На самай справе ад таго, што барысаў камень быў вельмі блізка ад дрэў на ім актыўна раслі розныя лішайнікі. Гэта значна паскарала працэсы эрозіі. Як вынік літары, якія яшчэ можна было прачытаць 20-30 гадоў таму цяпер амаль нябачныя. Зразумела, што не толькі цень і вільгаць ад дрэў ёсць прычынай занядбання, але ж дапускаю што зараз магчыма працэс эрозіі трошкі запаволіцца.
Аватурыст
26.08.2026
Турыст, смешна. Камень ледзь тысячу гадоў праляжаў на дне ракі, а тут лішайнікі за 20-30 гадоў надпісы з яго сцерлі. Можа ў вас зрок пагоршаў?
Турыст
27.08.2026
Авантурыст, Разумею, што на вы магчыма эксперт па жыцці ва ўсіх сферах, але ўсё ж такі старайцнся думаць, што нешта вы можаце не ведаць і лепш удакладніць факты перад тым, як з’едліва каментаваць незнаёмым людзям. Калі вы апошні раз ужывую бачылі гэты Барысаў камень? Я яшчэ 4 гады таму на свае вочы і ведаю пра што кажу. Тое, што ён тысячы гадоў ляжаў на дне ракі ды яшчэ хутчэй за ўсё пакрыты пяском ці глеем наадварот спрыяла яго захоўванню. Таму што не было доступу паветра і разбуральнага ўплыву перападу тэмператур. А як перастанеце смяяцца, то пачытайце што такое эрозія і які разбуральны ўплыў гэта з’ява робіць для гістарычных помнікаў. Археолагі частку сваіх адкрыццяў, напрыклад, могуць не раскопыаць або закопваць назад каб пазбегнуць іх разбурэння ў выпадку немагчымасці пачаць адразу кансервацыйныя работы. Так было з драўлянымі рыштаваннямі гарадзішча на Менцы, якія былі знойдзены і часткова апісаны яшчэ дзесяткі гадоў таму.
Возле Борисова камня в Полоцке спилили старые тополя. Теперь перед Софийским собором пусто
Калі вы апошні раз ужывую бачылі гэты Барысаў камень? Я яшчэ 4 гады таму на свае вочы і ведаю пра што кажу. Тое, што ён тысячы гадоў ляжаў на дне ракі ды яшчэ хутчэй за ўсё пакрыты пяском ці глеем наадварот спрыяла яго захоўванню. Таму што не было доступу паветра і разбуральнага ўплыву перападу тэмператур. А як перастанеце смяяцца, то пачытайце што такое эрозія і які разбуральны ўплыў гэта з’ява робіць для гістарычных помнікаў. Археолагі частку сваіх адкрыццяў, напрыклад, могуць не раскопыаць або закопваць назад каб пазбегнуць іх разбурэння ў выпадку немагчымасці пачаць адразу кансервацыйныя работы. Так было з драўлянымі рыштаваннямі гарадзішча на Менцы, якія былі знойдзены і часткова апісаны яшчэ дзесяткі гадоў таму.