Admiena «Respublikanskaha mitynhu» — jašče adna pieramoha pratestaŭ
Aficyjnaja pryčyna admieny miehamitynhu ŭ Minsku — karanavirus. Ale vierycca ŭ takoje tłumačeńnie ź ciažkaściu. (Choć pieravozka ludziej, pieravažna niemaładych, bo taki ŭ Łukašenki zastaŭsia elektarat, u aŭtobusach i ciahnikach u čas epidemii, sapraŭdy, pryviała b da strašnych vynikaŭ).
Sapraŭdnaja pryčyna admieny, zdajecca, u inšym — niehatyŭnym staŭleńni ludziej, masavych admovach. Infarmacyju pra takija admovy my atrymlivali dziasiatkami z samych roznych pradpryjemstvaŭ i ŭstanoŭ.
Ułady mahli apynucca druhi raz u atmaśfiery 16 žniŭnia, kali demanstrantaŭ za Łukašenku było ŭ razy mienš, čym suprać jaho. Tolki hetym razam demanstranty suprać źmiašalisia b z demanstrantami za — hrymučaja sumieś.
Admiena prałukašenkaŭskaha mitynhu 25 kastryčnika — čarhovaja taktyčnaja pieramoha pratestaŭ. Ni 15 tysiač zatrymańniaŭ, ni 400 kryminalnych spraŭ, ni vajna z nacyjanalnaj simvolikaj nie zmusili palubić nialubaha.
Biez vyzvaleńnia palitviaźniaŭ nie moža być dyjałohu, a biez realnych źmien u sistemie i adnaŭleńnia bazavych normaŭ zakonnaści nie budzie źmieny nastrojaŭ u hramadstvie. Historyja z «miehamitynham» toje čarhovy raz pakazała.
«Ciapier mnie čužaja sama kancepcyja ŭžyć niešta, čaho ty nie viedaješ». Vialikaja hutarka ź Ivanam Šyłam pra biznes, zarablańnie z dapamohaj ŠI, žančyn i botaks15
Kamientary