Juljuš Słavacki
PIEŚNIA LITOŬSKAHA LEHIJONU
Być Litvie! Litva žyvaja!
Sonca joj słuhuje dbała.
Kolki sercaŭ bjecca Kraju,
Kolki bicca pierastała.
Treba być kamieniem, kamieniem čezłym,
Tryvać akovy ź iržavaj pleśniaj;
My pomścić musim ćviardym žalezam,
I volnaj dumkaj, i volnaj pieśniaj.
Vorah — z darohi!
Pieśnia znuryła
Žmudzinskija rohi.
Jezus Maryja! Napierad štosiły!
Navučyli nas teŭtony
Tak śpiavać, jak nam śpiavali.
Lehijony! Lehijony!
Na Ruś! na Ruś! dalej! dalej!
Jak nas kirujuć vałoskim šlacham,
Z baćkoŭskimi jak nam rasstacca kryžami?
Chiba zahadajem adviečnym pracham:
Paŭstańcie z trunaŭ! Chadziecie za nami!
Ziemstva, chopić zmohi!
Pieśnia znuryła
Žmudzinskija rohi.
Jezus Maryja! Napierad štosiły!
Navučyli nas teŭtony
Tak śpiavać, jak nam śpiavali.
Lehijony! Lehijony!
Na Ruś! na Ruś! dalej! dalej!
Kali car Alhierda strašyŭ,
Toj pasłam kazaŭ surova:
«Jak pachodni zhasnuć našy,
Carava pačuju słova!»
Śviatoj Ajčyny zastupnik hodny
Abozam staŭ na maskoŭskich horach,
Arłom z abłokaŭ acieniŭ horad,
Zaniaŭsia jasna ŭ dzień vielikodny.
Vorah — z darohi!
Pieśnia znuryła
Žmudzinskija rohi.
Na hrom Pierunovy! napierad! štosiły!
Jahiełonski mur stalicy
Raśćvicie nam dyvanami;
Zirk dziaŭčyny daść napicca,
Śmiech abnaščycca ślazami.
Vieža zmyć imchi pavinna,
Kamień ź viežy pieśnia ŭsturyć,
Pryvitaje kamień chmury
Dziei ŭnukaŭ Hiedymina.
Da Pieramohi!
Pieśnia znuryła
Žmudzinskija kryły rohi.
Jezus Maryja! Napierad! štosiły!
Navučyli nas teŭtony
Tak śpiavać, jak nam śpiavali.
Lehijony! Lehijony!
Na Ruś! na Ruś! dalej! dalej!
Anichto ŭžo nie pavinny
Zapytać u śvietu siońnia:
«Ci jašče žyvuć lićviny?»
Dnieje našaja Pahonia!
Dy nie pytajcie, čamu tak mała
Charuhvaŭ łaščyć hnievu zaleva?
Bolej było nas, dy z toha dreva
List nie adniutki bura sarvała.
Znavalničymsia ściahami,
Barvy voli ŭ pašanocie.
Lecimo my, a za nami
Arły! arły! arły ŭ locie.
Nam na hałovy šaronu źviście
Hramy ciarušać — lehijon kanaje —
Trunu hieroja jak łaŭr azdablaje.
Chto prahnie słavy, rvie łaŭru liście.
Ziemstva, chopić zmohi!
Pieśnia znuryła
Žmudzinskija rohi.
Jezus Maryja! napierad! štosiły!
1830
Z polskaje movy pierakłaŭ Ryhor Baradulin
Byłoha vajskoŭca z Bresta, jaki viarnuŭsia z Polščy, abvinavacili ŭ «teraryźmie» i adpravili ŭ kałoniju6
Kamientary