Łukašenka pryhraziŭ padryvam BiełAES i zajaviŭ pra kantraktnuju armiju na asnovie vahnieraŭcaŭ
Alaksandr Łukašenka padčas naviedvańnia Kamianieckaha rajona zajaviŭ, što choča vykarystoŭvać najmitaŭ PVK «Vahnier» u jakaści bazy dla stvareńnia kantraktnaj armii. Taksama jon zhadaŭ pra jadziernuju zbroju i Astravieckuju AES.
«Što tyčycca hetaj pryvatnaj vajennaj kampanii (PVK «Vahnier»). Kali byli hetyja niepryjemnyja padziei, mnie daviałosia ŭmiešvacca. Bo ja razumieŭ: kali ŭspychnie Rasija, horača budzie ŭsim», — čarhovy raz pryhadaŭ padziei 23 červienia Łukašenka.
«Ja mušu vučyć svaich vajskoŭcaŭ, bo vojska, jakoje nie vajuje, — heta napałovu vojska, vy taksama heta vydatna razumiejecie. Vajavać ja nie chaču. Ja nie chaču, kab hinuli našy chłopcy. Tamu treba ich vučyć. Voś jany i pieradajuć svoj vopyt. Parajać, niešta skažuć. Vielmi zadavolenyja našymi bajcami. Kažuć, heta vielmi padrychtavanyja ludzi, a samaje hałoŭnaje — jany chočuć vučycca. Tamu, znachodziačysia pad Asipovičami, u centry Biełarusi, hetyja chłopcy nikudy nie imknucca. Jany pryvykli vykonvać zahad», — padkreśliŭ Łukašenka.
Jon dadaŭ, što častka vahnieraŭcaŭ zastałasia ŭ Rasii, častka budzie ŭ Afrycy, a častka zastaniecca ŭ Biełarusi.
«Heta była maja inicyjatyva, i ja nie škaduju. Ja chaču pakinuć hetych chłopcaŭ va Uzbrojenych siłach našaj krainy. I, adšturchvajučysia ad ich, bolš aktyŭna stvarać kantraktnaje vojska», — skazaŭ Łukašenka.
Jon adznačyŭ, što bajeviki «Vahniera» — vopytnyja bajcy, nie toje, što sałdaty terminovaj słužby biełaruskaha vojska.
«U nas ža sałdaty, pryzvali, adsłužyŭ paŭtara hoda — syšoŭ. Sam byŭ taki. Zialonyja chłopcy, 18 hadoŭ. A tam daśviedčanyja ludzi, tam u asnoŭnym aficery, heta ich prafiesija — vajavać abo abaraniać krainu. Heta i tańniej. Tamu my pryhladajemsia da hetaha vopytu, kab u budučyni siabie abaranić. Tolki ŭ hetym naša meta», — rastłumačyŭ jon.
Taksama Łukašenka zhadaŭ i jadziernuju zbroju.
«Vy pavinny razumieć, što jadziernaja zbroja — heta biaśpieka. Na jadziernuju krainu jašče nikoli nichto nie napadaŭ. U nas atamnaja stancyja. Heta, ja vam mušu skazać, vielmi mocny faktar biaśpieki.
Kali rvanie, nie daj boža, to mała nie padasca i tam (na Zachadzie) u tym liku. Z hetaj spravaj treba być vielmi aściarožnym».
Ciapier čytajuć
«Nas u hrupie było 240. U pałonie — siamiora. Astatnija dvuchsotyja». Andrej ź Viciebska, toj samy čałaviek-adkryvačka staŭ adnym ź siami ščaśliŭcaŭ5
Kamientary