Ураджэнец Расіі казаў у Оперным тэатры: «Хлопцы, але ж вы спяваеце на італьянскай, нямецкай, англійскай… Але чаму ж вы не хочаце спяваць на сваёй роднай беларускай мове?»
Выдатны дзеяч мастацтва адышоў з жыцця 14 красавіка на 79‑м годзе жыцця, паведамляе Вялікі тэатр Беларусі.
Уладзімір Экнадзіёсаў нарадзіўся ў в. Аляксееўка Растоўскай вобласці Расіі 8 мая 1947 года.
Як студэнт Растоўскага культпрасветвучылішча ён стаў пераможцам Усесаюзнага агляду мастацкай самадзейнасці як саліст-балалаечнік і атрымаў права выступіць на сцэне Крамлёўскага палаца з’ездаў. Скончыў Уральскую кансерваторыю (1973), працаваў у Свярдлоўску і Краснаярску, на сцэнах тэатраў музычнай камедыі.
Пераломным момантам у лёсе артыста стаў 1977 год: удзел ва Усесаюзным конкурсе вакалістаў імя Глінкі ў Ташкенце прынёс яму званне лаўрэата. Менавіта тут, на конкурсе, яго пачуў дырыжор Беларускага опернага тэатра, народны артыст СССР Яраслаў Вошчак. Гэта сустрэча стала лёсавызначальнай.
У Беларускі тэатр оперы і балета Уладзімір Экнадзіёсаў быў запрошаны ў 1978 годзе.
1978 па 1995 год Экнадзіёсаў быў салістам Вялікага тэатра Беларусі, а з 2002 года — яго рэжысёрам.
Прыйшоўшы ў тэатр, ён сутыкнуўся з парадаксальнай сітуацыяй: многія артысты не хацелі спяваць на беларускай мове. Ён шчыра не разумеў гэтага: «Я нашым беларусам казаў: «Хлопцы, але ж вы спяваеце на італьянскай, нямецкай, англійскай… Але чаму ж вы не хочаце спяваць на сваёй роднай беларускай мове?».
Менавіта ён стварыў шэраг яркіх вобразаў у операх нацыянальнага рэпертуару: Раман («Сівая легенда» Д. Смольскага), Ціханаў і Кудраўцаў («Сцежкай жыцця»), Войшалк («Князь Наваградскі»), Джардана Бруна, Майстар («Майстар і Маргарыта» Я. Глебава), Дубатоўк у «Дзікім паляванні» Солтана, за ўвасабленне якой артыст быў удастоены Дзяржаўнай прэміі.
Таксама яму належаць П’ер Бязухаў, Герман, Рычард, Радэмес, Хасэ, Каварадосі, Дон Карлас, Герцаг, Альфрэд.
Цяпер чытаюць
Беларусь ужо не толькі пра палітвязняў. З чым Святлана Ціханоўская паехала на адзін з галоўных форумаў па бяспецы ў ЗША і што там рабіў Сяргей Ціханоўскі2121
Каментары
"У Беларускі тэатр оперы і балета Уладзімір Экнадзіёсаў быў запрошаны ў 1978 годзе."
у гэтым годзе мае бацькі атрымалі ключы ад кватэры ў звычайнай панэльцы на ўскрайку стольнага града Менска... суседам доўгія гады быў гэты самы Экнадыёсаў... на адным паверсе мы жылі. я (дзіцё) бачыла яго канечне... але нічога сказаць не магу... здрасьте й здрасьте...
"Прыйшоўшы ў тэатр, ён сутыкнуўся з парадаксальнай сітуацыяй: многія артысты не хацелі спяваць на беларускай мове. Ён шчыра не разумеў гэтага: «Я нашым беларусам казаў: «Хлопцы, але ж вы спяваеце на італьянскай, нямецкай, англійскай… Але чаму ж вы не хочаце спяваць на сваёй роднай беларускай мове?»"
калі сапраўды так, то цікава канечне... вось так жыў з чалавекам побач, і не ведаў, за што насамрэч ён...
мы жылі тады на вуліцы імя беларускага кампазітара, які напісаў першую оперу на беларускай мове пад назвай *****