U hazecie «Naša słova» jość pałasa «Pahonia za movu» ź miakkim znakam na ščycie, symbalem baraćby, abarony rodnaj movy ad rusifikacyi. Ale teksty hetaj pałasy napisany jakraz narkamaŭskim pravapisam. My žyviom u ciažki čas, hazetu mohuć zakryć, samacenzura i inšyja važkija pryčyny mohuć być apraŭdańniem źniknieńniu miakkich znakaŭ. Niezrazumieła inšaje — kali vy zdali svaje pazycyi, dyk čamu zabylisia źniać adtul ściah?
Ja — nastaŭnik. U klasnym žurnale viadu zapisy ź miakkimi znakami. Pazycyja pryncypovaja, ale tłumačeńnie śmiešnaje: maŭlaŭ, kali chočacie, ličycie maje «lišnija» miakkija znaki pamyłkami, bo na susiedniaj staroncy inšy nastaŭnik dapuskaje pamyłki advarotnaha kštałtu — pastaviŭ nad «i» kropki i dumaje, što heta zapis pa-biełarusku. Nie chaču pisać «z pamyłkami». Chaču doŭhačakanaha Zvodu praviłaŭ.
Šanoŭny spadaru Jury Tarasievič, čamu Vam siońnia niezrazumiełaje zachapleńnie «represavanym» pravapisam? Na dvare ž usio toj ža tatalitaryzm, što i ŭ kancy 1980-ch — pačatku 1990-ch. Usio taja ž baraćba z kalanijalnym pryhniotam. Navat Vaš arhument, što «supraćpastaŭleńnie «taraškievicy» i «nietaraškievicy» ŭčyniła dadatkovy padzieł u supolnaści», nia zrušyć mianie z maje pazycyi. I z hetym faktam Vam daviadziecca ličycca. Ščyra pryznajusia, što mnie važniejšyja idealahičnyja pryncypy za jednaść supolnaści. A Vam naadvarot? Kali hara nie idzie da Mahameta… Dyk mo Vy zrobicie krok da takoj kaštoŭnaj jednaści? Nastupicie na horła narkamaŭskamu pravapisu dy da nas jadnacca! Nas mała, heta praŭda, ale z Vami budzie bolš. Zrešty, nia ŭ kolkaści sprava, a ŭ staŭleńni da śviatyni.
Navukovaj reformy pravapisu tak i nie adbyłosia. Jana była abarvanaja hrubym umiašańniem idealohii. My pamiatajem i pra Łastoŭskaha, i pra Losika. My adnovim navukovuju dyskusiju i dapoŭnim jaje novymi arhumentami. My ŭsio ŭzvažym, kab «nie pisać dva huki piaćciu litarami». My znojdziem kampramisy. Ale debaty buduć vieścisia pad znakam «». Našy teksty pa reformie klasyčnaha pravapisu buduć pisanyja klasyčnym pravapisam. Bo hetak pravilna z maralnaha boku.
Ciapier čytajuć
Alaksandr Nadsan pieršy raz pryjechaŭ u Biełaruś paśla saraka hadoŭ emihracyi. Minskaja moładź niečakana znajšła ŭ im toje, čaho nie bačyła ŭ svaich baćkach66
Kamientary