Siońnia pajści na vybary i vyłučyć novaha dobraha prezydenta niedastatkova. Što budzie rabić hety vielmi dobry čałaviek, staŭšy prezydentam? Efektyŭna pracavać u ciapierašniaj systemie ŭłady niemahčyma. 1) Struktura ŭłady, 2) adnosiny z našymi susiedziami, 3) zachavańnie biaśpieki ŭ našaj častcy śvietu — voś asnoŭnyja temy, jakija my pavinny siońnia abmiarkoŭvać.

Kali ŭ hetych fundamentalnych pytańniach my zdolejem dajści da zhody, to krach ciapierašniaha režymu nia budzie niebiaśpiečny dla našych ludziej, nia budzie pałochać.

V. Prajekt Kanstytucyi — da 1 maja

Ja zaprašaju vas da supolnaj pracy.

Što my pavinny zrabić nieadkładna?

My pavinny supolnymi namahańniami prapisać tuju hramadzkuju damovu, jakaja budzie asnovaj našaj dziaržavy.

Forma takoj damovy viadomaja i pravieranaja ŭ historyi čałaviectva šmat razoŭ — heta Kanstytucyja dziaržavy, jakaja prymajecca bolšaściu hramadzian.

Siońniašniaja biełaruskaja Kanstytucyja hramadzkaj damovaj nie źjaŭlajecca. Heta nabor źviestak pra toje, jak adna asoba, jakaja zajmaje prezydenckaje kresła, kiruje i rasparadžajecca ŭsimi hramadzianami na terytoryi byłoj Biełaruskaj Savieckaj Sacyjalistyčnaj Respubliki.

My pavinny prapanavać hramadzianam prajekt Kanstytucyi ŭ novaj redakcyi — sapraŭdnaj hramadzkaj damovy, jakaja:

— jasna vyznačaje pravy i abaviazki hramadzian pa kiravańni biełaruskaj dziaržavaj;

— ustanaŭlaje realnuju adkaznaść ułady pierad hramadzianami.

Prajekt Kanstytucyi ŭ novaj redakcyi — zakon pramoha dziejańnia — pavinien u poŭnaj miery harantavać pravy i svabody hramadzian.

U hetym prajekcie, jaki my majem prapanavać na jak maha šyrejšaje hramadzkaje abmierkavańnie da 1 maja, Kanstytucyja pavinna być abaroniena ad pierarobak pad patreby ŭłady, jana pavinna zastavacca stabilnaj choć by na praciahu žyćcia adnaho pakaleńnia.

Ja spadziajusia na vaš čynny ŭdzieł u hetaj pracy. Sajt fondu «Za novuju Biełaruś» stanie pieršaj placoŭkaj dla dyskusii.

U kožnaha z vas jość siabry, kalehi, susiedzi i svajaki. Abmiarkoŭvajcie prajekt ź imi. Chtości zmoža vyrazna sfarmulavać svaje prapanovy i zaŭvahi da damovy ŭ cełym. Chtości abmiažujecca asobnymi patrabavańniami — naprykład, zabiaśpiečyć realny padzieł uładaŭ ci abmiežavać termin prezydenckaha kiravańnia. Chtości zadumajecca pra paetapny pierachod da parlamenckaj respubliki. Inšyja zapatrabujuć harantyj stabilnaści zakanadaŭstva, u tym liku padatkovaha. Pytańniaŭ, jakija patrabujuć abmierkavańnia, mnostva.

Vy spytajeciesia: a što ž dalej? Nu voś skłali my prajekt hramadzkaj damovy, i što ź im rabić?

Častkovy adkaz na hetaje pytańnie jość u dziejučaj Kanstytucyi Respubliki Biełarusi, ź jakoj pakul nia vyklučyli mahčymaści pramoha volevyjaŭleńnia hramadzian pa jaje źmianieńni.

Čytajcie, dumajcie, prapanoŭvajcie.

Druhaja častka adkazu źjavicca ŭ pracesie sumiesnaj pracy. Kali choć by try miljony darosłych, razumnych, nieabyjakavych i aktyŭnych biełarusaŭ zachočuć skłaści novuju hramadzkuju damovu, jak vy dumajecie, ci možna budzie hetamu pieraškodzić?

Pasprabavać pieraškodzić — možna. Ale nia bolš za toje.

Vasil Lavonaŭ (nar. 16 krasavika 1938 h. u vioscy Dubiajec Kaściukovickaha rajonu Mahiloŭskaj vobłaści (viosku źniščyła čarnobylskaja zona). Baćka i starejšy brat zahinuli na froncie. Skončyŭ Biełaruski instytut mechanizacyi sielskaj haspadarki, Mienskuju vyšejšuju partyjnuju škołu. Pracavaŭ na šachcie ŭ Danbasie, u sfery APK na Mahiloŭščynie, zatym — na administracyjnaj pracy: pieršym namieśnikam načalnika Mahiloŭskaha abłasnoha ŭpraŭleńnia sielskaj haspadarki (1972—1975), pieršym sakratarom Horackaha rajkamu KPB (1975—1979), pieršym namieśnikam staršyni Mahiloŭskaha abłvykankamu (1982—1983), pieršym sakratarom Mahiloŭskaha abkamu KPB (1983—1990). U 1991—1993 hh. — handlovy pradstaŭnik Biełarusi ŭ Niamieččynie. Pa viartańni — hieneralny dyrektar Ahrapramysłovaj asacyjacyi «Bielinterahrapram». U 1994—1997 hh. — ministar sielskaj haspadarki i charčavańnia. 11 listapada 1997 h. aryštavany pierad telekamerami ŭ rabočym kabinecie. Byŭ asudžany na čatyry hady pazbaŭleńnia voli z kanfiskacyjaj majomaści. Vyzvaleny ŭ listapadzie 2000 h. Z 2001 h. — staršynia apiakunskaj rady fondu «Za novuju Biełaruś». Kiravaŭ vybarčaj kampanijaj Uładzimiera Hančaryka.

Publičnaja lekcyja «Novaja Biełaruś. Jak my budziem razbudoŭvać Biełaruskuju Dziaržavu?» pračytana pierad studentami VNU i navučencami Biełaruskaha liceju imia Kołasa ŭ adnoj ź niedabudavanych staličnych aptek na ŭskrainie Miensku — administracyja hatelu «Jubilejny» skasavała damoŭlenaść na arendu kanferenc-zali. Vasil Lavonaŭ nie vyklučaje svajho ŭdziełu ŭ vybarach 2006 hodu ŭ jakaści kandydata abo daradcy adnaho z kandydataŭ.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0