Бизнесмена выдвинула фракция «Белорусы» (блок Прокопьева — Егоровой)
Александр Кнырович выдвигается в спикеры Координационного совета, об этом он сообщил в своем телеграм-канале, рассуждая о том, возможны ли перемены в 2030 году.
«Ситуация внутри страны остается нестабильной. Репрессии и поддержка со стороны Кремля не являются полноценной заменой нормальной работы государственных институтов. Однако ослабление России в ближайшие 5—10 лет может создать новые «окна возможностей» для перемен.
Но наивно надеяться, что именно оппозиция в эмиграции станет двигателем этих перемен. История даже «успешного» прихода к власти Владимира Ленина и партии большевиков сто восемь лет назад учит, что для перемен нужны не только лидеры, но и революционная ситуация внутри страны: когда «верхи не могут», а «низы не хотят», а также наличие революционного класса и других необходимых условий.
Перемены в Беларуси не придут извне. Будущий президент демократической «Новой Беларуси» уже сейчас находится внутри страны», — пишет Кнырович.
Напомним, что место спикера Координационного совета осталось вакантным после таинственного исчезновения Анжелики Мельниковой, которая перестала выполнять роль спикера 12 февраля. Согласно уставу, через три месяца после этого должны пройти выборы нового председателя. Сегодня, 12 мая, последний день выдвижения кандидатур. Вице-спикер, и.о. спикера КС Стася Глинник ранее заявила, что не будет выдвигаться. О намерении выдвинуться заявил соратник Павла Латушко Артем Брухан.
Комментарии
Бальшавікі прыйшлі да ўлады ў выніку контррэвалюцыйнага перавароту пасля сапраўднай, Лютаўскай рэвалюцыі.
Рэвалюцыйная сітуацыя на той час сышла, можна казаць толькі пра працяг нестабільнасці ў краіне і слабасць новай улады.
"Рэвалюцыйны клас" у разуменні бальшавікоў - пралетарыят - насамрэч іх не падтрымліваў, тое можна разумець па выніках выбараў, у якіх бальшавікі ніколі не атрымлівалі большасць. Пераварот зрабіў не клас, а група змоўшчыкаў, якая сама сябе прызначыла кіраўніцтвам таго класу, насамрэч працоўных там не было. Дарэчы, па большасці гэта была як раз апазіцыя з эміграцыі, што прыехала ў краіну ў час падзей.
Бальшавікі прыцягнулі апісанне падзей да марксісцкай тэорыі класавай рэвалюцыі, калі тыя падзеі насамрэч мелі іншыя механізмы. (Хлуслівая ўлада пачынала с хлусні з самага пачатку). Маўляў, гэта не толькі мы, гэта прагрэсіўная частка народа, гэта ўвогуле гістарычны прагрэс.
Чаму можа "вучыць" тая гісторыя: дакладна не справядлівасці догмаў савецкай прапаганды пра рэвалюцыю і класы, "вярхі" і "нізы". Толькі відавочнаму: ў часы нестабільнасці магчыма рознае.