Hrodzienskaja aktyvistka Volha Bondarava, jakaja nabyła sumnuju viadomaść zaciatym zmahańniem ź lubymi prajavami nacyjanalnaha duchu biełarusaŭ, znajšła novy abjekt prymianieńnia svajoj enierhii. Hetym razam jana ŭbačyła ŭ kramie FUNtastik u hrodzienskim handlova-zabaŭlalnym kompleksie Triniti pavietranych źmiejaŭ z adnarohami ŭ padazronych kolerach, piša Hrodna.life.
Cacka była ŭ kolerach viasiołki, ale dla Bondaravaj viasiołka nie moža być prosta viasiołkaj — heta simvolika ŁHBT.
Na dumku aktyvistki, «demanstracyja ŁHBT-simvoliki dzieciam pahražaje demahrafičnaj biaśpiecy našaj krainy, parušaje zakon «Ab pravach dziciaci» ŭ častcy abarony dziaciej ad infarmacyi, jakaja moža nanieści škodu ich narmalnamu maralna-maralnamu raźvićciu, i Kanstytucyju RB».
U samoj kramie tolki ad samoj Bondaravaj daviedalisia, što, akazvajecca, jany demanstrujuć simvał ŁHBT.
«Vobraz «Adzinaroha» — heta kazačny piersanaž, i na aficyjnych krynicach adsutničaje infarmacyja, dzie jon asacyjujecca z ŁHBT ci inšaj anałahičnaj abrevijaturaj. (…)
U zakanadaŭstvie Respubliki Biełaruś adsutničaje zabarona na malavańnie «Adnarohaŭ» na jakim-niebudź pradmiecie, rečy. U vyniku my nie znajšli parušeńniaŭ z našaha boku», — adkazaŭ skaržnicy dyrektar handlovaha ŭnitarnaha pradpryjemstva «Pups i K» Andrej Kunski.
Kunski adznačyŭ taksama, što malunak adnarohaŭ byŭ raźmieščany na ružovym fonie. Pry hetym tavar maje ŭsie siertyfikaty adpaviednaści i dazvoły na realizacyju.
Što dla Bondaravaj, jakaja pryzvyčaiłasia, što represiŭnaja sistema reahuje na lubuju jaje fantaziju, viadoma, nijaki nie arhumient, jana praciahnie zmahańnie ź viasiołkaj i hurtuje adnadumcaŭ.
Ciapier čytajuć
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom11
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1919
Kamientary