Miadźviedžaje siamiejstva sfatahrafavaŭ hałoŭny ahranom sielhaśfilijała «Dziahili» Michaił Adamovič. Sustreča adbyłasia niepadalok ad vioski Miłty, piša narachanka.by.
Michaił byŭ u słužbovym aŭtamabili.
— Vioz abiedy na pole miechanizataram, — raspaviadaje mužčyna. — Na darozie ŭbačyŭ miadźviedzicu z dvuma małymi. Nie skazać, što jany mocna ŭciakali. Prosta zbočyli z darohi. Miedźviedzianiaty pabiehli dalej, a miadźviedzica jašče pazirała z travy.
Miadźviedzianiaty na fota vyhladajuć vielmi miła.
A voś realnaja sustreča ź siamiejstvam burych drapiežnikaŭ moža być vielmi niebiaśpiečnaj, kaža načalnik adździeła palaŭničaj haspadarki nacparka «Naračanski» Alaksandr Jaraševič.
— Samaje hałoŭnaje: ad miadźviedzia nielha ŭciakać, bo ŭ jaho moža pračnucca instynkt pieraśledu. Heta źvier vielmi mahutny i biehaje chutka. Jość navat prykazka: ad miadźviedzia nie ŭciačeš.
Tamu najlepšaja sustreča ź im taja, jakaja nie adbyłasia.
U lesie treba šumieć, pieraklikacca. Tady źvier daviedajecca ab vašym prysutnaści zahadzia i sam budzie trymać dystancyju.
A voś kali pavodzić siabie cicha, možna vypadkova sutyknucca ź im, naprykład, u malińniku.
Kali miadźviedź zaŭvažyŭ čałavieka, važna zachoŭvać spakoj. Ubačyli miadźviedzia pieršym — cichieńka sychodzicie, kali jon nie hladzić u vaš bok.
Kali ž źvier blizka i zaŭvažyŭ vas — nie ŭciakajcie, nie advaročvajciesia, nie hladzicie jamu ŭ vočy.
Jość rekamiendacyja padniać ruki ŭvierch — tak vy budziecie zdavacca jamu vyšej.
Miadźviedź moža padyści bližej abo ŭstać na zadnija łapy, kab lepš vas razhledzieć ci abniuchać.
Heta nieahresiŭnyja pavodziny— nie panikujcie, razmaŭlajcie ź im nizkim spakojnym hołasam. U krajnim vypadku treba abaranić siabie lubymi sposabami.
Kali paźbiehnuć kantaktu nie ŭdałosia, padajcie na ziamlu i nieruchoma lažycie na žyvacie ci skruciŭšysia ŭ kłubok. Źvier zrazumieje, što niebiaśpieki niama, i sydzie.
Kali ž budzie ahresiŭna napadać, vykarystoŭvajcie ŭsie mahčymyja sposaby abarony, uklučajučy piarcovyja bałončyki abo inšyja sprei.
Kamientary