Niadaŭna zdymaŭ na radzimie Anhieły Mierkiel. Mnohamu ździviŭsia.
Razmaŭlaŭ ź jaje nastaŭnicaj rasijskaj movy, susiedam pa chacie. Jeździŭ u škołu, dzie jana vučyłasia. Škoła jak škoła, biez załatych unitazaŭ. Spytaŭ u dyrektara, a dzie partret kanclera Mierkiel. Jon nie zrazumieŭ adrazu, čamu mianie heta cikavić. Ci zrabiŭ vyhlad, što nie zrazumieŭ. Skazaŭ, što afarmleńnie škoły zaćviardžajecca baćkami. A nastaŭnica Mierkiel, staraja, ale dobraja kamunistka zaśmiajałasia i pryznałasia, što pieršy raz joj zadajuć takoje pytańnie, choć intervju jana davała mnostva: «Ale ja padazravała, što žurnalisty z Rasii pra heta spytajuć. Ciapier partreta Mierkiel niama, tamu što raniej u nas usiudy visieła zanadta šmat partretaŭ».
Sprava ŭ tym, što Anhieła Mierkiel naradziłasia ŭ Zachodniaj Hiermanii, ale baćki pierajechali va Uschodniuju, kali dziaŭčyncy spoŭniłasia ŭsiaho 3 miesiacy.
Na radzimie kanclera FRH dobra viedajuć, što takoje kult asoby.
Naprykład, u škole, dzie vučyŭsia Alaksandra Łukašenka, jość ceły muziej pra «baćku biełaruskaha naroda».
Ale jašče bolš mianie ŭraziła dača kanclera FRH. Znachodzicca jana ŭ nievialikaj vioscy za 10 km ad rodnaha horada Mierkiel, Templina. Zvyčajny dvuchpaviarchovy damok. Hetym letam pabudavali novy płot, tamu što zanadta šmat źjaviłasia cikaŭnych žurnalistaŭ. Ale susiednija chaty albo zusim płotam nie abharodžanyja, albo abharodžanyja dekaratyŭnymi, prazrystymi płatami.
Mnie zdałosia, što dača naohuł nie achoŭvajecca, ale kali my pačali zdymać, źjaviłasia palicyja. Pravieryli dakumienty, paprasili za płotam dačy kanclera nie zdymać. Jašče chvilin praź dziesiać pryjechaŭ aficer słužby achovy. Spytaŭ, chto my i adkul, i pajšoŭ.
My pašvendalisia pa pustynnaj vosieńskaj niamieckaj viosačcy i pajechali ŭ Bierlin.
Mierkiel u hety momant doma nie było. Kala jaje płota staić sini bijatualet. Im karystajecca achova.
Mnie zdajecca, što asabistaja ścipłaść vialikich kiraŭnikoŭ naŭprost źviazanaja z žyćciom prostych hramadzian. Čym raskašniej žyvie kiraŭnik, tym horš prostym ludziam i ciažejšy palityčny režym u krainie. I naadvarot.
Voś Alaksandr Łukašenka ŭvieś čas na publicy prybiadniajecca, maŭlaŭ ničoha nie nazapasiŭ, a syny žyvuć ledź nie ŭ internacie. «Biełaruski partyzan» sprabuje ŭsačyć za ŭsimi miescami adpačynku Łukašenki. I zrabić heta niaprosta.
U biełaruskaha lidara 10 rezidencyj u roznych častkach krainy.
«Dalniaj dačaj» Łukašenki ličycca «Aziorny». Hetaja rezidencyja znachodzicca ŭ Astrašyckim haradku — niedaloka ad Minska ŭ bok Łahojska. U savieckija časy tut była Zaharadnaja rezidencyja maršała Cimašenki. Na vypadak niebiaśpieki na jaje terytoryi znachodzicca bunkier, jaki pavinien vytrymać navat jadzierny ŭdar. Łukašenka padvysiŭ abaronazdolnaść «Aziornaha», zahadaŭšy abnieści rezidencyju i sasońnik vakoł jaje trochmietrovym płotam z kalučym drotam naviersie. Za płotam — achoŭnyja vyški z pražektarami, a ŭzdoŭž jaho ŭzaranaja pałasa. Pobač z rezidencyjaj znachodziacca dačy tvorčaj elity krainy — artystaŭ, mastakoŭ i muzykaŭ.
Niadaŭna na bierazie ŭnikalnaha voziera Paŭnočny Vołas na Brasłaŭščynie pabudavali čarhovuju rezidencyju dla Łukašenki. Dla abjekta vybranaje ŭnikalnaje miesca — terytoryja zakaźnika «Mižaziorny», dzie da hetaha času zabaraniali navat palić vohniščy i pryjazdžać na aŭtamabilach. Lekavyja hliny voziera Paŭnočny Vołas paraŭnoŭvajuć z hlinami Miortvaha mora.
Biełaruski kiraŭnik pabudavaŭ sabie daču navat u Rasii, u Sočy, na harnałyžnym kurorcie ŭ Krasnaj palanie. Hałoŭnaja vartaść hornaj rezidencyi biełaruskaha prezidenta — adkrytaść. Na jaho dačy ŭ adsutnaść haspadara zmoža žyć luby biełaruski čynoŭnik vysokaha i nie vielmi ranhu. Alaksandr Ryhoravič budzie asabista adbirać kandydataŭ na adpačynak u jaho apartamientach i pasyłać na hornaklimatčny kurort pa prafsajuznaj pucioŭcy.
Kamientary