«Грошы гэтыя як на галаву ўпалі».
Сям’я амаль тры гады збірала грошы ў слоіку, закручаным пад накрыўку. Туды адпраўлялі не ўсю рэшту, а толькі два віды манет. Праз тры гады слоік адкрылі, манеты ўзважылі і палічылі. Чытач Аляксей падзяліўся вынікамі эксперыменту, піша Onliner.
Мужчына распавёў, што ідэю збіраць манеты падала невялікая звычайная скарбонка, якая апынулася ў распараджэнні сям’і. Яна была аб’ёмам меншым за літр, распячаталі яе прыкладна праз год і налічылі каля 1500 рублёў. Эксперымент сям’я вырашыла працягнуць, але ў вялікіх маштабах — новай скарбонкай стаў трохлітровы слоік, які закруцілі і зрабілі прарэз у крышцы для манет.
Спачатку ў яго адправіліся захаванні з першай скарбонкі, а далей муж і жонка рэгулярна папаўнялі слоік манетамі. Часам штосьці падкідвалі старэйшыя сваякі.
Пры гэтым дамовы, што «кожны дзень мы абавязкова павінны пакласці грошы ў скарбонку», у сям’і не было — адпраўлялі ў скарбонку рэшту, калі яна была.
— Адкладалі толькі рубель і два рублі, не драбней, — растлумачыў Аляксей прынцып ашчадку.
Распячатваць слоік было вырашана, калі той запоўніўся даверху. Праўда, перад гэтым сям’я надумала яго ўзважыць — атрымалася амаль 15 кілаграмаў манет.
— Як доўга лічылі?
— Насамрэч, нядоўга. Нас было шэсць дарослых, хвілін за 20. Даўжэй па часе лічылі грошы ў банку на машынцы.
— А якая ў банку была рэакцыя?
— Нейкая будзённая, як быццам кожны дзень прыносяць такія грошы. Мяняць на буйныя не захацелі, сказалі, што могуць папоўніць рахунак або ўклад. У мяне якраз быў рахунак у гэтым банку, так што выбралі гэты варыянт.
Аляксей прызнаецца, што ў іх былі думкі патраціць эксперыментальны ашчадак — якраз у дачкі дзень нараджэння хутка. Але калі абмяняць ашчадак на папяровыя купюры не ўдалося, іх лёс вырашылі такім чынам.
Сям’і эксперымент спадабаўся, жадання ўскрыць празрыстую скарбонку раней часу не было, хацелася давесці справу да канца.
— Збіраць цікава. Калі манет у вялікім слоіку было толькі на трэціну, здавалася, гэта ніколі не скончыцца. А потым час ідзе, глядзіш — слоік папаўняецца. Цікава было «дабіць» яго да канца і паглядзець, якая сума выйдзе. Грошы гэтыя як на галаву ўпалі — на іх не разлічваеш, а потым глядзіш — хоп, і сума такая добрая, — кажа Аляксей.
Такім чынам, момант ісціны. У скарбонцы было 3824 рублі.
Цяпер чытаюць
18‑гадовы курсант Вайсковай акадэміі з Ляхавіч нікому нічога не сказаў, забраў дакументы і паехаў ваяваць за Расію. Цяпер па ім плачуць27
Каментары