Stryječny brat Barysa Niamcova, sacyjolah i palityčny ekspert Ihar Ejdman, uskładaje na rasiejskija ŭłady i asabista na prezydenta krainy Uładzimira Pucina pramuju adkaznaść za zabojstva svajho svajaka i adnaho ź lideraŭ apazycyi.
Voś što Ihar Ejdman skazaŭ u interviju Radyjo Svaboda:
«Skažycie sami, ci nabiarucca nachabstva niejkija ŭmoŭnyja vorahi Niamcova — dapuścim, jarasłaŭskija karupcyjaniery, jakich jon vykryvaŭ, ci niejkija jaho asabistyja vorahi — arhanizoŭvać zabojstva suśvietna viadomaha čałavieka?
Niaŭžo jany nie razumiejuć: kali b takoje adbyłosia, to ŭsia palicyja i specsłužby byli b kinutyja na ich pošuki, kab pradjavić hetych ludziej ŭsiamu śvietu i admazać ŭładu ad hetaha złačynstva? Viadoma, jany b pabajalisia heta zrabić! U Rasii vialikaja palityka daŭno pryvatyzavanaja uładaj i Pucinym kankretna, jana całkam znachodzicca pad dziaržaŭnym kantrolem. I vialiki palityčny teror — heta častka vialikaj palityki. I biezumoŭna, nichto nie advažyŭsia b leźci ŭ hetuju hetak važnuju dla ŭłady vobłaść, jakuju jana hetak achoŭvaje».
Radyjo Svaboda: A čym Pucinu pieraškadžaŭ Niamcoŭ? Niamcoŭ u apošnija hady — farmalna palityk rehijanalnaha ŭzroŭniu, demakratyčnaha ruchu ŭ Rasiei faktyčna nie isnuje jak adzinaj arhanizacyjnaj siły…
Ihar Ejdman: U mianie jość takaja versija: apošniaj kroplaj stała toje, što Bora ŭ adnym ź niadaŭnich interviju nazvaŭ Pucina viadomym niecenzurnym słovam, jakoje ja paŭtarać nie budu. Dla takich ludziej, jak Pucin, z kryminalnaj myśleńniem, takija słovy časam navat važniej, čym kankretnyja spravy. Pachan nia moža dazvolić, kab jaho verbalna hvałtavali, u advarotnym vypadku jon pierastaje być aŭtarytetam i sam pieratvarajecca ŭ «apuščanaha». Jamu treba terminova rabić niejkija dziejańni, kab prademanstravać bratvie: nichto tut nie śmieje niešta suprać jaho viakać. Kali Bora skazaŭ heta, u mianie pieršaja była dumka (takaja ž, mabyć, jak i ŭ jaho mamy, choć ja ź joj nie razmaŭlaŭ na hety kont) — jaho mohuć zabić. Jon vymaviŭ mienavita toje, što moža hetych ludziej (ja maju na ŭvazie našu ŭłada) pryvieści da samych radykalnych dziejańniaŭ.
Druhoje. Barys, i jon pisaŭ pra heta adkryta, apošnim časam rychtavaŭ dakład «Pucin i vajna». Heta vielmi važny momant.
Tamu što raniejšyja dakłady — tam pra Pucina, jakija ŭ jaho jachty i h. d., kolki jany kraduć — heta ŭsio dla prezydenta hłupstva: narod u nas pryvyk da karupcyi, da raskošy, u jakoj kupajucca čynoŭniki, heta asabliva nikoha nie chvaluje.
Ale tut jość inšy momant: zbor infarmacyi, jakaja vykryvaje ahresiju, vajennyja złačynstvy Pucina na Ukrainie. Pucin ž praciahvaje pudryć mazhi ŭsiamu śvietu, śćviardžajučy, što nie niasie adkaznaści za toje, što adbyvajecca na Ukrainie.
Jak kryčaŭ kišeńnik ŭ filmie «Miesca sustrečy źmianić nielha»: «Kašalok, kašalok… Jaki taki kašalok?» tak i tut: «Vojski, vojski … Jakija vojski? My tut ničoha nia ŭvodzim…» I Pucinu było b vielmi niepryjemna, kali b jon nastupny raz dzie-niebudź pačaŭ kazać, što niama ŭ nas nijakich vojskaŭ na Ukrainie, a jaki-niebudź zachodni partner pa pieramovach jamu ŭ nos tycnuŭ by knižkaj Niamcova — dzie padrabiazna ŭsio vykładziena, jakija častki ŭdzielničajuć u vajnie, moža być, navat proźviščy kamandziraŭ. Biezumoŭna, dla Pucina heta ŭ asabistym i ŭ palityčnym planach vielmi niebiaśpiečnaja reč, nie paraŭnalnaja ź inšymi dakładami, jakija rabiŭ Borys.
I treciaja pryčyna — prahmatyčnaja. U minułym hodzie pačałasia, pa sutnaści, dziŭnaja vajna z Ukrainaj, i novaja «chałodnaja vajna» Rasiei z Zachadam. A kali kraina ŭviazvajecca ŭ vajnu, to zadača ŭłady, zadača dyktatara — pieratvaryć jaje ŭ adziny vajenny lahier, jaki zmacavany žorstkaj dyscyplinaj i stracham, kab nichto nie advažyŭsia suprać dyktatara, suprać hierarchii niejak vystupać. Demanstracyjnaje zabojstva Barysa ŭ centry Maskvy kaža pra toje, što, całkam vierahodna, takim čynam Pucin daje syhnał nasielnictvu: kožny, chto padymie zaraz buzu, budzie prosta źniščany, vyniščany. Jamu treba teraryzavać hramadztva, zarazić jaho stracham i zhurtavać vakoł svajho trona.
Kamientary