Існуе пункт гледжання, што за канструктыўную пазіцыю па Венесуэле Расія можа разлічваць ад ЗША на крокі ў адказ на ўкраінскім кірунку. Падобны погляд уяўляецца памылковым, лічыць палітычны аналітык Аляксандр Фрыдман.
Што Масква можа прапанаваць амерыканцам у Венесуэле? Малаверагодна, што цяперашнія венесуэльскія ўлады сур'ёзна разлічваюць на Маскву, якая дапамагала забяспечваць бяспеку Мадура — з вядомым вынікам. Калі яны і спадзяюцца на кагосьці з хаўруснікаў Мадуры, то хутчэй на Кітай.
З пункту гледжання Трампа Расію (разам з Мадура) якраз выціскаюць з рэгіёну, у якім для яе месца не прадугледжана. У выпадку Украіны Трамп ужо і без таго ідзе Расіі насустрач, а кампрамісныя — вельмі непрыемныя для Украіны — варыянты адхіляе менавіта Масква.
У кантэксце «права моцнага», якім кіруецца Вашынгтон, значэнне маюць не словы, а справы. Трамп шмат гаворыць, але і дзейнічае — хай гэта будзе ўдар па іранскім ядзерным аб'екце ў Фардо, гісторыя з вызваленнем ізраільскіх закладнікаў, санкцыі супраць расійскай нафтавай індустрыі або выкраданне Мадура. Ягоныя дзеянні выклікаюць у саюзнікаў і праціўнікаў не толькі страх і нянавісць, але і павагу.
А чым можа пахваліцца Масква? Мядзведзеўскай балбатнёй пра выкраданне Мерца? Чацвёртым «узяццем» Купянска ад Герасімава? Пастаяннымі ядзернымі пагрозамі? Анексіяй чатырох украінскіх абласцей, якія Крэмль так і не здолеў цалкам заняць за чатыры гады поўнамаштабнай вайны?
Так што разлічваць на больш выгадныя прапановы Пуціну не варта. Іх робяць моцным — але не на словах, а на справе.
Каментары