Ты новыя мовы вучыцьмеш старанна
і пойдзеш у далёкі сусвет,
а я паступлю ў інстытут туманаў
на восеньскі факультэт.
Сустрэнуць цябе невядомыя зоры
і шлях на чатыры бакі,
А я буду ніткі тутэйшых сцяжынак
наматваць у клубкі.
Па ветры пускаць павуцінне і лісце,
начныя запальваць агні,
і цёплай смугою захутваць дрэваў
азяблыя карані…
Збіраць журавоў на балотах у стаі,
буслоў кіраваць на адлёт,
і хвалям азёрным спяваць калыханкі,
і рэчкам прыкладваць лёд…
Хай нашая восень табе будзе сніцца —
ты памятай гэту зямлю.
Я сум успамінаў, як пляшку па чарках,
па лужынах разалью…
Сейчас читают
В Минске автобус задавил насмерть собственного водителя2
Комментарии
1:0 не на карысць вашай апошняй улюбёнкі)
дакладней - улюбёнкі апошніх часоў - Насты К.
сапраўды цудоўны верш
па цяперашнім часе