Łukašenka zahavaryŭ na UNS pra Kaleśnikavu i Babaryku

Frahmient svajoj pramovy na Usiebiełaruskim narodnym schodzie Łukašenka pryśviaciŭ pytańniu vyzvaleńnia palitviaźniaŭ. Hety frahmient vytrymany ŭ zvyčajnym dla jaho styli — publičnaha apraŭdańnia pierad svaimi siłavikami, jakija nibyta nie razumiejuć jahonaj miakkaści. Taksama jon abvinavaciŭ apazicyju za miažoj, što jana sama nibyta nie viedaje, čaho choča.

Viktar Babaryka i Maryja Kaleśnikava. Fota: LookByMedia

«Ja prosta potym bolš padrabiazna pra heta skažu, kali my pačali hety dyjałoh z amierykancami, niekatoryja, ja navat Ivanu Kubrakovu skazaŭ: «Ty pahladzi na našych chłopcaŭ, tam amapaŭcaŭ i inšych, jakija ŭ pieršych šerahach stajali i abaraniali krainu». Jany: «Voś, navošta voś, jany takija-siakija, ich treba mačyć tam, nie vypuskać z turmy» i hetak dalej.

Nu, chłopcy… Nu dobra, nu pasiadziać jašče hod-dva. U niekatorych terminy zakančvajucca. Pamiatajecie, paśla čarhovaj partyi mianie ŭsie paprakali adtul: «A, Łuka ašukaŭ usich, jon vypuściŭ tych, jakija praz dva miesiacy pavinny byli vyjści».

Nu, chłopcy, vy mianie prasili — ja vypuściŭ. Ale jany ž majuć racyju, nu dva miesiacy zastavałasia. Tamu vy nie chvalujciesia.

Pa-pieršaje, farmujuć roznyja śpisy i inšaje, tak, mnie prychodzicca prymać rašeńni. Ja vam raskazvaŭ: hetaha admarozka, žonka jakoha siadzić u Litvie ź dziećmi [majecca na ŭvazie Siarhiej Cichanoŭski. — Red.], i jana prasiła siamju ŭźjadnać. Jašče štości, našy nie chacieli: «Dy chaj siadzić, taki-siaki, zabojca, vašaha syna chacieŭ tam zabić» i inšaje.

Nu chłopcy, nu što tam kazać, što było ŭčora? Heta treba pamiatać. Zabyvać nie treba. Nu, davajcie adpuścim. Nu, prosić žonka ŭźjadnacca. Uźjadnali.

Ale vy ž viedajecie, što adbyvajecca? Nie treba vam raskazvać. Kali b heta nie na takim forumie, nie ŭ adkrytym dostupie, ja b vam mnohaje što moh raspaviadać, toje, što my bačym i viedajem.

Zaraz kryčać: «Znoŭ Łuka ašukaŭ». Nu čaho ja vas ašukaŭ, vy ž prasili? Vy prasili — biarycie. Zaraz nie paśpieli hetych vypuścić — a, tam, jak jaje, Kaleśnikava, Babaryka, stvarajuć u Hiermanii asobny centr. Łatuški-Cichuški nie patrebnyja.

Nu, vy prasili ich vypuścić? A hrošaj nie chapaje, a dzialić treba toje, što jość. I pajšło-pajechała. Zaraz zamaŭčali — skazać niama čaho.

Ja rabiŭ toje, što vy prasili. Tamu vy mianie nie paprakajcie, kali ja dzieści štości tam zrabiŭ u siłu svaich paŭnamoctvaŭ. Ja śviata pamiataju, što nam siońnia treba. I ŭ pačatku vam skazaŭ: budzie ekanomika — budzie suvierennaja i niezaležnaja…»

Kamientary da artykuła