U Minsku pamierła piśmieńnica i daśledčyca biełaruskaj litaratury, adna z zasnavalnic i šmathadovaja siabroŭka Rady Zhurtavańnia biełarusaŭ śvietu «Baćkaŭščyna» Lidzija Savik. Sioleta joj spoŭniłasia 88 hadoŭ, piša zbsb.info.
Lidzija Savik
Šmat hadoŭ Lidzija Savik pracavała staršaj navukovaj supracoŭnicaj Instytuta litaratury imia Janki Kupały AN Biełarusi, paśla — prafiesarkaj Biełaruskaha dziaržaŭnaha ŭniviersiteta kultury i mastactvaŭ, vykładajučy biełaruskuju litaraturu. Była taksama siabroŭkaj Mižnarodnaj asacyjacyi biełarusistaŭ i staršynioj kamisii pa viartańni spadčyny biełaruskich piśmieńnikaŭ.
Mienavita dziakujučy jaje karpatlivaj pracy, u tym liku z archivami KDB, da jakich jana ŭ pačatku 1990-ch atrymała dostup, u kulturny ŭžytak viarnulisia dziasiatki imionaŭ i litaraturnych tvoraŭ biełaruskich represavanych piśmieńnikaŭ i dziejačaŭ emihracyi.
Lidzija Symonaŭna vydała niekalki manahrafij, pryśviečanych prablemam raźvićcia biełaruskaj litaratury, siarod jakich kniha «Paklikanyja: litaratura biełaruskaha zamiežža» (2001) i niekalki knih u suaŭtarstvie na sumiežnuju tematyku. Napisała bolš za 300 artykułaŭ, recenzij i encykłapiedyčnych artykułaŭ. Jana była adnym ź bijohrafaŭ Barysa Kita, napisaŭšy pra jaho knihu «Kosmas biełarusa».
Ciapier čytajuć
31‑hadovy rasijanin akruciŭ 17‑hadovuju biełarusku. Finał historyi strašny: turma za narkotyki, śmierć dziciaci, «SVA» i skradzienyja hrabavyja11
Kamientary