Arcybiskup Kandrusievič u Mahilovie: Naša Baćkaŭščyna pieražyvaje svaju Vialikuju piatnicu

Druhi dzień Paschalnaha Tryduumu — Vialikaja piatnica — heta adziny dzień u liturhičnym hodzie, kali ŭ Katalickim Kaściole nie celebrujecca śviataja Imša. Uvaha parafijalnych supolnaściaŭ źviernuta na kryž — znak zbaŭleńnia i nadziei chryścijanaŭ.

Jak padkreśliŭ ijerarch, «ciarpieńni i kryžovuju śmierć Jezus pryniaŭ dabravolna i biez prymusu», tamu Jaho achviara i była «sapraŭdnaj luboŭju», tamu jana i stała «zbaŭčaj». Pra hety «akt dabravolnaj i achviarnaj lubovi» Jezusa, jak dadaŭ arcypastyr, dobra śviedčyć Jaho aryšt: «Niahledziačy na toje, što Juda z žaŭnierami pryjšli aryštavać Jezusa, dziŭnaja boskaść Chrysta achapiła ich da takoj stupieni, što jany ŭpali na ziamlu».

«Kali Piłat, jaki mieŭ palityčnuju ŭładu i moh asudzić Jezusa na śmierć, dapytvaŭ Jaho, to na samaj spravie nie Piłat asudžaŭ Jezusa, a Jezus — Piłata. Pra heta śviedčać słovy Jezusa, što Piłat nie mieŭ by nijakaj ułady, kali b jamu nie było dadziena z vyšyni, — padkreśliŭ arcybiskup.

«U Jevanhielli pakazany dziŭny paradoks: Piłat chacieŭ apraŭdać Jezusa, ale nie byŭ svabodny ŭ svaich dziejańniach i tamu nie moh sudzić spraviadliva. Suprać svajoj voli Jon addaŭ Jezusa judejam, kab jany vyrašyli, što ź im zrabić.

Jak viadoma, jany paprasili vyzvalić złačynca Barabu, a Jezusa asudzić na śmierć. Tak i stałasia. Ale nasamreč Jezus dabravolna vybraŭ śmierć na kryžy, kab takim čynam prajavić biaźmiežnuju zbaŭčuju luboŭ Boha da čałavieka», — śćvierdziŭ ijerarch.

Kali žaŭniery ŭkaranavali Jezusa karonaj ź cierniaŭ, to chacieli paśmiajacca ź Jaho. «Ale ironija ŭ tym, što Jezus sam žadaŭ hetaj karony. Bo Jon — Karol karaloŭ i Karol suśvietu. Vielič i słava Boha mocna kantrastuje z palityčnym stanoviščam i ŭładaj. Dla Chrysta vieličču staŭ kryž. Niezdarma Božaja siła prajaŭlajecca ŭ słabaści, jak vučyć śviaty apostał Pavieł», — padkreśliŭ ijerarch.

«Siońnia naša Baćkaŭščyna niasie kryž hramadska-palityčnaha kryzisu i pieražyvaje svaju Vialikuju piatnicu. Viadoma, što paśla zachadu sonca nastaje jaho ŭschod. Voś i paśla trahiedyi na Hałhofie taksama nastała vielikodnaje śvitańnie. Tamu nie budziem bajacca nieści kryž našaha asabistaha i hramadskaha žyćcia. Łacinskaja prymaŭka kaža: Ziamla krucicca, a kryž zastajecca. A ŭ im — zbaŭleńnie i pieramoha nad hrachom i złom», — zaklučyŭ arcybiskup Kandrusievič.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0