Pavał Jakubovič pra novuju Dumu: «...aršinom obŝim nie iźmieriť»
Dla bolšaści biełarusaŭ ciapierašnija vybary ŭ rasiejskujuDumu byli niečym kštałtu telekancertaŭ. Ludzi rahatali z vybrykaŭ Žyrynoŭskaha, paziachali, kali słuchali Łapšyna, i kryvilisia, hledziačy na biezhustoŭnyja pieratvareńni mirnaha aŭtamabilista Pachmiełkina ŭ bajavoha tankista. Piarestyja, ale plaskatyja telekarcinki nie mahli dać poŭnaha ŭjaŭleńnia pra składanyja mechanizmy vybaraŭ, pra bujnyja dramy i drobnyja tryjumfy. U adroźnieńnie ad vybaraŭ 1993 h., naprykład, niašmat ludziej u Miensku nia spali noč, čakajučy vynikaŭ.
Ščyra škada Ryhora Jaŭlinskaha, jaki adnoj svajoj prysutnaściu ŭ Dumie časam vidavočna ŭzdymaŭ intelektualny rovień kalehaŭ. Tak, «Jabłyk» demanstratyŭna sychodziŭ ad taho, kab brać na siabie adkaznaść za palityčnyja rašeńni, ale jaho ludzi čaściakom prapanoŭvali rečy surjoznyja i perspektyŭnyja. U Jaŭlinskaha byŭ da taho ž svoj kodeks honaru.
A voś pra Niamcova varta skazać niekalki ciopłych słovaŭ. Jašče kali na pačatku svajoj dziaržaŭnaj dziejnaści jon prapanavaŭ čynoŭnamu narodu pierasieści na nižaharodzkija «Vołhi», mnohim stała zrazumieła, što pry takich, jak jon, liderach u liberalnaj idei karotkaje žyćcio.
Poŭny varyjant artykułu hladzicie ŭ hazecie "Naša Niva".
Ciapier čytajuć
Pamiatajecie Daniiła z Ofisa Cichanoŭskaj, jakomu za dva dni sabrali hrošy na ankałahičnuju apieracyju? Jamu napisaŭ toj samy adnakłaśnik, jaki jaho ŭdaryŭ — z čaho ŭsio i pačałosia44
Kamientary