Z nahody kanfiskacyi dziesiaci asobnikaŭ časopisu ARCHE mytnicaj Niadbajevaj

24 kastryčnika ŭ Bieraści na mytni skanfiskavali na ekspertyzu dziesiać asobnikaŭ apošniaha numaru časopisu ARCHE. Ich vioz u svaim čamadanie hramadzianin Biełarusi Alaksandar P.

Mytnica Niadbajeva Renata Jurjeŭna zapadozryła, što «źviestki, nadrukavanyja ŭ časopisie, mohuć škodzić nacyjanalnym intaresam RB». Byŭ składzieny pratakoł — časopis apublikuje jaho ŭ nastupnym numary.

10 skanfiskavanych ekzemplaraŭ taŭščeznaha (1082 staronki vialikaha farmatu, kožny vahoju pa-nad kilahram) vypusku pryznačalisia polskim aŭtaram vydańnia (u tym numary nadrukavanaja 300-staronkavaja kniha maładoha historyka Konrada Babiatynskaha «Ad Smalensku da Vilni. Vajna Rečy Paspalitaj z Maskovijaj (1654—1655)» i praca Rafała Ŭnuka pra biełaruski antykamunistyčny supraciŭ paśla Druhoj suśvietnaj vajny), a taksama hrupie polskich prafesaraŭ historyi — Zakšeŭskamu, Nahielskamu, Rachubu, — jakija specyjalizujucca na temach, što abhavorvajucca ŭ hetym numary. Rešta mieła trapić u biblijateki šerahu ŭniversytetaŭ. Ciapier siadziać eksperty, čytajuć ARCHE. Nu-nu.

Takija vypadki zdaralisia i ŭ minułyja hady — časam časopis u vyniku pryznavali zakonnym, bo jon taki i jość, i prapanoŭvali pryjechać zabrać na mytniu, a časam paasobniki źnikali ŭ labiryntach systemy. Hetym razam adbyłasia rekordnaja, prynamsi pa vazie, kanfiskacyja.

Aŭtar hetych radkoŭ adčuvaje ahidu i hnieŭ kožny raz, kali ŭ mytnaj deklaracyi adkazvaje na pytańnie, ci viazie jon «infarmacyjnyja materyjały» pobač z zbrojaj i radyjeaktyŭnymi materyjałami.

Biełaruś, razam z Karejaj, Birmaj i sajuznym Uzbekistanam zastajecca siarod apošnich krainaŭ śvietu, dzie na miažy palujuć na vydańni kštałtu ARCHE. Prypuskaju, što navat u Zimbabve, Kitai, Rasiei i Vijetnamie takoj paranoi ŭžo niama. Heta tolki adzin z prykładaŭ, jaki pakazvaje, dzie my apynulisia. Ani Beł łord, ani Beł čort, nichto imidž takoj systemie nie papravić.

U vyniku karpatlivaje, systemnaje indaktrynacyi miljony ludziej u krainie, dzie zachoŭvajecca «vnutrieńnij mir i obŝiestviennoje ravnoviesije», žyvuć u atmasfery niedavieru i pilnaści, pošuku vorahaŭ, vykryćcia destruktyŭnych elementaŭ, jakija rychtujuć pravakacyi.

Heta taksama vynik paranaidalnaje rusifikacyi. Miljony ludziej u krainie, što nazyvajecca Biełaruśsiu, hadami nie sutykajucca ni ź jakimi vydańniami ani ŚMI na biełaruskaj movie, akramia školnych padručnikaŭ (zrešty, jak i na ŭsich astatnich movach, akramia taje, na jakoj źjaśniajecca kiraŭnik dziaržavy) — usio zakryta, usio zabaroniena ci prybaroniena, zahnana ŭ ciesnyja ofisy, i kantakt z vydańniem pa-bieł vyklikaje šok i padazreńni.

Čaho jany tam pišuć pra parlamenckija vybary? Niečaha pra heta pisać. Prahałasavali — i niama čaho vadu mucić. A pra XVII stahodździe? A eta što — pra kakuju-ta evalucyju palityčnaha narodu ŭ VKŁ? Chutčej na ekspertyzu! A raptam heta šyfroŭki łatvijskaj raźviedki?

Prašu — vazicie! Siabry, tudy i siudy vazicie ŭsio, što piša pra Biełaruś, na ŭsich nośbitach infarmacyi. U intelektualna ŭbohaj, oruełskaj realnaści łukašenkaŭskaj Biełarusi ani vajny Rečy Paspalitaj z Maskovijaj, ani biełaruskaha antykamunistyčnaha supracivu nikoli nie isnavała, nijakaj evalucyi palityčnaha narodu ŭ VKŁ nie adbyvałasia. Kožnaja publikacyja ci to na histaryčnuju, ci to na palityčnuju tematyku na vahu zołata ŭ nas.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0