Pasiołak Akciabrski: adzin dzień žyćcia na radzimie Ksienii Dziahielki
Pasiołak Akciabrski, što na Homielščynie, — zvyčajnaje miastečka: niekalki kramaŭ, savieckaha typu hatel, dyskateka pa subotach. Amal hod tamu jano na momant stała viadomym na ŭsiu krainu dziakujučy pieśni i klipu Ksienii Dziahielki.
Aŭtar jaje pieśni i klipa — Andrej Pavuk, lidar miascovaha epatažnaha hurtu «Any». Ad pytańniaŭ pra Dziahielku Andrej admachvajecca. A voś u svaje pieśni «Any» zaŭsiody ŭkładajuć dobry adsotak ironii.
Dy j nazva hurtu — heta zajmieńnik «jany», tolki na trasiancy. «Chto eta piaje? — Dy eta ž «Any»! — Any? — Nu, tyja «Any», z Akciabrskaha!» — imitujuć muzykanty mahčymy dyjałoh.
Darečy, častku piesień muzykanty taksama śpiavajuć na trasiancy, a svoj muzyčny styl vyznačajuć jak «kałhasny rok». Chłopcy — Andrej, Vicia i Źmicier — stvarajuć muzyku, jakuju daloka nie zaŭsiody razumiejuć žychary rodnaha Akciabrskaha, choć śpiavajuć jany pra svajo, blizkaje.
My špacyravali z «Imi» pa načnym Akciabrskim, bavili čas u miascovych barach, nazirali repietycyju ŭ pryvatnym domie adnaho z udzielnikaŭ hurtu, razvažali pra muzyku i pra budučyniu, pra da bolu lubimy, choć i krychu abrydły rodny pasiołak i pra taki daloki staličny Minsk.
My vyrašyli dać hetaje videa biez anijakich kamientaroŭ. Voś «any», chłopcy z Akciabrskaha — takija, jakija jość:
Kamientary