У Мінску перайменавалі амаль паўсотні прыпынкаў — некаторыя ў абыход закона
Сталічныя чыноўнікі вырашылі насуперак дзеючаму закону змяняць рускія варыянты назваў на больш «правільныя».
Адпаведнае рашэнне Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта было апублікавана на партале pravo.by.
Мінгарвыканкам вырашыў прысвоіць назвы 42 прыпынкам грамадскага транспарту, у тым ліку імёны Віктара Турава, Аркадзя Смоліча, Станіслава Манюшкі — супраць якіх беспаспяхова змагаліся «бондараўцы», — а таксама перайменаваць яшчэ 46 існуючых прыпынкаў.
Большасць перайменаванняў фіксуе змены, што адбыліся ў гарадскім асяроддзі за апошні час. Так, прыпынак «Дом кіно» стаў прыпынкам «Дом моладзі», а прыпынак «Аўтавакзал Усходні» перайменаваны ў «Цэнтр тэхнічнай творчасці».
Аднак значная частка змен у назвах прыпынкаў звязаная з іх русіфікацыяй, што супярэчыць Закону «Аб найменні геаграфічных аб’ектаў».
Паводле гэтага закона, у Беларусі найменні геаграфічным аб'ектам прысвойваюцца на беларускай мове, з якой спосабам транслітарацыі перадаюцца на рускую мову. Рашэннем жа Мінгарвыканкама шэраг назваў, якія былі згодна з законам транслітараваныя, цяпер перакладзены даслоўна на рускую мову.
Так ужо згаданы прыпынак «Цэнтр тэхнічнай творчасці» быў даслоўна перакладзены як «Центр технического творчества», а «Дом моладзі» — як «Дом молодёжи».
«Парк 60‑годдзя Вялікага Кастрычніка» замест транслітарацыі — «Парк 60‑летия Великого Костричника», якая мусіла быць паводле закона, быў перакладзены як «Парк 60‑летия Великого Октября».
«Гандлёвы цэнтр «Ждановічы» («Гандлёвый центр «Ждановичи») перайменавалі толькі ў рускім варыянце: «Торговый центр «Ждановичи». Гэтак жа «Чирвоная» на праспекце Машэрава атрымала назву «Красная», «Весёлкавая» — «Радужная», «50 лет Перамоги» — «50 лет Победы», «Чигуночная станция «Озерище» — «Железнодорожная станция «Озерище», «Могилки «Лесные» — «Кладбище «Лесное», «Переулок Промысловый» — «Переулок Промышленный».
Гэтыя змены могуць здавацца лагічнымі, але яны не адпавядаюць дзеючаму заканадаўству. Адпаведнае палажэнне было ўнесена ў закон не выпадкова — яго мэта палягае ў тым, каб вырашыць блытаніну з геаграфічнымі назвамі, што ўзнікла ў савецкі час праз выкарыстанне розных моў для найменняў, і не даць узнікнуць новай.
Гэта норма павінна была стрымаць чыноўнікаў ад надання аб’ектам бессэнсоўных і ідэалагічных назваў і заахвоціць выкарыстанне гістарычных геаграфічных назваў і імёнаў славутых дзеячаў, з якімі такіх казусаў бы не адбылося.
Аднак мясцовыя ўлады з зайздроснай упартасцю працягваюць ствараць «вуліцы Будаўнікоў», якія, згодна з законам, у рускай мове ператвараюцца ў «улицу Будавников». А цяпер, відаць, вырашылі ўвогуле ігнараваць закон.
Каментары