«Mianie prosta vyvieźli na miažu». Prarasijskaha błohiera amal na miesiac zakryli ŭ izalatar, a paśla vykinuli ź Biełarusi
Alaksiej «Kazka» Kavalenka pravioŭ 25 dzion za kratami, ale nie kryŭdzicca na biełaruskich siłavikoŭ.
Alaksiej «Kazka» Kavalenka — prarasijski błohier, jakoha pakidała pamiž roznymi krainami. Sproba asieści ŭ Biełarusi skončyłasia pravałam. Mahčyma, praz ukrainski pašpart.
Kavalenka naradziŭsia ŭ rasijskim Narylsku, ale ŭ 1990-ch jaho siamja pierajechała va ŭkrainski Dniapro. Tam jon skončyŭ univiersitet, pracavaŭ u śfiery pierapracoŭki mietałałomu i druhasnych palimieraŭ. A ŭ 2016 hodzie pierabraŭsia ŭ Polšču.
Kali va Ukrainie pačałasia vajna, Kavalenka rušyŭ nazad, u Rasiju.
«Apošnija miesiacy jaho pražyvańnia ŭ Polščy, sa słoŭ błohiera, stali, miakka kažučy, napružanymi — uźnikła pramaja pahroza žyćciu z boku polskich i ŭkrainskich śpiecsłužbaŭ, jakija palujuć na tych, chto niasie praŭdzivuju infarmacyju, i ŭ pramym sensie słova likvidujuć ich», — dramatyčna apisvała jaho pryhody dziaržaŭnaja «Hrodzienskaja praŭda».
Tady «Kazka» vyrašyŭ praź Biełaruś pajechać u Rasiju, dzie jon jak repatryjant zmoh by pa sproščanaj schiemie atrymać rasijskaje hramadzianstva.
«[Płanuju] arhanizavać sumiesny miedyjabiznes sa znajomymi rasijskimi błohierami. I viarnucca ŭ Biełaruś, kab tut žyć. Maru naviedać jak maha bolš vašych haradoŭ, viosak, pahladzieć vašy zamki, inšyja słavutaści», — dzialiŭsia jon płanami ź biełaruskimi prapahandystami.
Adnak niadaŭna błohier źnik u Minsku. U jaho sacsietkach nie było rolikaŭ, ale praz peŭny čas jon abjaviŭsia i patłumačyŭ, što ź im adbyvałasia.
«Vy možacie ŭbačyć mianie złamanym, vy možacie ŭbačyć mianie jakim zaŭhodna, ale vy nikoli nie ŭbačycie mianie tym čałaviekam, jaki zdaŭsia. Toje, što ŭ maim žyćci adbyłosia ŭ apošni čas… Ničoha strašnaha ŭ hetym niama. Pasiadzieŭ. Pavinien byŭ vyjechać ź Biełarusi, ale ŭ mianie niama departacyi, kab vy razumieli. Mianie prosta vyvieźli na miažu», — raskazaŭ Alaksiej u tyktoku.
Paśla jon zapisaŭ jašče adno videa, u jakim patłumačyŭ, što jaho «vydvaryli ź Biełarusi», bo jon pravioŭ na terytoryi krainy bolš za 90 dzion. Pa jaho słovach, ułady admovili jamu ŭ dadatkovaj abaronie.
«Tam śpiecsłužby pracujuć vielmi kankretna. I kali ŭ ich jość choć niejki najmienšy sumnieŭ u tabie — a ŭva mnie jany byli, tamu što ŭkrainiec, jaki pražyŭ 8 hadoŭ u Polščy, viadomy, pryjechaŭ u Biełaruś… U ludziej byli pytańni, razumiejecie? Tamu mnie admovili ŭ dadatkovaj abaronie, advieźli na miažu, i ja źjechaŭ. Usio, tut niama ničoha vajennaha», — raskazaŭ jon u videa ŭ tyktoku.
Kavalenka adznačaŭ pry hetym, što ŭ Biełarusi «śpiecsłužby pracujuć vielmi dobra», tamu tam tak spakojna i mirna.
U svaim telehram-kanale błohier napisaŭ, što adsiedzieŭ 25 dzion. Apošni rolik u tyktoku Alaksiej zdymaŭ ź Bierlina.
Niadaŭna «Naša Niva» pisała, što ŭ Minsku źnik jašče adzin prarasijski błohier i hość łukašenkaŭskaj prapahandy Uładzimir Pańčak-Šaramieta. Nakolki viadoma, jon zatrymany.
Ciapier čytajuć
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1818
Kamientary