Виктор Мартинович: Я, наверное, последний автор, который остался здесь
-
16.08.2026Вiкторыя, тут любое вока заўважыць што ваш каментар згенераваны штучным інтэлектам. Навошта?
-
17.08.2026Вiкторыя,+1, вельмі цікава, знайшоў ў сеціве арыгінал чытаю. На узроўні таго што Зянон піша. Ў спадара ёсць інтэлектуальная дысцыпліна, чаго няма ў 95% Беларусаў нажаль
-
17.08.2026Вiкторыя, так, самыя важныя творы заўсёды пішуць тыя, хто быў непасрэдным удзельнікам падзей, хто быў сведкам, хто быў унутры сітуацыі, хто яе адчуў на ўласнай скуры.
Спадзяюся, Віктар запісвае зараз свае адчуванні, хаця б заметкі, дзённік, хаця б "у стол". Бо з часам памяць і асэнсаванне падзей мяняецца і важна фіксаваць менавіта стан "тут і цяпер". -
17.08.2026Таццяна, затое з штучным каментары слова Радзіма - з вялікай літары, не тое што ў артыкуле!
-
17.08.2026Таццяна, а я бачу, што каментар напісаны ад душы і добрым літаратурным слогам. Магчыма, пісаў прафесійны літаратар, філолаг, які хоча выказаць сваю падтрымку письменніку.
Чытайце харошыя кніжкі, класіку, і вы даведаецеся, што людзі, якія ўмеюць прыгожа выкладаць свае думкі, сапраўды існуюць і яны жывыя людзі, а не ШІ. -
17.08.2026Тут насамрэч шаблонны вывад ШІ, які муліць вочы. І не толькі праз працяжнік (ёсць людзі, якія яго выкарыстоўваюць), а праз злоўжыванне супрацьстаўленнем "гэта не А, гэта Б". Тут ажно 6 разоў.
-
16.08.2026а калi б у яго былi дзецi ?
-
17.08.20261863, а калі б бабуля была дзядуляй?
-
16.08.2026Дзякуй, Віктар.
-
16.08.2026Ого. Не ведаў, што ён у Беларусі.
Па магчымасці перакажыце падрабязней (першакраніца за пэйволам). -
17.08.2026Бяда, бяда з нашай Радзімай
-
17.08.2026Пазіцыя правільная,вядома,толькі заўвага: не адзін Гаўрыла ў Полацку,ё і яшчэ людзі))))))).І яшчэ:з русмовай і рускультам аўтар нарэшце развітаўся?..
-
17.08.2026нечытало
и почему-то мне не стыдно, что мне не стыдно что не читала такого великого
а кто он там ? -
17.08.2026ии, іі іідзі ііпадалей, падаль.
-
17.08.2026а.
вспомнило.
не вся память еще
отбита)
это то, что интервьюировал фрау (или фройляйн?) Алексеевич в Доме Чижа -
17.08.2026[Рэд. выдалена]
-
17.08.2026"У краіне павінны заставацца вочы і вушы, і я, напэўна, апошні аўтар, які застаўся тут"
Справа ў тым, што так званай "незалежнай" інфапрасторы замежжа абсалютна не патрэбна аніякая зваротная зувязь у выглядзе тых "вачэй ды вушэй" знутры. Наадварот, некаторыя выдаткоўваюць грошы на цэнзуру, каб тыя "вочы і вушы" заткнуць. Бо тут мэта не ў рэфлексіі (для якой сапраўды фідбэк неабходны), а выключна ў манетызацыі беларускай тэматыкі - а ёй тая зваротная сувязь знутры толькі шкодзіць. Мо тады разлік на чытача
"абстрактнай будучыні", які будзе схільны да літаратуры "апошняга аўтара"? Дык уся папярэдняя выбітная літаратура за сто гадоў ня здолела патлумачыць бягучай генерацыі, як адрозніць антыбеларускі рэжым ад беларускіх улад. Ані творы і лёс Купалы, ані Аляхновіча, ані Геніюш. Тое падобна на дыягназ. Дык на што разлічвае шаноўны аўтар, калі нават абодва нобеля (адзін з якіх да ўсяго мае ўласны шматгадовы досьвед вязьніцы) за 6 год акупацыі (і 240 год сістэмнага знішчэньня ўсяго беларускага) дагэтуль няздольныя адрозніць акупанта ад акупаванай ім краіны, ды не ўцямілі на вярбальным ўзроўні, што ўстановы, дзе катуюць за беларускасьць можна назваць як заўгодна, але дакладна не "беларускімі турмамі"? Бо беларускага там нічога, акрамя поглядаў некаторых вязьняў, насамрэч няма. -
17.08.2026Беларус,
>дзе катуюць за беларускасьць можна назваць як заўгодна, але дакладна не "беларускімі турмамі"
Менавіта беларускімі. Бо "працуюць" там беларусы, кіраўніцтва іхняе - беларусы, і аплочана ўсё гэта падаткамі беларусаў. -
17.08.2026Янка Збеглы, Наяўнасць генетычнага паходжаньня яшчэ ня робіць носьбітам поглядаў і культуры (тым больш, што шмат лукашысцкіх карнікаў у кіраўніцтве менавіта маскалі па паходжаньні). Вельмі шмат сканаўшых на вайне супраць Украіны маскалёў з сібірскага краю маюць менавіта ўкраінскія прозвішчы. Але тое ня робіць з іх нейкую украінскую з'яву ці тым праўкраінскую сілу. Значыцца, справа не ў паходжаньні.
Беларуская турма, калі яна сапраўды належыць да беларускага боку, апрыёры ня можа катаваць за беларускасьць. Бо гэта прадстаўнікі адзіных поглядаў і культуры. Але ж катаваньні адбываюцца. І адбываюцца менавіта за праявы беларускасьці. Значыцца штосьці ў вашым ланцужку ня так. Ды як тады шаноўны Збеглы прапануе ідэнтыфікаваць бакі канфлікту і тлумачыць тое замежнікам (каб ім было зразумела, а не так, як зараз) прычыну і матывацыі пераследу беларусаў беларускімі ўладамі за беларускасьць? Бо калі спадар нічога ўцямнага ня зможа патлумачыць, то хутка сам паедзе да дому - падобная рыторыка ўрэшце зробіць з беларусаў менавіта суагрэсараў, а усё беларускае - сінонімам злачынстваў хунты. І гэта ня кажучы пра элементарную логіку, што ўлада, якую беларусы не абіралі і якая засталася выключна гвалтам (і з дапамогай масковіі, дарэчы) - аніяк ня можа надалей звацца беларускай. Прынамсі на мове здаровага чалавека. Менавіта таму, што яна антыбеларуская па поглядах. Таму і адбываецца пераслед ды знішчэньне ўсяго нацыянальна беларускага - гэта варожы для лукашні культурны код. Але калі вы падчас вайны няздольныя нават на словах адасобіць сябе і сваё беларускае імя ад ворага - гэта гарантыя паразы і зьнішчэньня. Што ўласна і адбываецца. -
17.08.2026Зара рэжымнікі хуценька запішуць Die Zeit у экстрэмісты і пойдзе пад белы ручанькі за супрацоўніцтва.
-
17.08.2026Gutenberg у Кракаве
-
17.08.2026Цікавы кантраст пасьля таго, што там нагаварыла Калесьнікава.
-
17.08.2026[Рэд. выдалена]
[Зрэдагавана] -
17.08.2026Indrid Cold, Сам ты Альгердзе ыхны бязграматны. А я - Альгерд, по-русски вообще Ольгерд.
-
17.08.2026Бахарэвiч, а насамрэч самазванец, адкуль ты такі непісьменны выпаўз?
-
17.08.2026Якія яшчэ аўтары не стасуюцца паміж сабой, калі, паводле В, ён там адзін?
-
17.08.2026у чым сэнс яго знаходжання ў Беларус i? Спадзяюсь, што ён пiша, I вынiку выйдзе нешта ну вельмi моцнае.
-
17.08.2026Шмат нармальных людзей засталося! "Хто вытрымае, той зразумее, што ён - чалавек."
-
17.08.2026Яшчэ адна “вымушаная ахвяра рэжыму”! Ай ты мой харошы, ідзі пашкадую і прылашчу!
Колькі можна карміць дыктатара сваім страхам? Ну ідзі ты ў таусоўку перапрацуй ці хоць на барбера вывучыся - адчуй сябе мужчынай хоць з капейчынай! Навошта вы такія ў Беларусі пасля рэжыму патрэбныя, калі прыйдзецца ўсё з руін падымаць?? -
17.08.2026Когда Мартинович работал в Белгазете.
Что-то шевелилось и назревало не только в голове у писателя (тогда ещё журналиста), но и вокруг, в белорусском обществе.
А потом пошли изменения не только белорусские, но и глобальные.
И где оно, географическое место отдельного человека, и где оно, место Беларуси, на изломе глобальных перемен - черт его знает... -
17.08.2026Это безопасно
-
17.08.2026Марціновіч як анты-Калеснікава.
А мог бы таксама тусіць за кошт еўрапейскіх праграмаў і быць экзатычным клованам на важкіх івэнтах. -
17.08.2026Добра,программы не резиновые (сам знаю как ученый, получивший около 30 различных больших и малых европейских грантов), в большинстве программ можно участвовать один раз, и однажды наступает момент, когда ты уже во всех досупных участвовал, Мартинович уже давно являлся участником кучи европейских программ и тоже скорее всего мало куда может податься, работать в Жабку идти не хочет (я бы тоже не пошел), а на вырученные от продажи родительской квартиры деньги можно в Беларуси жить в 3-4 раза дольше, чем на Западе (цены ниже и квартира своя)
-
17.08.2026Менавіта такія людзі як Віктар Марціновіч, Мікола Статкевіч і іншыя менш вядомыя выбітныя беларусы, якія нягледзячы ні на што застаюцца ў краіне, даюць надзею на будучае Беларусі
Яны маглі б лёгка з'ехаць, выступаць на канферэнцыях разам з Настай Базар, расказваць з Варшавы пра Новую Беларусь, але не хочуць падманваць ні сябе, не людзей. Прыклад моцнага, самаахвярнага патрыятызму, на які вельмі мала людзей здольны -
17.08.2026ну, загнуў - апошні аўтар. У мяне ў адным ФБ як мінімум чатыры аўтара ў Беларусі. Заўсёды падаваўся мне занудай з нецікавымі кніжкамі.
-
17.08.2026его фото сильно старое, актуальное в публикации НН от 08.01.2026, там его вообще не узнать, настолько постарел
-
17.08.2026Подарили Мову на ДР. Не осилил и 10 страниц. Мартинович производит впечатление порядочного человека. Но патриотическая писанина - это на грани пропаганды, ни к чему хорошему не приведёт. Подозреваю, что создавалась она под конкретные гранты, а значит - заказы. Поэтому ассоциировать это с литературой - сомнительное дело. Скорее - методичка.
-
17.08.2026[Рэд. выдалена]
-
17.08.2026як мінімум дзве антылукашэнкаўскія кнігі ў анамнэзе, гэтага таварышча чамусці не чапаюць. Цікава было б даведацца, чаму.
-
17.08.2026Он Гомер, а не Нолан.
-
17.08.2026Не чапайце беларусаў, якія засталіся ў Беларусі. Дайце ім выжыць. Не падстаўляйце іх!
-
18.08.2026Наш поп Гапон 2020 года. Вы уже не помните его слащавые увещевания о том, как мы сейчас Луку победим ненасилием и любовью. А я помню! Боль и лишения всех, кого он обманул, ему сейчас ни по чем. Даже не арестован ни разу. Пусть и дальше сидит и молчит, как молчал последние лет пять. Простите - наболело. Не было и дня за все годы, когда я не думал бы, как Мартинович меня обманул. А я ему верил.
-
18.08.2026Потерявший все, А зачем ты ему верил, не верил своему разуму? Меня вот в 20- ом Колесникова не обманула, Бабарико не увлек. Зачем вы дали себя обмануть?
У ягонай пазіцыі ёсць нешта вельмі цяжкае для разумення чалавека, які знаходзіцца ў бяспецы: ён не рамантызуе Беларусь і не кажа, што яму там добра. Наадварот — ён адкрыта гаворыць пра страх, ізаляцыю, прафесійнае знішчэнне і немагчымасць нармальна працаваць. Але пры гэтым лічыць, што яго прысутнасць у краіне мае сэнс. І асабліва моцная думка: "У краіне павінны заставацца вочы і вушы" . Гэта ўжо не проста пра асабісты выбар. Гэта пра адказнасць чалавека, які можа сведчыць пра тое, што адбываецца. Смеласць, адвага і сапраўдны патрыятызм... і асабістая адказнасць. Бо патрыятызм — гэта не абавязкова заставацца любой цаной. Для кагосьці выезд — спосаб выжыць і працягваць барацьбу з-за мяжы. А ў выпадку Марціновіча яго выбар — менавіта заставацца сведкам таго, што адбываецца ўнутры краіны.
І таму яго пазіцыя сапраўды выглядае вельмі моцна: не лозунгі пра любоў да Радзімы, а гатоўнасць плаціць за яе прысутнасцю ў небяспечнай рэальнасці. Гэта ўжо не словы. Гэта ўчынак