1. "Нашай Ніве" не хапае сродкаў на доступ да арыгінальных матэрыялаў. У журналіста "Газеты Выборчай" ёсць імя. Яго можна пабачыць на сайце выдання. Але доступ платны.
2. Інтрааперацыйнай гісталогія. Такое ёсць у Беларусі? То бок гісталагічны аналіз мае быць выкананым цягам аперацыі, наколькі я разумею. Але ж любая аперацыя абмежавана па часу, хірург мусіць пасьпець увайсці і выйсьці, і мусіць выконваць патрабаванні анастэзіёлага.
а. За які прамежак часу у Мінску можна зрабіць гісталагічны аналіз? б. Якія клінікі у Мінску могуць зрабіць гісталогію самі? в. Ці існуе увогуле у Мінску інтрааперацыйная гісталогія? г. Каму належаць прыватныя медыцынскія лабараторыі, паслугамі каторых карыстаюцца мінскія клінікі? Гэта бізнесы Беларусі, ці Расіі? ( INVITRO, прыкладам. )
3. Любы чалавек мае права на памылку. Мне здаецца што параўноўваць істотна розныя працэсы неправамерна. Познаньская медыцына істотна адрозніваецца ад мінскай.
Польскага хірурга будзе судзіць польскі суддзя.
Рускі тэкст нейкай Ксеніі на "Варшава" увогуле маніпуляцыя, без спасылкі на арыгінальны матэрыял журналіста "Газеты Выборчай".
З перакладу на рускую Мастом матэрыяла журналіста "Газеты Выборчай" вынікае, што дзеянні хірурга аналізуе зараз камісія, створаная дырэктаркай клінікі, муж каторай і быў анастэзіёлагам на той аперацыі (красавік 2024-га). Арыгінал "Газеты Выборчай" мне увогуле недаступны.
4. Я лічу, што аніякіх медыюмаў паміж беларускім чытачом і матэрыялам польскага журналіста не павінна быць увогуле. "Язык межнационального общения" - вельмі загадкавая сэнсавая канструкцыя.
Інфаповад: польскі хірург праапераваў беларуску
1. "Нашай Ніве" не хапае сродкаў на доступ да арыгінальных матэрыялаў. У журналіста "Газеты Выборчай" ёсць імя. Яго можна пабачыць на сайце выдання. Але доступ платны.
2. Інтрааперацыйнай гісталогія. Такое ёсць у Беларусі? То бок гісталагічны аналіз мае быць выкананым цягам аперацыі, наколькі я разумею. Але ж любая аперацыя абмежавана па часу, хірург мусіць пасьпець увайсці і выйсьці, і мусіць выконваць патрабаванні анастэзіёлага.
а. За які прамежак часу у Мінску можна зрабіць гісталагічны аналіз?
б. Якія клінікі у Мінску могуць зрабіць гісталогію самі?
в. Ці існуе увогуле у Мінску інтрааперацыйная гісталогія?
г. Каму належаць прыватныя медыцынскія лабараторыі, паслугамі каторых карыстаюцца мінскія клінікі? Гэта бізнесы Беларусі, ці Расіі? ( INVITRO, прыкладам. )
3. Любы чалавек мае права на памылку. Мне здаецца што параўноўваць істотна розныя працэсы неправамерна. Познаньская медыцына істотна адрозніваецца ад мінскай.
Польскага хірурга будзе судзіць польскі суддзя.
Рускі тэкст нейкай Ксеніі на "Варшава" увогуле маніпуляцыя, без спасылкі на арыгінальны матэрыял журналіста "Газеты Выборчай".
З перакладу на рускую Мастом матэрыяла журналіста "Газеты Выборчай" вынікае, што дзеянні хірурга аналізуе зараз камісія, створаная дырэктаркай клінікі, муж каторай і быў анастэзіёлагам на той аперацыі (красавік 2024-га). Арыгінал "Газеты Выборчай" мне увогуле недаступны.
4. Я лічу, што аніякіх медыюмаў паміж беларускім чытачом і матэрыялам польскага журналіста не павінна быць увогуле. "Язык межнационального общения" - вельмі загадкавая сэнсавая канструкцыя.