Жанчына схадзіла ў філармонію і абурылася, што ў скрыпачкі на сцэне спаўзла брэтэлька бюстгальтара
Брэтэлька выклікала дыскусію пра этыкет і саму сутнасць успрымання мастацтва.
Вольга расказала ў трэдс, што напярэдадні была на сімфанічным канцэрце ў філармоніі ў Мінску: «Усё цудоўна. Але! У першай скрыпкі спусцілася брэтэлька бюстгальтара з-пад сукенкі без рукавоў. (…) Як так? Ну гэта ж «Юг! Культура!»… Ці гэта норм?».
На пост хутка адрэагавалі людзі, звязаныя з музычнай сферай. Адна з удзельніц дыскусіі, відавочна, музыкантка, патлумачыла:
«Паводле этыкету паводзін артыста аркестра — на сцэне мы не маем права папраўляць брэтэлькі бюстгальтара, нават калі нешта здарылася. Толькі ў антракце, непрыкметна для гледача».
Яна дадала, што падобныя сітуацыі — не рэдкасць і часта непрадказальныя:
«Гэта прыкрая нечаканасць, якую прадугледзець нерэальна… І гэта жахліва нязручна, паверце. Вам глядзець непрыгожа, а нам — іграць некамфортна. Але мы церпім».
Іншыя артысты пачалі дзяліцца ўласнымі казусамі. Высветлілася, што брэтэлька — гэта яшчэ дробязь:
«У мяне неяк сукенка ледзь не спаўзла на сцэне, добра што своечасова адчула няладнае. А то б стрыптыз быў бы цікавым завяршэннем вобразу».
«У мяне панчоха пачала спаўзаць аднойчы з «працоўнай» нагі. Выходзіла са сцэны вельмі мадэльнай паходкай».
Некаторыя паіранізавалі з прэтэнзіі жанчыны. Яе папракнулі ў залішнім факусаванні на бытавых дробязях замест мастацтва.
Адна з каментатарак заўважыла: «А пыл на плінтусах праверылі? Люстра чыстая была? Я хаджу на канцэрты, каб слухаць музыку. А артысты — таксама людзі, і ў іх здараюцца казусы з адзеннем. Уражвае, што з усяго канцэрта вы адзначылі толькі частку гардэроба скрыпачкі».
Падобную думку падтрымалі і іншыя:
«Калі гэта адзінае, пра што вы думалі… то праблема не ў брэтэлях».
«Рэч была ў музыцы, канцэрце, вашым настроі, але відавочна не ў маветоне».
Жанчына, якая была на тым жа канцэрце, прызналася, што наогул не заўважыла праблемы, бо была захопленая музыкай.
Яшчэ адна дадала:
«Я магу зразумець прыкрую сітуацыю, калі брэтэлька выйшла з чата, але не магу зразумець, калі дарослая жанчына топіць іншую паспяховую жанчыну за такую дробязь».
Некаторыя ўдзельнікі дыскусіі спрабавалі вярнуць размову да галоўнага — прафесіяналізму:
«Галоўнае, каб ігралі здорава і цікава. Значна горш, калі артыст выглядае бліскуча, а грае чорт ведае што».
«Ды хоць абедзве брэтэлі ўпадуць — я вось не магу расчуць фальшывейшае сола з «Шэхеразады»… вось гэта праблема»
Іншыя былі больш катэгарычнымі:
«Ваш пост — гэта той выпадак, калі «вы сябе адносілі да культурных людзей, але яны адносілі вас назад». І зноў жа, пытанне, чаму вы засяродзіліся менавіта на гэтым моманце, застаецца адкрытым. Зычу вам часцей бываць на такіх канцэртах, дзе людзі прыходзяць слухаць і атрымліваць асалоду ад ігры».
Цяпер чытаюць
Каля Сафіі ў Полацку паставілі помнік лётчыкам Нічыпарчыку і Куканенку. Але нават не самалёт той мадэлі, на якой яны загінулі, а аэраплан сталінскага часу2020
Каментары
хотя я все понимаю правильно.
- здрасьте. - говорю. - сегодня у меня пятница
3 класа у них церковно-приходской школы судя по всемщ
задача - унизить меня