Літоўскі музычны крытык: «У Беларусі музыка нават цікавейшая, чым у Літве»
Караліс Вішняўскас расказаў «НН» пра агульныя праблемы беларускіх і літоўскіх музыкаў.
На ўзнагароды сайта Experty.by сёлета завітаў музычны крытык, аглядальнік найбуйнейшага літоўскага партала Delfi.lt Караліс Вішняўскас, які адслухаў усе беларускія альбомы 2012 года, а таксама стаў адным з замежных экспертаў, якія ацэньвалі альбомы для прэміі.
«Наша Ніва» сустрэлася са спадаром Вішняўскасам, каб даведацца, як выглядае беларуская музычная сітуацыя звонку.
«Наша Ніва»: Як і чаму вы зацікавіліся беларускай музыкай?
Караліс Вішняўскас: Я атрымаў ліст ад калегі, які летась удзельнічаў у міжнародным журы Experty.by — ён спытаўся, ці цікава мне прааналізаваць музычныя вынікі году ў Беларусі. Я на той момант пра беларускую музыку нічога не ведаў, а ў вашай краіны вельмі незвычайны імідж — «апошняя дыктатура» і г.д. Мне цікава было паглядзець, якая музыка гучыць у Беларусі. Сам па сабе я б гэтым дакладна не заняўся, а тут выдалася магчымасць.
Я папрасіў даслаць мне нават тыя запісы, што атрымалі адзнакі ад чацвёркі і ніжэй. Да таго я чуў толькі пра гурты, якія выступалі ў Вільні — «Ляпісаў» і «Крамбамбулю».
НН: Чаго вы чакалі ад беларускай музыкі?
КВ: Я думаў, што беларуская музычная сітуацыя будзе прыблізна як літоўская, толькі крыху горш. А апынулася наадварот — крыху лепей. Я
меркаваў, што ў Беларусі шмат цяжкага року, «рэвалюцыйнай» музыкі, з пасылам пра свабоду. А апынулася, што ў вас цікавая электронная сцэна, шмат класнага фолку, я ўражаны гуртамі кшталту Vegetables, Akute, Sang Sattawood— апошніх у сваім прыватным рэйтынгу я паставіў на першае месца, бо ў Літве, напрыклад, не чуў настолькі цікавай псіхадэліі з выдатным вакалам. У Літве гэта ўвогуле праблема — у нас шмат выдатных інструменталістаў, але вакалістаў вельмі не стае. Добры вакаліст можа абраць сабе гурт у любым стылі.
НН: Вы кажаце, што беларуская музыка выявілася крыху лепшай за літоўскую, чаму?
КВ: У беларусаў болей жарсці. Мы ў Літве можам запісваць абсалютна любую музыку, а ў вас ёсць пэўны кантэкст, не вельмі спрыяльны. Менавіта таму музыка, як мне падаецца, гэта магчымасць выпусціць пару.
НН: Ці ёсць відавочныя праблемы ў беларусаў?
КВ: Галоўная праблема, што
тая музыка, якая гучыць у вас зараз, яна мусіла гучаць годзе ўІншая праблема — што беларускія музыкі імкнуцца гучаць2004-ым . У Літве тое самае, мы не паспяваем за сусветным музычным працэсам.
НН: У Беларусі цяжкая сітуацыя з
КВ: У нас адбываецца тое самае — ёсць такі канал «Первый Прібалтийский», які транслюе ў асноўным жахлівую расійскую
НН: Беларускія музыкі імкнуцца працаваць «на Захад», ці ёсць у беларусаў шансы на папулярнасць у Еўропе?
КВ: Беларуская музыка рухаецца ў правільным кірунку, аднак як і ў літоўцаў ёсць праблема — мы не ўмеем сябе прэзентаваць. Трэба свае запісы як мага часцей засылаць людзям, якія працуюць у Еўропе, «прывітанне, мы вось такі гурт, маем запісы, ці цікавыя яны вам?». Канешне, не ўсе вам адкажуць на ваш ліст, але трэба прабівацца.
У Беларусі да таго ж ёсць вельмі незвычайны імідж як у краіны. Усім цікава, якая музыка ў вас гучыць. Вось як у Расіі было з Pussy Riot — я не буду казаць пра якасць іх музыкі, там гэта не асноўнае, але калі выканаўцаў падтрымлівае Мадона, то гэта сведчыць пра цікавасць.Я не кажу, што беларускія музыкі мусяць ладзіць сканадалы, як Pussy Riot, але тое асяроддзе, у якім яны існуюць, Еўропе мусіць быць цікавым.
Каментары