Prafsajuźnik Andrej Stryžak ažaniŭsia ź piśmieńnicaj Juhasiaj Kaladoj: Naša siamja — vynik humanitarnaj misii na Danbasie
U Homieli 8 červienia pabralisia šlubam valanter, jaki pracuje z paciarpiełymi ŭkraincami, — Andrej Stryžak i piśmieńnica Jaŭhińnia Paraščanka, viadomaja čytačam pad pseŭdanimam Juhasia Kalada.
Ciapier para źbiraje hrošy na «viasielnaje padarožža» ŭ zonu ATA.
«Nas źviazała misija humanitarnaj dapamohi Ŭkrainie, joj my abaviazanyja svaim siamiejnym ščaściem.
Čas addavać daŭhi — my abviaščajem zbor srodkaŭ na naša «viasielnaje padarožža» ŭ zonu ATA. U nas jość 200 eŭra na medykamenty dla valanterskaha špitala ŭ Novaajdary, treba jašče nia mienš za 300 eŭra na transparciroŭku dla dastaŭki sabranaj u Biełarusi humanitarki i zakupku praduktaŭ dla ŭciekačoŭ», — napisali maładyja ŭ Fejsbuku, zaklikaŭšy tych, chto zachoča ich pavinšavać, kab achviaravali na dapamohu paciarpiełym ukraincam.
U interviju Svabodzie Andrej Stryžak skazaŭ, što paznajomiŭsia ź Jaŭhińniaj jašče 15 hod tamu, ale kachańnie pačałosia tolki na pačatku 2015 hodu, kali jana pryniesła srodki na nabyćcio aŭtamabila «Rataŭnica», jaki dahetul pracuje ŭ składzie pieršaha dobraachvotnaha mabilnaha špitala imia Mikoły Pirahova ŭ Danieckaj vobłaści Ŭkrainy. Paśla hetaha Jaŭhińnia aktyŭna zaniałasia valanterstvam, źbirała ŭ Miensku hrošy i rečy, jakija paśla adpraŭlalisia ŭ paciarpiełyja rajony Ŭkrainy.
«Treciuju mašynu, jakuju my kupili na achviaravańni ŭ kastryčniku 2015 hodu, my ŭžo dastaŭlali ŭ zonu ATA razam ź Jaŭhińniaj. Tam zdaryłasia cikavaja historyja.
Adrazu, jak tolki mašyna pryjechała, nas na joj vypravili na zadańnie — treba było evakuavać tolki što narodžanaje niedanošanaje dzicia i jaho mamu z Arciomaŭsku ŭ Kramatorsk. Ženia pajechała sa mnoj, i tak atrymałasia, što dzicia nie chacieła lažać na rukach doktara, ale adrazu supakoiłasia i zasnuła, kali jaho ŭziała maja budučaja žonka. Heta było kranalna i symbalična dla mianie. Uvohule, ja liču, što naša siamja — heta asabisty vynik humanitarnaha maršrutu», — kaža Andrej Stryžak.
Dla abaich heta druhi šlub. U Andreja jość syn, jaki pavodle damovy budzie žyć pałovu času z tatam i pałovu — z mamaj.
Ścipłaje viasielle Stryžakoŭ adbyłosia ŭ Homieli. Prysutničali tolki samyja blizkija svajaki z boku žonki.
Andrejevy baćki žyvuć u inšym horadzie i nie zmahli pryjechać na rehistracyju. Andrej kaža, što jany ź Jaŭhińniaj nie chacieli darahoj uračystaści:
«Usio było vielmi ścipleńka. Adna z pryčynaŭ, čamu mienavita tak, — toje, što ŭ čas, kali ŭ našych susiedziaŭ idzie vajna, dyj u nas niezrazumieła što adbyvajecca, vydatkoŭvać hrošy na pampeznyja mierapryjemstvy nia vielmi razumna. Hetyja hrošy mohuć spatrebicca na inšyja rečy. Da taho ž i dla mianie, i dla Ženi heta druhi šlub, tamu asablivaha žadańnia mieć pryhoža azdoblenaje viasielle nie było».
Ciapier para źbiraje srodki na «ramantyčnaje padarožža» ŭ zonu ATA, kudy treba dastavić čarhovuju partyju humanitarnaj dapamohi:
«Nasamreč heta nie ramantyčnaje, a vielmi prahmatyčnaje padarožža, — kaža Andrej Stryžak. — U nas jość sabranyja ŭ Miensku i ŭ Čarnihavie hruzy, jakija treba dastavić u zonu ATA. U nas dva adrasaty — dabračynnaja arhanizacyja «Plič-o-plič», jakaja pracuje ŭ Arciomaŭsku i apiakujecca siemjami ŭciekačoŭ i zahinułych bajcoŭ ATA, a taksama Pieršy dobraachvotny mabilny špital imia Mikoły Pirahova — heta naš daŭni partner. U humanitarnaj dapamozie — medykamenty, adzieńnie, cacki, bytavyja rečy, posud».
Hruz treba transpartavać, na heta i abvieščany zbor srodkaŭ. Andrej kaža, što transpart ad Miensku da Čarnihava ŭžo znojdzieny, ciapier treba vyrašyć, jakim čynam advieźci dapamohu ŭ zonu ATA. Taksama valantery miarkujuć dakupić medykamentaŭ užo va Ŭkrainie.
Andrej Stryžak patłumačyŭ, jakaja ciapier sytuacyja ŭ zonie ATA i ŭ čym majuć patrebu miascovyja žychary:
«Pieršaja faza pracy našaha humanitarnaha maršrutu zaklučałasia ŭ tym, što my masava dastaŭlali tony humanitarnaj dapamohi ŭ Čarnihaŭ, dzie jana raźmiarkoŭvałasia siarod tych, chto źviartaŭsia pa dapamohu. Ciapier takoj mahutnaj płyni ŭciekačoŭ ź niekantralavanych terytoryjaŭ Ukrainy ŭ Čarnihaŭ niama. Tamu ŭ Čarnihavie my pierachodzim na adrasnuju dapamohu — bo viedajem patreby miascovych. Ale na linii frontu zachoŭvajecca mocnaja patreba ŭ humanitarnaj dapamozie — tam byvajuć abstreły i ludzi vymušanyja pakidać svajo žytło. Tamu treba jechać u Arciomaŭsk i tam z dapamohaj našych partneraŭ-valanteraŭ raźmiarkoŭvać dapamohu».
Adkazvajučy na pytańnie pra sakret siamiejnaha ščaścia, valanter kaža, što tvorčaja dziejnaść žonki-piśmieńnicy, jakaja pracuje redaktaram adnaho ź infarmacyjnych partałaŭ, nijakim čynam nie pieraškadžaje hramadzkaj aktyŭnaści Andreja i što lubić treba samoha čałavieka najpierš, a tolki paśla — jaho dziejnaść:
«Uvohule, ja taksama davoli tvorčy čałaviek, a Ženia — vielmi aktyŭna dałučyłasia da humanitarnaj dziejnaści. Ale kali kazać pra toje, što nas abjadnoŭvaje… Ja liču, što lubuju narmalnuju siamju abjadnoŭvajuć supolnyja zaniatki feminizmam. Bo treba ŭmieć raźmiarkoŭvać abaviazki i fakusavać svaju ŭvahu na čałavieku, a nie na tym, čym jon zajmajecca. Pryncyp roŭnaści i pryncyp roŭnych abaviazkaŭ dapamahaje znajści balans u siamji pamiž tvorčymi i prahmatyčnymi abaviazkami. U nas kanfliktaŭ nie ŭźnikaje. Tak što mahu adkazna paraić usim zajmacca feminizmam — i budzie vam ščaście».
Ciapier čytajuć
Pahladzieli film «Piaščotna da siabie», źniaty pa dzika papularnaj biełaruskaj knizie — pra zaciukanuju žančynu, jakuju chočuć zrabić dla ŭsich zručnaj33
Kamientary